چلبی، فرزند وفادار

به گزارش آفتاب نیوز،  چند روز پیش چلبی سفر 8 روزه خود به واشنگتن را آغاز کرد. او پیش از هر چیز ابتدا به دیدن کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا رفت. سپس با دیک چنی، معاون رئیس جمهور آمریکا و دونالد رامسفلد، وزیر دفاع آمریکا ملاقات کرد. البته برای انجام دیدارها نام دو نفر دیگر را در فهرست خود نوشته بود:‌ استیو هادلی، مشاور امنیت ملی و جان اسنو دبیر خزانه داری آمریکا. 

پیش از این احمد چلبی به مقام ریاست جمهوری عراق چشم داشت ولی پس از آن که به جاسوسی برای ایران متهم شد از فهرست گزینه های آمریکا برای کسب مقام ریاست جمهوری عراق خارج شد و این بار در مقام معاونت نخست وزیری عراق از آمریکا دیدار کرد. چلبی از بخت برگشتگی خودش به نحوی پریشان شادمان است. 

پس از انجام دیدارها چلبی به حالتی عصبی جلو خبرنگاران ظاهر شد و گفت: رابطه ما با دولت بوش بسیار «دوستانه» است و رو به بهبود دارد. او در پاسخ به سؤالی که درباره موضوعات مورد بحث صورت گرفت گفت:‌ «ما راجع به مسایل خیلی زیادی بحث کردیم» این ریاضی دان که در رشته مدیریت فناوری اطلاعات تحصیل کرده، خود را با کونراد آدنائور مقایسه می کند و می گوید کونراد و آدنائور از طرف انگلیسی ها طرد شد ولی در آلمان غربی تبدیل به یک صدراعظم با ارزش شد.
حرف های چلبی تاثیر خاصی بر دیگران نگذاشت. دو تن از اعضای دمکرات کنگره آمریکا: ریچارد داربین، سناتوری از ایلنیویی و جورج میلر، عضو کنگره از ایالت کالیفرنیا، از کمیته اطلاعات و امنیت سنا که در حال بررسی نقصان های جنگ عراق است،‌ درخواست کرده اند که چلبی را برای ادای شهادت به دادگاه احضار کنند. هنوز سازمان اف.بی.آی در حال بررسی چگونگی انقتال اطلاعات سری چلبی به ایران است. مهم ترین نکته در سفر چلبی به آمریکا این است که چلبی پس از سفر به ایران، اقدام به سفر به آمریکا کرده بود.
دمکرات ها سعی کردند که از حضور چلبی در آمریکا بهره بگیرند و نشان دهند که حتی یک عراقی توانسته سر نومحافظه کاران این کشور کلاه بگذارد و باعث شود که تمام دنیا بگویند که آمریکا در مورد سلاح های کشتار جمعی صدام حسین دروغ گفته بود. هفته گذشته سنای آمریکا جلسه ای اضطراری تشکیل داد تا موضوع اسناد و مدارک پیش از آغاز جنگ عراق را مورد بررسی قرار دهد. محاکمه اسکوتر لیبی، معاون دیک چنی نشان داد که چه شکاف عمیقی میان معاون رئیس جمهور، پنتاگون، ‌سیا و دولت آمریکا وجود دارد. گفته می شود که سابق بر این، نومحافظه کاران از چلبی به عنوان ابزاری برای دستیابی به اهداف خود استفاده می کرده اند.
حال این سؤال مطرح می شود که چرا با این همه مشکلاتی که چلبی برای دولت بوش ایجاد کرده باز هم اعضای کابینه آمریکا با آغوش باز از وی دعوت به عمل می آورند؟ آقایان رامسفلد و چنی تاکنون به مردی وفادار مانده اند که قرار بود رهبر عراق پس از صدام باشد. ولی از همه مهم تر این است که آنان به جز چلبی کسی را در دستگاه حکومتی عراق ندارند و هنوز می توانند روی وی شرط بندی کنند. چلبی ارتباط نزدیکی با آیت الله علی سیستانی و مقتدی صدر دارد و در ژانویه امسال به آمریکاییان کمک کرد که انتخابات عراق را برگزار کنند و در ماه گذشته فعالیت های وی باعث تصویب قانون اساسی جدید عراق شد. ممکن است چلبی برای آمریکاییان مایه شرمندگی باشد ولی تنها گزینه ای است که می توانند به آن پروبالی بدهند.