به گزارش آفتاب نیوز، 
حدود ٦٠ سال قبل آرنولد توین بی، پس از مطالعات گسترده در تاریخ، باین نتیجه رسید که در نهایت، دلیل فروپاشی امپراتوری "خود کشی سیاستمدارانه" بوده است. و متاسفانه امروزه به نظر مي رسد كه سیاستهائی که ایالت متحده بعد از واقعه عظیم ١١ سپتامبر دنبال کرده براي جورج بوش پسر و - مهمتر از آن - برای آینده آمریکا، به نظر میرسد که آن جمله زیرکانه بیش از پیش مصداق مي يابد.
هرچند جورج بوش اشاراتي به امکان شروع ارزیابی مجدد اهداف خود نموده بود، اهدافی که تا کنون از طریق شعارهائی مبنی بر موفقیتهای نظامی در عراق تعریف نموده اند، اما سحنرانی اخير پرزیدنت بوش بازگشتی بود به شعارهاي عوامفریبانه ای که در زمان تبلیغات ریاست جمهوری برای مشروع قلمداد نمودن جنگی که خود شروع کرده بود .
جنگ با عراق با طرفداری معدودي از سیاستگذاران و براساس بیانات عمومی بی پایه، به جنگی خونینتر و پر خرج تر از آن چه پیش بینی میشد تبدیل شده است. درست يا نادرست مهر جانشین امپریالیستی بریتانیا و شریک اسرائیل در سرکوبی نظامی اعراب در خاورمیانه بر پيشاني ايالات متحده خورده است. و چنين تصوري در دنیای اسلام درابعاد پهناوری گسترش یافته است.
در هر حال، اکنون، به چيزي بیش از دوباره فرموله کردن اهداف ایالت متحده در عراق احتیاج داريم. اکراه مصرانه حاكميت به رو در روئی با پیشینه سیاسی تهدیدات تروریستی، همدردی مسلمين با تروریستها را تقویت کرده است.
اعلام این مساله به امریکائیها که انگیزه تروریستها عموما "تنفر از آزادی" و فعالیتهای آنها منعکس کننده دشمنی عمیق فرهنگی آنها است فقط نوعي خودفریبی است چرا كه اگر اینگونه میبود، استکهلم یا ریو دژانیرو از نظر ریسک در ردیف نیویورک میبودند. و سوال اينجاست كه چرا به غير از نیو یورکی ها، استرالیائیها در بالی، اسپانیائی ها در مادرید، اسرائیلی ها در تل آویو، مصری ها در سینا و بریتانیائی ها در لندن قربانیان حملات تروریستی بوده اند.
یک رشته واضح این حوادث را بهم ربط میدهد: هدفها همرزمان و دولتهای دست نشانده آمریکا در مداخله نظامی در خاور میانه هستند. تروریستها تروریست متولد نمیشوند بلکه با حوادث، تجارب، تصورات، تنفر، افسانه های قومی، خاطره های تاریخی، تعصبات مذهبی، و شستشوی مغزی به شكل تعمدی توليد شده و شكل میگيرند.
امیال تروریستی آنها با تصاویری که در تلویزیون میبینند و بخصوص با احساس تنفرشان به اينكه شان و ارزش هم مذهبان آنان بوسیله اجنبي هاي سراپا مسلح بطور وحشیانه لکه دارمیگردد شکل گرفته است. تنفر سیاسی شدید به آمریکا، اسرائیل، و بریتانیا داوطلبانی براي اعمال تروريستي، نه تنها از خاورمیانه، بلکه از اقصا نقاط اتیوپی، مراکش، پاکستان، اندونزی و حتی از کارائیب جذب میکند.
توانائی آمریکا در ممانعت از گسترش سلاحهاي اتمی نیز لطمه فراواني ديده است. تفاوت آشكار بین حمله نظامی به عراق ضعیف و تحمل کره شمالی داراي سلاحهاي اتمی، باعث تقويت اين احساس در ایرانیان شده که امنیت آنها فقط میتواند با تسلیحات اتمی تثبيت شود. بعلاوه، تصمیم اخیر آمریکا برای کمک به برنامه اتمی هند، که عمدتا برای جلب پشتیبانی هند از آمريكا در مساله عراق و ایجاد سدی در مقابل چین بزرگ بوده است، آمریکا را به یک مشوق تسلیحات اتمی با سياست يك بام و چند هوا تبدیل نموده است.
این سیاست یک بام و چندهوا يافتن يك راهكار اجرايي براي مسئله اتمی ایران را با مشکل مواجه می کند.
آنچه که مسئله اتمی ایران را پيچيهتر مي سازد تنزل موقعیت معنوی آمریکا است. سمبل چندین دهه در مقابله با سرکوب سیاسی، شکنجه، و سایر تخلفات حقوق بشری تبديل به كشوري شده كه عملیاتی را که به زحمت بتوان آن را احترام به حقوق بشر قلمداد نمود را تجویز کرده است.
آنچه كه که بیشتر قابل سرزنش است افشاي این حقیقت است که تجاوز به حقوق بشر و شکنجههاي شرم آور در گوانتانامو و ابو غریب نه بوسیله دولت بلکه بوسیله مطبوعات آشکار شد. در جواب دولت فقط چند سرباز دون پايه را توبيخ نمود: هیچيك از صاحب منصبان وزارت دفاع و شورای امنیت ملی که اينگونه شکنجهها را تصویب کرده بودند محاکمه، ویا وادار به استعفا نشدند. و اين باعث مي شود كه به نظر برسد مخالفت دولت با ایجاد دادگاه بین المللی جنائی فقط براي حفظ اسرار و منافع خود باشد.
آنچه که این سیاست خارجی فاجعهآميز را پيچيده تر میکند مسائل اقتصادی وابسته به جنگ است. جمع بودجه وزارتهای دفاع و امنیت داخلی آمریکا بیش از کل بودجه هر کشوری است، و اني بودجهها هر سال نیز افزایش مي يابند.
در حالیکه کسری تجارت خارجی و کسری بودجه دولت، آمریکا را به بدهکارترين رتبه یک جهان تبدیل نموده است و در زمانیکه هزینه های مستقیم و غیر مستقیم جنگ عراق، بسيار بیشتر از بد بینانه ترین پیش بینی ها، اعلام مي شود هر دلاری که برای این منظور در نظر گرفته میشود دلاری است که از سرمایه گذاری، اختراعات علمی یا تعلیم و تربیت که بطور بنیادی به برتری دراز مدت آمریکا در یک دنیای رقابتی مربوط میشوند، كاسته خواهد شد.
دقت نظر در اين مساله که مللی که معمولا دوستان امريكا قلمداد میشدند منتقد سیاست آمریکا شده اند. موجب نگرانی روشنفكران آمریکائی شده است در نتیجه، بخشهاي بزرگی از دنیا - که شامل کشورهای شرق آسیا، اروپا و آمریکای لاتین میشود- بدون سر و صدا راههای تشکیل اتحادیه های منطقه ای را که به کشورهای حاشيه اقیانوس آرام و اطلس وابستگی ندارند، یا همکاریهای منطقه ای مستقل از امريكا را جستجو میکنند. بیگانگی سیاسی از آمریکا میتواند تبديل یک حقیقت ادامه دار و تهدید آميز برای آمریکا بشود.
اين روند براي منتقدان و مخالفان تاريخي آمريكا بهترين شرايط را فراهم آورده است چين و روسيه فارغ از مشكلاتي كه دولت آمريكا خود را با آنها درگير نموده است کنار گود نشستهاند سياستهاي آمريكا را ريشخند مي كنند- روسیه خوشحال از اینکه میبیند که دشمنی مسلمانان با روسیه بخاطر جنایاتش در افغانستان و چچن بطرف آمریکا تغیير مسیر داده است تلاش دارد تا موافقت آمریکا را براي یک اتحاد ضد اسلامی جلب کند، چین با صبر ضرب المثل استراتژیك قديمي مبني بر اينكه "بهترین راه موفقیت این است که بگذارید که رقیب شما خود را شکست دهد" را دنبال میکند.
درطول چهار سال گذشته تیم بوش با تبدیل یک معضل مهم ولي قابل حل که مبدا منطقهای داشت به یک افتضاح بین المللی، تیشه به ریشه موقعیت مستحكم قويترين كشور دنيا زده است.
شايد بدليل ثروت و قدرت خارق العاده آمريكا اين كشور بتواند، برای مدتی ديگر، سیاست اضافه خواهي کورکورانه خود را ادامه دهد. ولی در نهات این پروسه، آمریکا در جهان بايكوت خواهدشد، و بیش از پیش در مقابل عملیت تروریستی آسيب پذير ميشود و هر روز نفوذ خود در جهان را كمتر از پيش خواهد ديد. چوب در كندوي زنبور كردن ادامه اي براي اين سياست فاجعهآمز است.
البته تغيیر اين سياستهاي نادرست هنوز امکان پذیر است و میتوان با كمي ابتکار از طرف رئیس جمهور در جلب همکاری رهبران کنگره برای شکل دادن به یک سیاست خارجی برای کشور با حاكميت دوگانه راه حلي را يافت و هر چه زودتر آمریکا از عراق خارج شود، شیعیان، اکراد، و سنیان زودتر به يك اتحاد و رژيم پايدار دست خواهند يافت.
با پشت سر گذاشتن بحران عراق، و با ترميم وجهه جهانی آمریکا مي توان یک سیاست سودمند براي خاورمیانه با مرکزيت بر ایران و اولويت صلح بین اسرائیل و فلسطین طراحي كرد.