پوتین در تدارک جانشین

به گزارش آفتاب نیوز، نکته قابل توجه در مورد این دو آن است که به «تیم سنت پترزبورگ» تعلق دارند که پوتین رهبری آن را بر عهده دارد.
به طور کلی، در اتحاد شوروی سابق و سپس روسیه کنونی، قاعده نانوشته ای وجود دارد که رهبر وقت کشور، کسانی را که در گذشته با وی کار کرده بودند و او به آنان اطمینان داشت، ‌با خود به رأس هرم قدرت انتقال می داده است.
این موضوع در مورد «یوسف استالین»، «لئونید برژنف»، «یوری آندروپف»،‌ «میخائیل گورباچف» و «بوریس یلتسین» صدق می کند.
نگاهی به دوره حکومت هر یک از افراد نام برده شده، نشان می دهد که به طور معمول، سمت های کلیدی به افراد مورد اطمینان سپرده می شده است تا برای رهبری کشور آماده شوند.
این موضوع، گرچه به سبب روحیه بیمارگونه و سوءظن دائمی استالین به اطرافیانش کمتر به چشم می خورد و لذا شاهد حضور تیم دائمی در اطراف او نبودیم (به جز افرادی چون «بریا»، «نیکیتا خروشچف» و دو سه نفر دیگر که در سال های آخر عمر استالین، تا اندازه ای، اطمینان او را از دست داده بودند). اما بعدها در زمان برژنف «تیم دنیپروفسک» (که به دلیل فساد مالی اعضایش از آن به عنوان «باند دنیپروفسک» نام برده شد)، آندروپف «تیم ک.گ.ب»، گورباچف «تیم آندروپف» (شامل ادوارد شواردنادزه، ایگور لیگاچف ....) و یلتسین «خانواده» (شامل تاتیانا دیاچنکو دختر او و دوستانش مانند آناتولی چوبایس) بودند که کشور را اداره می کردند.
در این میان، پوتین نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. او که پیش از فروپاشی اتحاد شوروی در «لنینگراد» سابق (سنت پترزبورگ کنونی) در ک.گ.ب و سپس، شورای شهر مشغول به کار بود، با افرادی آشنا شد که بعدها در «تیم سنت پترزبورگ» گرد آمدند. در این ارتباط، می توان به آشنایی پوتین با سرگی ایوانف از زمان کار در ک.گ.ب، و مدودف در زمانی که پوتین در دانشگاه سنت پترزبورگ مشغول تحصیل بود، اشاره کرد.
این ارتباطات، حتی زمانی که پوتین برای کار در نهاد ریاست جمهوری و سپس ریاست سرویس امنیت فدرال (جانشین ک.گ.ب) در مسکو اقامت گزید، ادامه یافت و زمانی که او به سمت نخست وزیری و سپس، ریاست جمهوری روسیه رسید، به صورت یک تشکل منسجم درآمد؛ تشکلی که ایوانف از طریق آن به دبیری شورای امنیت ملی و بعدا وزیر دفاع روسیه و مدودف به ریاست نهاد ریاست جمهوری و مدیریت شرکت بزرگ نفتی «گازپروم» منصوب شد (این موضوع در مورد افراد دیگری که در سنت پترزبورگ بوده اند، صدق می کند.)
در همین ارتباط، آنچه که مهم است، اینکه تیم سنت پترزبورگ، بیشتر تیمی امنیتی است که سابقه کار در ک.گ.ب و سرویس امنیت فدرال را دارد. در عین حال، باید این نکته را نیز اضافه کرد که برخلاف سایر دستگاه های دولتی، سازمان های امنیتی کمتر به فساد آلوده شده اند. از این رو، برخی از تحلیلگران روس اعتقاد دارند که در شرایط کنونی منطقه ای و بین المللی، آنچه که می تواند به ثبات و حفظ تمامیت ارضی روسیه کمک کند، حضور تیمی همچون تیم سنت پترزبورگ است. دیدگاه های پوتین نیز طی این سال ها نشان دهنده این موضوع است. با این همه،‌ دوره دوم ریاست جمهوری وی در سال 2008 میلادی به پایان می رسد و به نظر می رسد که او با دادن اختیارات بیشتر به افرادی چون ایوانف و مدودف می کوشد تا آنان را برای اداره کشور آماده کند.
در این ارتباط، طی دو سه سال گذشته از ایوانف به عنوان جانشین پوتین نام برده شده که با تکذیب او مواجه شده است. اما در دنیای سیاست، مواضع سیاستمداران همیشگی نیست و بنابراین می توان بحث جانشینی را در مورد وی جدی دانست.
با این همه، ایوانف تنها فرد مورد نظر برای این سمت نیست و مدودف نیز که بر خلاف پیشینه ایوانف در زمینه امنیتی و نظامی، به اقتصاد آشنایی دارد، نیز می تواند به عنوان جانشین پوتین به حساب آید. اما احتمال دیگری هم وجود دارد و آن اینکه ایوانف برای تصدی سمت ریاست جمهوری و مدودف برای برعهده گرفتن سمت نخست وزیری آماده می شوند. در همین خصوص، تعیین مدودف به عنوان معاون اول «میخائیل فرادکف» نخست وزیر می تواند به عنوان تایید این تقسیم کار در آینده ای باشد که پوتین در سال 2008 کرملین را ترک کند.