چرا باید برای حفظ جان طبیعت، جان داد؟
برای تداوم نورافشانیهای بی منت طبیعت، باید یادمان باشد که گاه چارهای نداریم جز آنکه خود را فراموش کنیم ...
به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: محمد درویش در خبرآنلاین نوشت: همه زیستبوم را دوست دارند؛ همه از تصور پرواز شکوهمند شاهین بر فراز نیلی آسمان لذت میبرند و همه آرزو دارند که مارگون پرابهت را در زمانی که بزرگترین قندیلهای یخیاش سر به آسمان میساید را ببینند و در کنارش عکسی به یادگار گیرند ...
امّا چند درصد از آن «همه» حاضرند تا برای تضمین این زیبایی و پایداری این شکوه یگانه، بخشی از گرانبهاترین سرمایهی خود را نثار کنند؟ چرا باور نداریم که این هدیه، یعنی بخشیدن نور به دیگران. و آنهایی که به دیگران نور میبخشند، مگر میشود از برکات آن نور بیبهره بمانند؟
حرفم این است که طبیعت برایمان حکم پدر و مادر را دارد؛ مباد که قدرش را زمانی دریابیم که از دستش دادهایم ...
همین و تمام.