چه نزدیک است وعده الهی

به گزارش آفتاب نیوز، جوانان فلسطینی به نظاره نشسته اند تشییع پیکر هم رزم دیروز و قهرمان امروز را . قهرمانی که با برخاک افتادنش نه انتفاضه پایان می یابد و نه مردی از جمع قهرمانان کم می شود. جوانان فلسطینی همانگونه که در سوگ از دست دادن هم رزم خود اشک می ریزند ، قلب خود را آکنده می کنند از کینه ای مقدس و خشمی ستودنی که هر روز و هر لحظه خواب را بر چشمان دژخیمان صهیونیست می ربایند و در این میان صفوف شان همچون سدی  ، فشرده تر می شود و اراده شان گویی در غوغای کشتار صهیونیست ها در آتش انتقام ، مستحکم تر.

مردمان فلسطین دهه هاست که چشمان امید بر همتایان عرب خود بسته اند و می دانند که غرور عربی و هزار ویک واژه دیگر در برابر تهدید پوشالین صهیونیست ها رنگ باخته اند. حکام عرب اما در این میانه برای بقای خود نه دل بسته مردمانشان ، که چشم و گوش بسته در انتظار اربابانشان هستند تا شاید با خوش خدمتی لحظه ای بیشتر بر تخت سلطنت و خلافت یله زنند ، حال بهای این یله زدن هر چه می خواهد باشد ولو چشم بستن بر سرزمینی مقدس که مردمانش کشتار شده اند و یا آواره.  

در چنین روزگاری اما چشمان جوانان فلسطینی خیره مانده به مردمان سرزمینی است که سه دهه پیش فریاد برائت از استعمار سرداده اند و با تمام عداوت ها و شدمنی ها همچنان بر مواضع انسانی خود در دفاع از ملت رنج کشیده فلسطین پابرجا مانده اند . چشمان جوانان فلسطینی ، امروز به مشتان گره کرده مردان و زنان ایرانی است که همچنان استوار  قلب رژیم منحوس اسراییل را نشانه می رود و فریاد زنده بودن انتفاضه را سر می دهد ، انتفاضه مقدسی که حیاتش تا حیات آخرین انسان آزاده مستدام خواهد بود.

انتفاضه و انتفاضیون ، اما در این میان سربلندند چرا که باور دارند به وعده الهی که خلافت را به مستضعفان وعده داده است و مگر می توان در انذار پروردگار تردید روا داشت که بنی اسراییل را به سرنوشتی دردناک هشدار داده است ، سرنوشتی که پس از طغیان نخست ، طومار حیات این قوم را در طغیان آخر درهم خواهد پیچید .... و چه نزدیک است وعده الهی !