خاتمی، سفیر و سرمایه ایران

به گزارش آفتاب نیوز،  در کشورهای پیشرفته که اساس رشد و توسعه را نیروی انسانی ماهر می دانند، بهره گیری مداوم از سرمایه های انسانی یک اصل تردید ناپذیر است. در این نوع جوامع، بهره گیری از نیروی انسانی ماهر با تجربه در محدوده قالب ها و چارچوب های رسمی و کلاسیک دیده و محدود نمی شود.
نمونه این نگرش و رفتار را می توان در سطح پایین آن در بکار گیری میشل پلاتینی، پله بکن بائرسه اسطوره ورزشی فرانسه، برزیل و آلمانی در حوزه های مدیریتی ورزش این کشورها دانست. به این معنی که پس از بسر آمدن دوران قهرمانی این سه قهرمان، هر کدام از آنها در سطوح بالاتری در مدیریت ورزش کشورشان بکار گرفته شدند و حتی بالاتر از آن به عنوان نماد کشور در جایگاه و نقش سفرای فرانسه( نه صرف سفیر سیاسی) به اقصی نقاط جهان سفر می کنند. 

در حوزه سیاسی و حکومت داری، می توان از نقش جیمی کارتر رئیس جمهور اسبق امریکا، عمر و موسی وزیر خارجه سابق رومانو پروری نخست وزیر سابق ایتالیا و . . . اشاره کرد که بعد از دوران مدیریت خود در سمت های ریاست جمهوری، نخست وزیری و یا وزارت به ایفای نقش در دفاع از اهداف و منافع ملی کشورشان در حوزه ای دیگر پرداختند. نقش ویژه کارتر در بحران سودان و مساله هسته ای کره شمالی، ورود عمر و موسی به حوزه دبیرکلی جامعه عرب، بر عهده گرفتن پست در کمیسیون اروپا از سوی پروردی به امریکا، مصر و ایتالیا فرصت داد تا از سرمایه های انسانی خویش در حوزه ای فراتر از مرزهای ملی بهره گیرند. 

سفر اخیر خاتمی به اروپا، با توجه به محبوبیت و جایگاه معتبر وی در مجامع بین المللی به عنوان طراح ایده گفتگوی تمدن ها و ایده ائتلاف برای صلح، فرصت و ظرفیت ویژه ای را در حوزه روابط بین المللی برای ایران ایجاد کرده است. ویژگی مهم جایگاه کنونی خاتمی این است که خارج از محدودیت هایی که سمت ریاست جمهوری در گذشته برای وی ایجاد می کرد، قادر خواهد بود که به تحرک فعالانه در این حوزه بپردازد و جایگاه بین المللی و شخص خویش را به عنوان سرمایه ای در راه دفاع از اهداف و منافع ملی بکار گیرد. البته در این میان یک معادله دو وجهی وجود دارد که خواست و اراده خاتمی برای بهره گیری از این توان و سرمایه ملی، فقط یک بعد آن است. طراحی برنامه یک ساله برای انجام چنین سفرهایی و اعلام سفرهای آتی، و ایجاد بنیاد باران و گفتگوی تمدن ها نشان داده که خاتمی به طو ر سیستماتیک برای بهره گیری از این توان و ظرفیت خود در جهت خدمت به ایران مصمم و آماده است. اما وجه دوم این معادله بر عهده دولت و مسئولان است و آن نشان دادن اراده استقبال از بکارگیری این ظرفیت و فراهم کردن مقدمات لازم برای بهره گیری بیشتر و مستمر از چنین ظرفیت و سرمایه ای است. اگر چه برخی اخبار نگران کننده نظیر فشار برای تخلیه ساختمان همراهان ( دفتر کنونی خاتمی) و ایجاد محدودیت برای کارمندان در اختیار وی، نشان می دهد که برخی کوته بینی ها به جای کمک به تبدیل شدن ظرفیت های خاتمی به منفعت ملی، درصدد کارشکنی بر سر راه برنامه های جدید وی هستند. 

اگر چه شرط عقلانیت آن است که کمک به بهره گیری بیشتر از این سرمایه های ملی فقط محدود به خاتمی نشود و سایر سرمایه های انسانی ملی نیز در مورد توجه قرار گیرند تا از ظرفیت ها و اندوخته های آنان در جهت دفاع از منافع و امنیت ملی کشور بهره گرفته است.