تصمیم گیری در دقیقه 90

به گزارش آفتاب نیوز،  در همین ارتباط در این مقطع زمانی تصمیماتی به صورت شتابزده اتخاذ شده و به مرحله اجرا در می آید که نمی توانند راهگشا باشند زیرا در چنین تصمیم گیری هایی ضریب خطا افزایش یافته و این احتمال وجود دارد که طرف های مقابل چون به استیصال و نیاز مبرم تهران واقف هستند خواستار امتیازهای غیر معقول شوند که به نفع ایران نباشد در حالی که اگر روند مذاکرات و هماهنگی ها در فاصله زمانی دو اجلاس صورت می گرفت. علاوه بر بالا بودن ضریب اطمینان و موفقیت، با کارکارشناسی می توان مانع انحراف از مسیر مذاکره و توافق ها شد.
مذاکره و یا در حقیقت امتیازدهی در دقیقه 90 نه تنها هیچ سودی برای ایران ندارد بلکه اقدامی شتابزده و غیر منطقی بشمار می رود که تمامی منافعش به جیب طرف مقابل می رود. در این حال گزارش محمد البرادعی برخلاف برخوردهای خوش بینانه تیم جدید هسته ای و عوامل آنها که به جامعه تزریق می شود در حقیقت تکرار مسائل قبلی بوده و اگر شورای حکام نیز به استناد این گزارش تصمیم گیری کند قطعنامه ای به سود ایران صادر نخواهد کرد.
در این گزارش صراحتا بر این مساله تاکید شده که دبیرخانه آژانس به تحقیقات خود درباره تمامی اطلاعات در دسترس آن و موضوعات باقی مانده حل نشده مربوط به برنامه هسته ای ایران ادامه خواهد داد و یا این که اعلام داشته که همان طور که در گزارش پیشین به شورای حکام اشاره شده به منظور تشریح برخی موضوعات حل نشده مربوط به برنامه غنی سازی ایران، شفاف سازی این کشور بسیار حیاتی است.
بهترین و مفیدترین روش برای تهران در مذاکرات هسته ای شامل دو اصل می شود که باید از جانب تیم جدید هسته ای مورد توجه قرار بگیرد. این دو اصل در گزارش البرادعی و تمامی طرف های درگیری در برنامه هسته ای ایران به دفعات مورد تاکید قرار گرفته ولی متاسفانه بنا به دلایلی به آن عمل نشده و یا از کنارش به سادگی عبور کرده اند. این دو اصل عبارتند از:
1- شفاف سازی در مذاکرات و اطلاع رسانی که می تواند سبب ابهام زدایی گردیده و راه را برای همزیستی صلح آمیز هموار سازد. شفاف سازی در صورتی که ایران بارها اعلام کرده که دارای برنامه هسته ای صلح آمیز است، علاوه بر ارضاع افکار عمومی در داخل می تواند جهانیان را هم به خود جلب کرده و مانع افزون طلبی و جوسازی امریکا و اروپا گردد.
ولی از انجا که به این مقوله عمل نشده دیگران در خارج از مرزها سعی می کنند با بهره گرفتن از ترفندها و حربه های مختلف، ایران را خاطی جلوه داده و متهم به حرکت در راستای دستیابی به سلاح اتمی کنند.
2- اعتماد سازی که مکمل شفاف سازی است قادر است موضع ایران را در مذاکرات و گفت و گوها تقویت کرده و شرایطی را به وجود بیاورد تا این پرونده به صورت مسالمت آمیز بسته شود. در این راستا ایران باید دامنه مذاکره با طرف های خارجی را گسترده تر کرده و صرفا به دوستان و کشورها حامی خود اکتفا نکند. این کشورها در همه حال طرفدار برنامه هسته ای ایران هستند اما در صورتی که دامنه اعتماد سازی گسترش یابد قادر خواهد بود کشورهای دیگری را جذب کند.
یکی از مشکلاتی که طرف ایرانی در این سال ها داشته و متاسفانه به دلیل همین موارد نتوانسته دیدگاه هایش را به جهانیان القا کند از دست دادن فرصت ها و زمان بوده است.
به طور مثال مشخص بود که در نوامبر قرار است شورای حکام تشکیل جلسه داده و به بررسی دیدگاه ها و شرایط ایران درباره قطعنامه قبلی و چگونگی اجرا و یا عدم اجرای آن بپردازد.
اما از آنجا که درباره یک سناریوی مشترک و خاص توافق و تفاهمی وجود نداشت متاسفانه همه چیز به دقیقه نود محول شد تا با تصمیم گیری های شتابزده در آستانه تشکیل اجلاس شورای حکام به توافق و امتیازی دست بیابند.
ایران اگر می خواهد به موفقیت دست یافته و موضع خود را در مذاکرات تقویت کند باید حتما دو اصل شفاف سازی و اعتماد سازی را مورد توجه قرار داده و فرصت ها را از دست ندهد هم چنین تصمیم گیری دقیقه 90 بزرگترین لطمه را به روند تصمیم گیری ها وارد آورده و می تواند مسئولین و دست اندرکاران را وادار به اتخاذ تصمیمات عجولانه کند که در این مقطع و در این مقوله بسیار مضر هستند. تهران و تیم جدید هسته ای نیاز است سیاست فرصت سوزی را فراموش کرده و به صورتی فعال و با بهره گرفتن از علم و دانش تمامی صاحب نظران امور هسته ای، تبلیغات و اطلاع رسانی، جبهه ای گسترده برای احقاق حقوق حقه ایران تشکیل دهد.