حراج شهر زیر زمینی در بریتانیا

به گزارش آفتاب نیوز، شهر زیر زمینی بریتانیا هم اکنون دارای تنها 4 نفر سکنه بوده و از امکانات جانبی آن می توان به کافه‌ای مجهز به نام «گل سرخ و تاج» اشاره کرد. 

این شهر استثنایی در دهه 1950 برای حفاظت از نخست وزیر محافظه کار وقت بریتانیا، هارولد مک میلان و کابینه وی به همراه 4000 صاحب منصب بریتانیایی در برابر حمله هسته‌ای احتمالی اتحاد جماهیر شوروی ساخته شده است. این شهر زیر زمینی که در ویلت شایر واقع است،‌در عمق 120 پایی مکان امنی برای سیاستمداران وقت بریتانیا محسوب می شد. این شهر با پایان جنگ سرد، اما تبدیل به متروکه ترین شهر سرتاسر بریتانیا شده و ساکنان آن تنها به 4 مامور خدمات و نگهداری محدود می شوند. قیمت پایه این شهر در شرایط فعلی حدود 5 میلیون پوند برآورد شده است. 

در حال حاضر دو پیشنهاد جدی برای تغییر کاربری این شهر زیر زمینی وجود دارد. پیشنهاد نخست وزیر مبتنی بر تبدیل آن به مرکز نگهداری اطلاعات شرکت‌ها و مؤسسات شهر است و پیشنهاد دیگر تبدیل کل شهر به بزرگترین مرکز فروش مشروبات در سرتاسر اروپا است.
 
در میان نظرات ابراز شده موارد جذابی چون تبدیل این شهر زیر زمینی به باشگاهی برای برگزاری مراسم شبانه، پارک و مرکز نمایش آثار دهه 50 یا مرکز پذیرش آوارگان و پناه جویان نیز به چشم می خورد. وزارت دفاع بریتانیا اعلام کرده است که با هر نوع طرحی که در آن به مواردی چون دفن زباله‌های هسته‌ای و یا دسترسی عامه مردم به این مکان اشاره شده باشد، مخالفت خواهد کرد. علت این مخالفت، خطرات احتمالی حضور در اعماق زمین برای عامه مردم و نیز احتمال بروز برخی نقایص در ساختار‌های شهر به دلیل بیش از نیم قرن عدم استفاده از آن ذکر شده است. 

این شهر در حقیقت در محل یک معدن سابق در نزدیکی ویلت شایر بناشده است. این معدن، محل تامین سنگ‌های تزیینی مورد استفاده در احداث منازل مجلل بوده است. 

این معدن در جریان جنگ جهانی به عنوان محل نگهداری مواد منفجره و کارخانه ساخت موتور هواپیما‌های نظامی استفاده می شد. این محل در همان زمان دارای دومین سیستم ارتباطی پیشرفته در بریتانیا بوده و تعبیه استودیوی شبکه خبری بی.بی.سی در آن این امکان را فراهم می آورد که در صورت هر نوع حمله هسته‌ای، نخست وزیر بتواند با افرادی که از فاجعه جان سالم به در برده‌اند صحبت کند. امکانات ارتباطی این محل آخرین بار در سال 1989، سقوط دیوار برلین، بار دیگر به روز رسانی شد. 

سیستم مراکز تامین قدرت موجود در این شهر برق مورد نیاز بیش از یکصد هزار لامپ روشنایی خیابانها، منازل و مراکز تفریحی را تامین می کنند. یک خط ویژه راه آهن نیز از ایستگاه اصلی بریستول لندن به مقصد این شهر زیر زمینی احداث شده است، در شرایط خاص امکان فرار اعضای خانواده سلطنتی و سیاستمداران ارشد به این مکان امن فراهم باشد. 

این اثر زیر زمینی که در اسناد رسمی از آن به عنوان «برلینگتون» یاد می شود، هرگز مورد استفاده قرار نگرفت و حتی با گذر زمان و افزایش فناوری هسته‌ای که باعث می شد از زمان تصمیم گیری رهبران شوروی تا زمان اصابت کلاهک هسته‌ای به لندن کمتر از 4 دقیقه زمان باشد، عملا فلسفه وجودی آن نفی شد. 

وجود این شهر زیرزمینی عملا تا سال گذشته به عنوان موضوعی کاملا سری تلقی می شد تا اینکه در نهایت کابینه انگلستان تصمیم گرفت وجود آن را علنی کند. تمامی اسناد مرتبط با این شهر زیر زمینی یک دهه پیش نابود شده‌اند.
برای ورود به این شهر زیر زمینی باید ابتدا به دامنه تپه‌ای که معدن در آن واقع شده بود رفته و سپس با آسانسوری که به خوبی استتار شده است، به پایین رفت. تنها منظره جذاب،‌ وجود یک باغچه کوچک در کنار یکی از ورودی های شهر است. به محض ورود به شهر زیر زمینی احساس می کنید به فضایی متعلق به 50 سال پیش گام گذاشته‌اید.
 
صدها صندلی چرخدار اداری که در سال 1959 به این مکان منتقل شده‌اند، هم چنان همانند روز نخست در درون پلاستیک هستند. جعبه های متعددی که مملو از زیر سیگاری های شیشه‌ای،‌ برس و ظروف سرو چای هستند و به دستور دولت وقت خریداری شده‌اند، دست نخورده باقی مانده‌اند. تماشای تصاویر ملکه، پرنسس مارگارت و صحنه‌ای از ورزش‌های انگلیسی که توسط الگالهمان نقاشی شده است، احساس عجیبی را در بازدید کننده به وحود می آورد. 

استیو راور پارکس، که مسئولیت آژانس خدمات ارتباطاتی وزارت دفاع را با بیش از 2200 پرسنل غیر نظامی و نظامی بر عهده دارد می گوید: وزارت دفاع با چندین طرف علاقه‌مند در حال مذاکره است، اما هنوز هیچ چیز قطعی نشده است.
وزارت دفاع بریتانیا ترجیح می دهد با توجه به پایان جنگ سرد، تاسیسات نظامی خود را از اعماق زمین به سوی سطح منتقل کند.