
بر اساس آخرين آمار رسمي سازمان جهاني كار، در منطقه آسيا پاسفيك 9 ميليون و 490 هزار، در منطقه آمريكاي لاتين و حوزه دريايي كارائيب يك ميليون و 320 هزار و در مناطق آفريقايي 660 هزار نيروي كار اجباري به كار گرفته شدهاند.
اين ارقام در خصوص كشورهاي توسعه يافته چندان هم پايين نيست؛ بطوري كه رقم 360 هزار تن براي اين كشورها ثبت شده است .
بر اساس اين آمار در منطقه خاورميانه و شمال آفريقا نيز 260 هزار نيروي كار اجباري زندگي ميكنند و 210 هزار نيروي كار اجباري نيز در كشورهاي در حال طي كردن دوره انتقال حضور دارند .
بررسي اين آمار از نگاهي ديگر نشان ميدهد كه كار اجباري در سراسر دنيا در قالب به استثمار كشيده شدن در امور تجاري ـــ جنسي 43 درصد، امور اقتصادي 32 درصد و در تركيبي از اين دو گزينه، 25 درصد ميباشد.
مردان و پسران تنها 2 درصد از كل نيروهاي كار اجباري در امور تجارت جنسي را تشكيل دهند و 98 درصد باقي مانده مربوط به جميعت زنان و دختران ميشوند؛ البته اين آمار در خصوص استثمار اقتصادي براي مردان و پسران 44 درصد و زنان و دختران 56 درصد است كه در اين مورد نيز زنان بيشتر از مردان قرباني ميشوند.
بررسيهاي جهاني همچنين حاكيست كار اجباري جداي از انواع و اشكال گوناگون آن ، در سه حوزه ارتش، اماكن عمومي و زندانها طبقهبندي ميشوند كه در اين ميان كارهاي اجباري در زندانها به واسطه دور ماندن از چشم ناظران خارجي از وضعيت وخيمي برخوردار است.
کار اجباری در محافل مربوط به ارتباطات نادرست جنسی ،نیز نگرانی سازمان بین المللی کار را در پی داشته است.بسياري از مردان و زنان نیز كه بعضا به صورت غيرداوطلبانه وارد چنين اماكن و گروههايي ميشوند به فجيعترين طرز ممكن در كارهاي اجباري نوع خاص خود يعني استثمار جنسي و شركت در برنامههاي تجاري ـــ تبليغاتي و تجاوزات جنسي به كار گرفته ميشود .