ارزش روابط سیاسی از جان مردم بیشتر است

به گزارش آفتاب نیوز، پاکستانی‌ها معتقدند ساختار اقتصادی آمریکا چنان قدرتمند است که توفان‌هایی نظیر کاترینا، بتا، ریتا و ویلما نمی‌تواند خدشه‌ای به آن وارد کند. این در حالی است که آمریکا چند هلی‌کوپتر به این منطقه اعزام کرده و وعده داده است که به لحاظ مالی نیز به زلزله زدگان کمک خواهد کرد. اعتزاز احسان، سناتور مخالف دولت پاکستان می‌گوید به فرستاده آمریکا گفته است که آمریکاییان بزرگ‌ترین بخت برای جلب نظر کشمیری‌های پاکستانی را از دست داده‌اند. بسیاری از اسلامگرایان افراطی کشمیر در منطقه «بالاکوت» و «من صحرا» زندگی می‌کنند. این افراد در صورت مواجهه با مشکلات پس از زمین‌لرزه ممکن است سر از گروه‌های جهادگران اسلامی درآورند و علیه آمریکا به مبارزه پردازند.
مردم کشمیر پاکستانی ترجیح می‌دهند که کمک به زلزله‌زدگان از طریق دولت و ارتش پاکستان صورت گیرد. طی چند روزه اخیر می‌توان بارها در خبرها دید که چگونه واحدهای امداد پزشکی و مهندسی با رشادت تمام در حال نجات مردم منطقه هستند. از طرفی روزنامه‌ها و به خصوص رادیو و تلویزیون پاکستان مدام در حال انتقاد از فرماندهان ارتش هستند. روند شناسایی گستره خرابی‌ها و اقدام برای کمک به بازماندگان، به کندی صورت گرفت. اعتزاز احسان می‌گوید که در زمینه توزیع کمک‌ها با سوءمدیریت روبه‌رو بودیم. در طرف دیگر خانم سمینه احمد، عضو «گروه بحران بین‌المللی» می‌گوید: ارتش پاکستان با در دست گرفتن اختیارات مربوط به امدادرسانی باعث شدند که مسئولیت‌ همه اشتباهات بر دوش ایشان بیفتد. ارتش پاکستان آن قدر مغرور است که می‌پندارد به سرکردگی مشرف هر کاری را می‌تواند انجام دهد. همین غرور باعث نابودی ارتش خواهد شد.
البته دیگران نظری متفاوت دارند. «مایک پن روز» از سازمان امداد بین‌الملل که به عنوان مشاور امدادرسانی عمل کرده، معتقد است که فعالیت‌های ارتش پاکستان سریع و به موقع بوده است. هرچه میزان کالاهای اهدایی به زلزله‌زدگان و تعداد امدادگران بیشتر می‌شود، پیچیدگی فعالیت‌های کمک‌رسانی نیز افزایش می‌یابد. بی‌اعتمادی مردم پاکستان به ارتش این کشور تا آنجا است که خیلی‌ ترجیح می‌دهند شخصا کالا و آذوقه اهدایی را به کشمیر ببرند و در اختیار نیازمندان قرار دهند. علت شاید آن باشد که بعضی از کالاها و آذوقه ارسالی به کشمیر، سر از بازار آزاد درآورده است. از اجناس دست دوم و به خصوص لباس‌های استفاده شده نیز برای آتش روشن کردن استفاده می‌کنند. سایر اقلامی که توسط سازمان‌های پاکستانی و در کشورهای دیگر برای کمک به زلزله‌زدگان تخصیص یافته‌اند، در انبار دیگر کشورها خاک می‌خورند. شرکت هواپیمایی «پیا»، که همان شرکت ملی هواپیمایی پاکستان است، قرار بود که اجناس مربوط به امدادرسانی را به طور رایگان از دیگر کشورها به پاکستان بیاورد. اما حالا صاحب منصبان این شرکت هوایی می‌گویند که ظرفیت لازم برای انجام این اقدامات را ندارند.
پس از زمین‌لرزه، تنش سیاسی موجود در پاکستان دیری نپایید. در حال حاضر ژنرال مشرف از جانب مخالفان اسلام‌گرا و سکولار مورد انتقاد قرار گرفته است. یکی از اعضای شورای ملی پاکستان از حزب مشرف گفته بود که این زمین لرزه بیانگر «خشم خدا»، به خاطر کمک پاکستان به خارجیان در اشغال افغانستان بود. بسیاری از منتقدان پاکستانی به یاد می‌آورند که ناتوانی پاکستان در کمک به توفان‌زدگان سال 1970 باعث شد که یک سال بعد بخشی از این کشور با عنوان بنگلادش جدا شود.
هفته‌نامه «فرایدی تایمز» اشاره می‌کند که در کشورهای الجزایر، مصر و ترکیه افزایش بی‌توجهی نسبت به بازماندگان زلزله منجر به حمایت مردم از اجزای اسلامی شد.
احتمالا پرویز مشرف از این موضوع اطلاع داشته است زیرا از دو گروه اسلامگرای جماعت «الدعوه» و «الرشید» به خاطر فعالیت‌هایشان در امدادرسانی قدردانی کرده است. مشرف سپس اعلام کرد که گروه‌هایی از این دست در صورتی که تحت نظارت دولتی قرار گیرند، می‌توانند جنبه قانونی بیابند. این در حالی است که بسیاری از فعالان این گروه‌ها جزو سازمان‌های شبه‌نظامی ممنوعه بوده‌اند. دولت پاکستان از این نگران است که خلا اداری ناشی از خرابی‌های زلزله باعث شده که در بعضی مناطق این گروه‌های اسلامگرا موفق شوند که زمام امور را به دست گیرند.
این موضوع حتی باعث نگرانی هند شده است. سال‌هاست هند معتقد است که همه آشوب‌های منطقه کشمیر هند به دست گروه‌های اسلامگرا صورت گرفته‌اند. این موضوع باعث شده که طی 15 سال گذشته بیش از 80 هزار تن جان خود را از دست بدهند. این حملات حتی پس از بروز زلزله ادامه داشته‌اند. امید آن بود که پس از وقوع زمین‌لرزه مردم هر دو کشمیر با یکدیگر رفت‌و آمد کنند و این موضوع باعث ایجاد صلح میان هند و پاکستان شود. چراغ سبزی هم از جانب مشرف دیده می‌شود که معتقد است وقت آن رسیده که کشمیری‌ها بتوانند از «خط کنترل» مرز میان کشمیر هندی و پاکستانی، بگذرند.
به لحاظ اصولی، هند با این قضیه موافق است و بدین منظور 3 اردوگاه پزشکی را در امتداد خط کنترل احداث کرده است. در این رابطه کشور پاکستان پنج محل عبور از مرز را مشخص کرده است. از طرفی پاکستان می‌گوید پیشنهاد هند مبنی بر درمان یک روزه بیماران و بازگرداندن آنان به بخش پاکستانی در روز بعد از درمان فقط در مورد افراد نسبتا سالم صدق می‌کند و ربطی به زخمی‌های این زلزله ندارد. مذاکره روز 29 اکتبر نیز حول محور پاسپورت و اسناد مربوط به سفر کشمیری‌های پاکستانی بود.
اما در اجرای این امور محدودیت‌هایی نیز وجود دارد. اینکه نه پاکستان و نه هند عجله‌ای ندارند که به وعده‌هایشان عمل کنند و به کشمیری‌ها اجازه دهند که هرچه سریع‌تر به آن سوی مرز سفر کنند، با خانواده‌هایشان ملاقات نمایند و به امدادگران یاری برسانند. هر دو کشور نگران امنیت منطقه هستند که این نگرانی نسبت به جان انسان‌ها ارجحیت دارد. یاسین مالک یکی از رهبران جدایی‌طلب که در کشمیر هندی زندگی می‌کند هفته گذشته به کشمیر پاکستانی رفت و خرابی‌های ناشی از زمین‌لرزه را از نزدیک مشاهده کرد و دریافت که خرابه‌هایی که در پیش رویش قرار دارند، روزگاری شهر بالاکوت بوده‌اند. او از دولت هند درخواست کرد که به کشمیری‌ها اجازه عبور و مرور از خط کنترل را بدهند زیرا در هنگام بروز حادثه سیاست‌بازی دیگر معنی ندارد. دیگر وقت آن رسیده که دو طرف درگیر به جای آن که بیشتر حرف بزنند فکری به حال مردم کشمیر کنند.