حضرت امام رضا( عليه‏السلام )گنجينه دانش

به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: حضرات معصومين(عليهم السلام)به دليل اتصال به علم لدني،از خطا و اشتباه به دورند.ايشان(عليهم السلام)به مقاماتي رسيده اند كه انسان هاي عادي از درك صحيح و عميق آن مقامات عاجزاند.يكي از اين افراد حضرت امام رضا(عليه السلام)مي باشند. حضرت امام موسى كاظم عليه‏السلام در روايتي از رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم نقل مي كنند كه فرمودند: عليّ ابنك الّذي ينظر بنور اللّه‏ ، ويسمع بتفهيمه وينطق بحكمته ، يصيب ولا يخطى‏ء ، يعلم ولا يجهل قد ملئ حكما وعلما » . 

على [امام رضا عليه‏السلام] به نور خدا مى‏نگرد و با تفهيم الهي مى‏شنود و به حكمت او سخن مى‏گويد ، صحيح و درست عمل نموده و اشتباه نمى‏كند ، مى‏داند و آگاه است و چيزى بر او پوشيده نيست و سرشار از حكمت و دانش است . اين اوصاف دلالت صريح بر عصمت حضرت امام رضا عليه‏السلام مى‏نمايد .در اين حديث، پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم در مورد حضرت امام رضا عليه‏السلام مى‏فرمايند : « ايشان سرشار و لبريز از علم و حكمت هستند » . به همين دليل است كه لقب عالم آل محمّد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم را به آن امام عليه‏السلام داده‏اند . 

مأمون (عليه اللعنة) براى اينكه امام عليه‏السلام را در برابر ديگران شرمنده نمايند از علماى تمام اديان دعوت نمود تا در جلسه‏اى با حضور امام رضا عليه‏السلام شركت نمايند و پرسشهاى خود را بپرسند . مجلس تشكيل شد و امام عليه‏السلام حضور يافتند . مجلس با هجوم سؤالات جاثليق ،بزرگ علماي مسيحيان شروع شد و حدود 10 سؤال رد و بدل شد كه امام عليه‏السلام جواب همه آنها را دادند . طوري كه هيبت علمى جاثليق را در هم شكست. بعد نوبت به رأس الجالوت،عالم بزرگ يهودي رسيد . او هم در مقابل امام عليه‏السلام درمانده شد . بعد نوبت به هربذ اكبر ، رئيس زرتشتى‏ها رسيد . 

البته او پس از مشاهده هيبت علمى امام عليه‏السلام ايمان آورده و مسلمان شد . و بعد نسطاس رومى شروع به صحبت كرد تا اينكه نوبت به عمران صابى رسيد . او فردى مادّى و منكر مبدأ و معاد بود و اصلاً خدايى را قبول نداشت . او وارد مجادله شد و در تاريخ ثبت است كه تا آن موقع مغلوب احدى از علما نشده بود . او در چند سؤال اول ادب را رعايت نمى‏كرد . ولى كم كم بعد از اينكه جواب چندى از سؤالات خود را گرفت دانست كه در مقابل شخص باعظمتى ايستاده و با عناوينى مثل نعم يا سيدى و يا مولاى پاسخ امام عليه‏السلام را مى‏داد . 

حضرت عليه‏السلام چنان قاطع و كوبنده پاسخ او را دادند كه اين شخص ميان همه علما به سجده افتاده و شهادتين را گفت و ايمان آورد و گفت :« أشهد أنّ اللّه‏ على ما وصفته ومدحته وأنّ محمّدا عبده المبعوث بالهدى ودين الحق ثم خرّ ساجدّا نحو القبلة وأسلم » . شهادت مى‏دهم كه خداوند بر همان گونه‏اى است كه او را وصف كردى و شهادت مى‏دهم كه محمّد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم بنده او براى هدايت برانگيخته شده ، سپس رو به قبله به سجده افتاد و اسلام آورد . حضرت امام رضا عليه‏السلام در طول زماني كه ولايتعهدى را به اجبار پذيرفتند ، توانستند علم و دانش خود را بين مردم رواج دهند ؛ وحقانيت اسلام را روشن نموده،برتري خود را بر تمام عالمان به نمايش گذارند.
مستجاب الدعوه بودن امام رضا عليه‏السلام ؛ 

امام عليه‏السلام قدرت بر عالم دارد و هر وقت اراده انجام كار مى‏نمايد ، به اذن خدا انجام مى‏شود . براى حضرت امام رضا عليه‏السلام در اين جهت معجزات فراوانى ثبت شده ،از جمله :
در زمان حضور حضرت امام رضا عليه‏السلام در خشكسالي پديدار شده بود ؛ دستگاه حكومت ، وقت را مناسب ديد و عليه امام عليه‏السلام شايعه پراكنى كرد كه از لحظه ورود ايشان عليه‏السلام چنين بلايى برسر مردم آمده . تا اينكه روزى مأمون ، امام رضا عليه‏السلام را احضار كرده و گفت : در بين مردم چنين سخنى رد و بدل مى‏شود ، نظر شما چيست ؟ امام عليه‏السلام فرمودند : به مردم بگوييد جمع شوند تا نماز باران بخوانيم و از خدا طلب باران كنيم . روزى كه امام عليه‏السلام امر فرمودند كه مردم را جمع كنيد جمعه بود . ايشان عليه‏السلام فرمودند : بگوييد روز دوشنبه آماده نماز شوند . حضرت عليه‏السلام در آن روز به بيابان آمده با مردم نماز باران خواندند هنوز نماز تمام نشده ابرهاى فراوان آسمان طوس را فرا گرفت و مردم خوشحال شدند . ولى امام عليه‏السلام فرمودند :« فليس هذا الغيم لكم إنّما هو لأهل بلد كذا » . به درستى كه اين ابر براى شما نيست بلكه براى مردم فلان شهر مى‏باشد . به همين ترتيب بود تا ده ابر آمد و رفت و امام عليه‏السلام فرمودند اين ابر براى شهر ديگرى است . 

وقتى كه ابر يازدهم پديدار شد امام عليه‏السلام فرمودند : اى مردم اين ابر براى شما است . به خانه‏هاى خود پناه ببريد و خدا را به خاطر بخشش بى‏كرانش بر شما شكر گزارى كنيد . اين موردى بود كه بر مأمون خيلى سخت گذشت و احوال مردم طوس را تغيير داد . اين واقعه همه مردم را به ارادتمندان امام على بن موسى الرضا عليه‏السلام مبدّل گردانيد . يكى از اسرار حضور امام رضا عليه‏السلام در سرزمين طوس همين مسأله بود كه باعث پيدا شدن اصحاب خاصّ و شيعيان زيادى در اين منطقه گرديد و البتّه اين مسأله‏اى بود كه اصلاً طبق خواسته و ميل مأمون نبود . 

سخنی ارزنده و راهبردى از حضرت امام رضا عليه‏السلام 

بعد از شناخت اندك از جايگاه علمى و معنوى حضرت امام رضا عليه‏السلام ، بسيار مناسب است شخصيّت و اخلاق ايشان را در تمامى ابعاد زندگى ، سرلوحه خود قرار دهيم . براى تبيين بيشتر و بهتر اخلاق و منش آن حضرت به حديثى كه از حضرت عبدالعظيم حسنى عليه‏السلام به ما رسيده است ، تمسّك مى‏جوييم . آن بزرگوار مى‏گويد : امام رضا عليه‏السلام به من فرمودند : « يا عبدالعظيم أبلغ عني أوليائي السّلام ، وقل لهم : أن لا تجعلوا للشيطان على أنفسهم سبيلاً ، ومرهم بالصدق في الحديث ، وأداء الأمانة، ومرهم بالسكوت وترك الجدال فيما لا يعنيهم ، وإقبال بعضهم على بعض ، والمزاورة فان ذلك قربة إلي ولا يشغلوا أنفسهم بتمزيق بعضهم بعضا ، فأنّي آليت على نفسي أنّه من فعل ذلك وأسخط وليا من أوليائي دعوت اللّه‏ ليعذبه في الدنيا أشدّ العذاب ، وكان في الآخرة من الخاسرين وعرّفهم أنّ اللّه‏ قد غفر لمحسنهم ، وتجاوز عن مسيئهم إلاّ ـ من أشرك بي أو آذى وليا من أوليائي أو أضمر له سوءا فإنّ اللّه‏ لا يغفر له حتّى يرجع عنه ، فإن رجع عنه ، وإلاّ نزع روح الإيمان عن قلبه ، وخرج عن ولايتي ، ولم يكن له نصيب في ولايتنا ، وأعوذ باللّه‏ من ذلك » . اى عبدالعظيم ! سلام من را به دوستانم برسان ، و به آنها بگو : براى نفوذ شيطان در قلوب خود راهى قرار ندهند ، و آنها را به گفتار راست و امانتدارى و سكوت و پرهيز از جدال و نزاع در امورى كه به آنها مربوط نيست ، امر نما .
 
همچنين آنها را به زيارت و ديدار يكديگر امر نما ، و از آنان بخواه بعضى از آنان ابروى يكديگر را نشانه نگيرند ، زيرا من بر خود عهد كرده‏ام كه اگر كسى مرتكب اين عمل شود و يكى از دوستان من را خشمگين كند از خداوند متعال درخواست مى‏نمايم او را در دنيا با سخت‏ترين عذاب‏ها مجازات نمايد و او را در آخرت از زيانكاران قرار دهد . همچنين به آنان بياموز كه خداوند متعال نيكوكاران را غفران نموده و از گناه آنان چشم پوشى مى‏كند مگر سه گروه : كسى كه مشرك شود يا كسى از دوستان من را اذيّت كند يا نيّت بدى در مورد او داشته باشد ، همانا خداوند متعال آنها را نمى‏بخشد مگر اينكه از اعمال خود دست بردارند . و اگر از گناه خود برنگردند روح ايمان از قلب آنان خارج مى‏شود و از ولايت و سرپرستى من خارج مى‏شوند و هيچ بهره‏اى از ولايت ما نمى‏بردند و من از چنين شخصى به خداوند پناه مى‏برم . 

پاداش زائرين امام رضا عليه‏السلام ؛ 

« قال الصادق عليه‏السلام : يقتل حفدتي بأرض خراسان في مدينة يقال لها طوس من زاره إليها عارفا بحقّه أخذته بيدي فأدخلته الجنّة . قال حمران بن أعين : قلت له : جعلت فداك ! وما عرفان حقّه ؟ قال : يعلم أنّه اِمام مفترض الطاعة شهيد ، من زاره عارفا بحقه أعطاه اللّه‏ أجر سبعين شهيدا ممن استشهد بين يدي رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم » . 

امام صادق عليه‏السلام فرمودند : نوه من در خراسان به قتل مى‏رسد ، كسى كه او را زيارت كند در حالى كه حقّ او را مى‏شناسد من دست او را مى‏گيرم و داخل در بهشت مى‏كنم . حمران ابن اعين مى‏گويد پرسيدم : شناخت حق او چيست ؟ امام عليه‏السلام فرمودند : بداند كه او امامى واجب الطاعه و شهيد است ، كسى كه او را زيارت كند در حالى كه حق او را مى‏شناسد خداوند به او اجر هفتاد شهيد كه در ركاب پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم شهيد شده باشند عطا مى‏كند . 

البتّه آنچنان كه در متن حديث آمده است زيارتى منظور است كه با معرفت و شناخت كامل همراه باشد نه زيارت‏هاى معمولى و خالى از معرفت.