سرگردانی هند میان فشار احزاب چپ و وعده های هسته ای بوش

به گزارش آفتاب نیوز، این موسسه پژوهشی در تحلیلی با عنوان « برخورد منافع هند و ایران» نوشت : یاس و نا امیدی هند در تمایل این کشور برای حل بحران هسته ای ایران از نظر دیپلماتیک ، بیشتر مربوط به دوراهی های پیش روی دهلی نو است نه اینکه بخواهد تهران را تنبیه کند.

این تحلیل به قلم دکتر کومار اسوامی kumaraswamy می افزاید: پس از رای گیری برای صدور قطعنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA ) که هند به نفع آمریکا رای داد و ایران را به نقض قرارداد منع گسترش سلاحهای هسته ای محکوم کرد، دهلی نو امیدوار است که در نشست 24 نوامبر آژانس مجبور نشود از ارجاع فوری پرونده ایران به شورای امنیت،حمایت کند.

حمایت هند از قطعنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی علیه تهران با استقبال مردم و گروههای سیاسی این کشور روبه رو نشده است. اخیرا احزاب چپ هند که حمایت آنها برای بقای دولت سینگ بسیار مهم و حیاتی بوده است دولت را مورد انتقاد قرار داده اند . آنها ایران را یک حامی در شعار ضد آمریکایی خود فرض می کنند. 

این نویسنده هندی معتقد است :هند به حمایت توامان آمریکا و ایران نیاز دارد اما دهلی نو در رای گیری سپتامبر آژانس در برابر دو انتخاب کلیدی قرار گرفت : یکی برنامه هسته ای ایران و دیگری نیازهای انرژی هند.

در ادامه تحلیل موسسه PINR آمده است : با توجه به اینکه هند در خارج از NPT قرار دارد و خود در حال تبدیل شدن به یک قدرت هسته ای است و جهان نیز نگران سیر هسته ای این کشور است، لذا این کشور نه می تواند از فعالیت های هسته ای ایران حمایت کند و نه می تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد.

این تحلیل می افزاید: اشتباه است که دهلی نو انتظار داشته باشد دولت بوش از طریق لابی های خود بر نگرانی رو به گسترش جامعه جهانی نسبت به خطرات هسته ای هند غلبه کند، کشورهایی هستند این پرسش را مطرح می کنند که چرا باید نگران برنامه هسته ای ایران باشند ولی از روند رو به رشد همکاری هسته ای میان آمریکا و هند ابراز نگرانی نکنند.

به عقیده نویسنده مقاله، هند به رغم همه خواسته ها و تمایلاتش هنوز یک کشور قدرتمند همانند چین و روسیه نیست که بتواند از پرونده هسته ای ایران حمایت کرده و با سیاست آمریکا و سه کشور اروپایی در خصوص پرونده تهران مخالفت نماید.

PINR معتقد است که حمایت هند از قطعنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی علیه تهران با استقبال مردم و گروههای سیاسی این کشور روبه رو نشده است. اخیرا احزاب چپ هند که حمایت آنها برای بقای دولت سینگ بسیار مهم و حیاتی بوده است دولت را مورد انتقاد قرار داده اند . آنها ایران را یک حامی در شعار ضد آمریکایی خود فرض می کنند.

دکتر کومار اسوامی در ادامه تحلیلش از مواضع احزاب و گروههای داخلی هند در خصوص تصمیم اخیر نخست وزیری این کشور علیه پرونده هسته ای ایران نوشت: احزاب چپ اخیرا بیانیه قاطعی را علیه دولت صادر کردند مبنی بر اینکه ممکن است هند یکی از اعضای مهم جنبش غیر متعهدها را از دست بدهد.

به عقیده نویسنده این تحلیل، احزاب چپ هند بر این باورند که حمایت دهلی نو از ایران در نشست آتی آژانس انرژی اتمی به هند کمک می کند تا در صف مقدم مبارزه امپریالیستی و حل بحران عراق قرار گیرد.


سایت PINRافزود: در مورد ایران احزاب چپ هند نقش رقیب سرسخت حزب حاکم را ایفا می کنند. با توجه به مخالفت شدید این احزاب با مواضع حزب حاکم در قبال ایران چنانچه سینگ تمایل داشته باشد همچنان در قدرت باشد ، نمی تواند مخالفت آنها را نادیده بگیرد. فشارهای همین احزاب چپ بود که به رغم افزایش بهای نفت در خارج قیمت این محصول در داخل هند هیچ تغییری نکرد.

با توجه به مخالفت شدید احزاب چپ هند با مواضع حزب حاکم در قبال ایران چنانچه سینگ تمایل داشته باشد همچنان در قدرت باشد ، نمی تواند مخالفت آنها را نادیده بگیرد. فشارهای همین احزاب چپ بود که به رغم افزایش بهای نفت در خارج قیمت این محصول در داخل هند هیچ تغییری نکرد.



در ادامه این تحلیل آمده است : اختلاف دیدگاهها در خصوص مواضع سیاست خارجی دولت می تواند در آینده در مقیاسی وسیعتر شامل مسائل انتخاباتی آینده نیز بشود جایی که به نظر می رسد نقش رای دهندگان مسلمان بسیار مهم باشد.

این تحلیل از ناتوار سینگ وزیر امور خارجه هند به عنوان شخصیتی طرفدار ایران نام برد و نوشت : زمانی که دهلی نو تصمیم گرفت علیه ایران در آژانس رای دهد، موضع وزیر امور خارجه به یکباره تغییر کرد.

به عنوان نتیجه گیری این تحلیل نویسنده معتقد است : با توجه به تصمیم دهلی نو در نشست سپتامبر گذشته ،هند نمی تواند علیه سیاست آمریکا در نشست 24 نوامبر موضعگیری کند . چرا که چنین موضعی اعتبار هند را در آمریکا و دیگر کشورها مخدوش خواهد کرد، بنا براین همزمان فشارها از سوی احزاب چپ ممکن است هند را مجبور کند راه متعادل تری را در خصوص پرونده ایران در پیش بگیرد و در نشست آتی وین به پرونده ایران رای ممتنع دهد و نخست وزیر هند بهتر است در برابر فشارهای واشنگتن از خود مقاومت نشان دهد نه در برابر فشارهای احزاب ائتلافی اش.