ویژگیهای مهم رئیس جمهور آینده ایران
ویژگیهای مهم رئیس جمهور آینده ایران
هر جامعهای برای تعیین سرنوشت سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی خود باید دو تجربه و یک آیندهنگری را مد نظر قرار دهد و با توجه به اینکه انتخابات ریاست جمهوری و جایگاه رئیس جمهور در ایران بسیار بااهمیت و تعیینکننده است، در این رابطه تجربه گذشته و حال و نگاه به آینده بسیار مهم است.
به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: در وضعیت فعلی، آنچه که برای مردم و بهویژه نخبگان بسیار اهمیت دارد، این است که با توجه به سوء مدیریت پیشآمده در کشور و چالشآفرینی جریان انحرافی، با ویژگیهای یک رئیس جمهور خوب آشنا شده و فرد شایستهای را انتخاب کنند. ویژگیهای مثبت یک رئیس جمهور شایسته در ایران، عبارتست از:
۱. از رجال سیاسی و مذهبی کشور باشد. دو معیار مهم و تعیینکنندهای که در قانون اساسی به آن تصریح شده و جزو شاخصهای روشن شورای نگهبان و مردم برای انتخاب رئیس جمهور است. اگر رئیس جمهور آینده فاقد ملاک در موضوع رجل سیاسی و مذهبی باشد، وضعیت همان خواهد شد که فیالحال شاهد آن هستیم. در این رابطه با کمترین دقت در نوع رفتارهای اخیر آقای احمدینژاد بهویژه پیام وی برای درگذشت هوگو چاوز در موضوع رجعت و انسان کامل و بوسه بر تابوت او برخلاف عرف سیاسی، میتوان به عدم وجود این دو شرط پی برد بهویژه که ایشان قریب هشت سال است که در جایگاه ریاست جمهوری با ملاک و معیار قانون اساسی قرار دارد.
۲. مدیر و مدبر بودن؛ دو معیار قانونی دیگری که رئیس جمهور باید آنها را دارا باشد. همه ما با توجه به گذشته، شاهدیم که چگونه ضعف تدبیر و عدم خودسازی بنیصدر، رئیس جمهور قانونی، کشور و نظام را در دام گروهها و تشکیلات حرامیتر از حرام قرار داد و کارهای عجولانه، قانونشکنانه و خلقالساعه او، برای کشور و مردم مشکلساز و سبب هدر رفت منابع مهم و سرمایههای مادی، معنوی و انسانی گردید. شکی نیست که پیشرفت کشور در شرایط فعلی در حوزههای مختلف فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و تأمین آرامش و رفاه مردم به نوع تدبیر و مدیریت مسئولان نظام بهویژه شخص رئیس جمهور و بهرهمندی از فرصتها، منابع و مواهب خدادادی بستگی دارد و عدم رعایت اسناد بالادستی نظام از قبیل چشمانداز، قانون برنامه، سیاستهای اصل ٤٤ و اجرای نادرست قانون هدفمندی یارانهها و بسیاری دیگر از سوء مدیریتها در حوزههای سیاسی، فرهنگی و. . . ریشه در ضعف تدبیر و مدیریت رئیس جمهور دارد، امری که اگر در انتخابات پیشرو مد نظر قرار نگیرد، خسارات سنگین و غیرقابل جبرانی را متوجه مردم و نظام خواهد نمود.
۳. در حال حاضر مشکل مهم و اساسی کشور، روابط بینالملل و سیاست خارجی است که در این رابطه لازم است در درجه اول، سرمایه ملی کشور ترمیم و از طریق یک انتخابات خوب با مشارکت حداکثری، انسجام میان مردم به حد اعلا برسد و در مرحله دوم باید دقت نمود که فرد منتخب ملت، مسلط بر عرصههای جهانی و بینالمللی باشد و مانع از اجماع جهانی علیه ایران گردد تا نه تنها تحریمها شدت نگیرد بلکه با یک دیپلماسی فعال، تحریمها برداشته شود. رئیس جمهور آینده ایران باید چگونگی رابطه با جهان و راهکار تنشزدایی را بداند و بهطور جدی از سادهانگاری در این خصوص، بپرهیزد. رئیس جمهور آینده باید تلاش نماید تا تیم سیاست خارجی کابینه او، طوری رفتار کنند که در عمل کشورهای مسلمان و بهویژه کشورهای منطقه و همسایه، به دوستی و رابطه با ایران افتخار کنند نه اینکه درصدد مخاصمه و جنگ با ایران، در کنار دشمنان و قدرتهای جهانی زورگو و ظالم قرار گیرند.
۴. شاکله و شخصیت رئیس جمهور منتخب باید از نظر تعقل، اعتدال، دانایی، کرامت و سلوک نفس نیز مهم و اثرگذار است. پرستیژ رئیس جمهور ایران باید شأن و عظمت ملت بزرگ ایران را در داخل و خارج به تصویر کشیده و امید و نشاط را در مردم زنده نماید. او باید برخوردار از ادبیات فاخر اسلامی ـ ایرانی بوده و از استبداد رأی و ظلم به دیگران پرهیز نماید.
۵. رفتار فراجناحی از راه «جاذبه در حد عالی و دافعه در حد ضرورت»، یکی دیگر از صفات ارزشمندی است که رئیس جمهور آینده باید دارا باشد. این ویژگی از آن جهت اهمیت دارد که مدیریت قبیلهای و در انحصار یک جناح خاص در امور حساس مدیریتی، سالهاست کشور و نخبگان را در رنج قرار داده و فضای ناامیدی و عدم امنیت شغلی را برای بسیاری از مدیران باتجربه و دلسوز فراهم ساخته است.
۶. رئیس جمهور آینده باید در عمل، بهمعنای واقعی کلمه اصولگرا و اصلاحطلب باشد چرا که اصولگرایی و اصلاحطلبی دو گفتمان مهم سیاسی و فرهنگی است که بنا به ضرورت نظام از متن مبانی دینی استخراج شده و نخبگان بسیاری از سر دلسوزی به این دو نوع گفتمان ارزشی امیدوارند لکن اتفاق نامناسبی که در میدان کارزار و عمل رخ نمود، این است که افراطگرایان هر دو جناح، در قالب جنگ قدرت و رفتار «حیدری ـ نعمتی»، این دو گفتمان مهم را به مسلخ بردند و در عمل آنرا به ضد خودش تبدیل نمودند. مقام معظم رهبری، سالها پیش در تأکید بر ضرورت این دو گفتمان مهم، فرمودند: «اصولگرایی منهای اصلاحطلبی تحجر و جمود و اصلاحطلبی منهای اصولگرایی ولنگاری است و راه درست، اصولگرایی اصلاحطلبانه است.»؛ نقشه راه رئیس جمهور آینده کشور و نظام باید هوشمندانه در همین راهی باشد که مقام معظم رهبری بدان اشاره نمودهاند.
۷. رئیس جمهور آینده باید کسی باشد که اقتصاد و پیچیدگیهای آن را دریابد و مهارت درست و صحیح در اقتصاد داشته باشد تا با روشهای مناسب اقتصادی، مدیریت دانایی و گرهگشایانهای را در حوزه اقتصادی کشور ساماندهی نماید. داشتن یک تیم اقتصادی نیرومند از راه جلب اعتماد متخصصان و کارشناسان فنی اقتصادی، از ضروریات مهم کاری رئیس جمهور آینده کشور است و در این میان احیاء سازمان برنامهریزی و شوراهای اقتصاد از نوع شورای عالی انرژی، شورای عالی پول و اعتبار، شورای اشتغال و. . . از ضروریات انکارناپذیر میباشد.
۸. بهغیر از آنچه که بیان شد، توانمندی و کارآمدی رئیس جمهور آینده در رابطه با توسعه نهادهای مدنی، رونق بخش خصوصی و تعاونی، ارتقاء مشارکت قومیتها و اقلیتهای مذهبی، دفاع مؤثر از حقوق بشر، جذب سرمایههای مادی و معنوی ایرانیان خارج از کشور برای پیشرفت بهویژه رونق اقتصاد تولیدی و ایجاد اشتغال جوانان و استقرار نظام جامع تأمین اجتماعی، باید مورد نظر مردم و نخبگان باشد.