تبعیض هسته ای بین ایران وهند از سوی آمریکا مغایر با «ان پی تی» است

به گزارش آفتاب نیوز، به نقل از سایت اینترنتی شورای روابط خارجی آمریکا که یک موسسه مطالعاتی تحقیقاتی دراین کشور است، لورنس شینمن، کارشناس ارشد در سیاست کنترل تسلیحات هسته ای معتقد است که قرارداد جدید آمریکا و هند ، قرارداد منع گسترش سلاح های هسته ای را نقض می کند به طور خلاصه سیاست دراز مدت این قرارداد به گونه ای است که آمریکا نباید به فعالیت های هسته ای چه به طور غیر نظامی و چه به کشورهایی که عضو این قرارداد نیستند، کمک کنند .

این کارشناس و تحلیلگر ارشد در مرکز مطالعات عدم گسترش سلاح های هسته ای در واشنگتن همچنین تصریح کرد که قرارداد کمک به برنامه هسته ای نظامی هند از زمانی آغاز شده که آمریکا در صدد اعمال فشار بر ایران بر آمد .

این مقام ارشد شورای روابط خارجه به این نکته اشاره کرد مساله ای که موجبات انتقاد از دولت بوش را فراهم می آورد این است که جدیدترین قرار داد بین هند و واشنگتن در اواسط ماه ژوئیه در حالی تنظیم شده است که با وجود عدم امضای قرار داد منع گسترش سلاح های هسته ای« ان پی تی» از سوی هند، دولت بوش کمک های خود را در صنعت هسته ای آن فراهم آورده است .

حال سوالی که مطرح می شود این است که چطور دولت بوش دیدگاه خود را نسبت به ایران از یک سو و هند از سوی دیگر توجیه می کند .

شینمن گفت : هند، پاکستان و اسرائیل سه دولتی هستند که قرار داد «ان پی نی» را امضا نکردند درحالی که ایران یکی از اعضای آن به شمار می رود و برای منع گسترش سلاح های هسته ای ، مکانیزم های دفاعی و ارائه همه اطلاعات مورد نظر به آژانس بین المللی انرژی اتمی ( IAEA) به تعهدات خود پایبند است، ولی با این وجود ایران در ارائه اطلاعات به این آژانس به مدت 15 تا 18 سال به خاطر همه اقداماتش اهدافش و تولیداتش مقصر و مجرم شناخته شده است .

بنابراین آیا باید به ایران به عنوان کشوری نگاه کرد که یک سری تعهدات قانونی دارد که از نظر جامه بین المللی آنها را نقض کرده است.؟

به عقیده این کارشناس، هند کشوری است که هرگز به « ان پی تی» تعهد نداشته است و در حال حاضر از سوی آمریکا یک شریک استراتژیک به شمار می رود گویی که مدت چندین سال یکی از مهمترین کشورها در آسیای شرقی و در سیستم گسترده تربین المللی بوده است .

این نکته نیزقابل ذکر است که قبل از قرارداد 18 ژوئیه بین آمریکا و هند گام هایی در جهت همکاری استراتژیک برداشته شده است .

شینمن در ادامه گفت : من پیش از این فکر می کردم که این قرار داد بین هند و آمریکا منعقد شده است بعدها فهمیدم که قرار داد منعقد شده « گام های آتی در همکاری استراتژیک» نام گرفته که هدف آن بهود روابط اقتصادی و تکنولوژی در زمینه همکاری نظامی است .

همین عبارت ماه ژوئیه بود که با سیاست دراز مدت در برنامه عدم گسترش سلاح هسته ای مغایرت داشت.

وی همچنین درباره این سیاست گفت : برپایه این سیاست با هر کشوری که تمام مکانیزم های دفاعی را در زمینه همه فعالیت های هسته ای غیر نظامی نپذیرد، همکاری نخواهیم کرد.این همان قانون 1998 است .

این کارشناس آمریکایی افزود: در این سیاست ما نمی گوییم که یک کشور باید عضو « ان پی تی» شود، بلکه طی این قرار داد هر کشوری آزاد است اما باید بپذیرد که فقط فعالیت هسته ای غیرنظامی داشته باشد و این فعالیت هسته ای تحت مکانیزم حفاظتی بین المللی خواهد بود منظوراز مکانیزم های دفاعی این است که آیا کشور مورد نظر به تعهدات خود مبنی بر عدم تولید سوخت هسته ای به جز تولیدات غیر نظامی پایبند است یا خیر؟ ما در تشکیل گروه تولید کنندگان سوخت هسته ای NCG پس از آزمایش هسته ای 1974 هند پیش قدم بوده ایم و سعی کرده ایم موافقت همه تولید کنندگان سوخت هسته ای را جلب کنیم تا با هرکشوری که مکانیزم های حفاظتی IAEA را درهمه فعالیت های هسته ایش نپذیرد، همکاری نکند .

شینمن در ادامه به پنج کشور دارای سلاح هسته ای آمریکا ، انگلیس ، روسیه ، فرانسه و چین اشاره کرد و گفت : هند می تواند یکی از کشورهای دارنده سلاح باشد اما نمی تواند تحت« ان پی تی» به رسمیت شناخته شود چون طبق« ان پی تی» فقط کشورهایی که در یکم ژانویه 1967 مورد آزمایش قرار گرفته اند به خاطر اهداف قرار داد باید از سلاح های هسته ای بهره مند باشند اما پیش از این تاریخ مورد آزمایش قرار نگرفته است .

این کارشناس ارشد درباره سیاست دولت بوش نسبت به عدم گسترش این سلاح ها تاکنون، چنین اظهارنظر می کند که دولت بوش هدف خود را از این نوع ارتباط، تشویق دولت هند برای عدم گسترش سلاح های هسته ای معرفی کرده است. اما مطمئنا تنها راه رسیدن به این هدف از طریق کنترل نظامی و مخالفت با خلع سلاح اتمی یک جانبه و تشکیل قرارداد منع گسترش سلاح های هسته ای است.

وی همچنین خاطرنشان کرد که دولت بوش به رغم اطلاع از وجود سلاح های هسته ای در هند با این کشور ارتباط برقرار کرده است. حال این سوال مطرح می شود که آمریکا چه چیزی را می خواهد از این کشور به ارمغان بیاورد و چه عاملی باعث شده است که هند به خاطرش با آمریکا دست مصالحه بدهد.

شینمن که به پرسش های «برنارد کورتسمن »، کارشناس ارشد شورای روابط خارجه آمریکا پاسخ می گفت در مورد این رفتار واشنگتن با هند و تبعیضی که هم اینک علیه ایران از سوی دولت بوش اعمال می شود، افزود: ارتباط بوش با هند بدون اطلاع سنا این پرسش را در میان ناظران سیاسی مطرح می کند که « ایرانی ها می گویند ما عضو ان پی تی هستیم و همه مکانیزم ها و پروتکل الحاقی را پذرفته ایم حال شما به ما می گویید که ما حق تکمیل چرخه سوخت هسته ای را نداریم؟ یک لحظه صبر کنید... چگونه است هندی ها که عضو ان پی تی نیستند باید جایزه بگیرند و در حالی که تهران عضو این معاهده است و همکاری می کند، ولی به ایرانی ها می گویند شما نباید کار غنی سازی را ادامه دهید؟

وی همچنین تصریح کرد: ایرانی ها باهوش هستند. از نقطه نظر آنها، آمریکا سیاست تبعیض در رفتار با هند را که عضو ان پی تی نیست، در پیش گرفته است.

این کارشناس ارشد امور تسلیحات هسته ای در پایان می گوید : با این وجود کشورهایی نظیر آفریقای جنوبی ، اوکراین و برزیل که برنامه هسته ای خود را کنار گذاشته اند و همچنان عضو ان پی تی هستند چگونه باید به این مساله ( روابط هسته ای آمریکا و هند) واکنش نشان دهند و آمریکاچه توجیهی خواهد داشت؟


شورای روابط خارجی آمریکا یک موسسه تحقیقاتی غیر دولتی و غیر حزبی است وابسته به هیچ سازمان دولتی نیست و درصدد گسترش فهم ودرک سیاست خارجی و نقش آمریکا در جهان اززمان تاسیس در سال 1921 میلادی بوده است .
این موسسه نشست هایی با مقامات دولتی و رهبران جهان برگزار می کند و معروف ترین کارشناسان امور بین الملل در این موسسه درباره مسائل مهم بین المللی با هم تبادل نظر می کنند.