به دنبال دنیای بدون بمب هستهای
به گزارش آفتاب نیوز، 
بمباران هیروشیما و ناکازاکی سه روز بعد منجر به تسلیم ژاپن و پایان جنگ جهانی دوم شد. در اثر این بمباران، حداقل 120 هزار تن در دم کشته و هزاران تن در اثر عوارض تابعه اشعه مصدوم شدند.
سالها بعد در سال 1980، منچستر نخستین شهر خالی از اتم دنیا شد و در ردیف نخست مخالفان سلاحهای هستهای قرار گرفت.
پس از بمباران
نزدیک به چهل سال پیش از بمباران هیروشیما، ارنست رادرفورد، یکی از دانشمندان دانشگاه منچستر تحقیقی انجام داد که منتهی به شکافته شدن هسته اتم و تولید بمب شد.
رادرفورد هرگز در فکر استفاده از نیروی هستهای برای مقاصد ویرانگر نظامی نبود. تحقیقات او در زمینه اشعه و احتمال دیدن داخل اتم و سپس کوچکترین ذره قابل مشاهده در دنیا بود.
خوشبختانه، رادرفورد که بعدها برای کارش تقدیر شد و جایزه نوبل دریافت کرد، دو سال پیش از شروع جنگ جهانی درگذشت.
تنها دو سال و هرگز نیروی ویرانگر اکتشافات خود را ندید.
پس از سقوط
مدت کوتاهی پس از حملات به هیروشیما و ناکازاکی، روزنامه عصر منچستر این پرسش را مطرح کرد که آیا استفاده از سلاح هستهای، قوانین پذیرفته شده بینالمللی را نشکسته است. رهبران کلیسا و سیاستمداران نیز از خطرات پنهان بلندمدت عصر اتم اظهار نگرانی کردند. این نگرانی سالها ادامه یافت. تا دهه هفتاد، بیم و هراس از سلاحهای هستهای رو به افزایش بود. با شدت گرفتن جنگ سرد، بسیاری نگران بودند از اینکه اگر دوباره از بمب اتم استفاده شود چه خواهد شد.
بیل ریسبی مشاور شورای شهر موستون که هنوز در شورا حضور دارد، معرفی منچستر به عنوان نخستین منطقه خالی از سلاح هستهای در سال 1980 را به عهده گرفت.
شورا از دولت خواسته بود که از ساخت یا خرید هرگونه سلاح هستهای از هر نوع، در محدوده شهر خودداری کند. بعدها این سیاست به این شکل تغییر داده شد که شورا با قدرت هستهای و پشتیبانی انرژی تجدیدپذیر مخالف است و موارد دیگری به آن افزود. مواردی چون «سیاست صلح»، که از پیشرفت اجتماعی، عدالت اجتماعی، شهروندی خوب و صلح بین مردم، فرهنگها و جوامع صحبت میکند.
رؤسای شهر همچنین نظرات خود را در قالب ایجاد بوستانهای صلح در انتهای منطقه «تاون هال» که پس از کشمکشهای سال 1985 هنوز ظواهر حمایت از صلح خود از جمله مجسمه باربارا پیرسن فرستاده صلح را حفظ کرده بود، بیان کردند.
منچستر و هیروشیما
شهردار منچستر در سفر به هیروشیما گفت: این سفر فرصتی است تا تلاشهای منچستر برای حمایت از منع سلاح هستهای را بیان کنیم. قوانینی که ما 25 سال پیش به آن پایبند شدیم. در ماههای اخیر و در شصتمین سالگرد بمباران هیروشیما و ناکازاکی، قساوتهای بیشماری را دیدهایم که فراموش نخواهیم کرد. زمان آن رسیده که از اشتباهات خود درس گرفته و از کسانی که زندگی خود را از دست دادهاند، یاد کنیم.
شهردار منچستر تنها کسی نبود که به ژاپن سفر کرد. اعضای یک گروه صلح از راچدل نیز به هیروشیما سفر کردهاند تا در مراسم جشن صلح شرکت کنند.