بمب های اجتماعی یا تهدیدهای ملی فراموش شده!
به گزارش آفتاب نیوز، 
تمامی موارد فوق را می شود در اخبار روز یکشنبه خبرگزاریها پیدا نمود.
کسی منکر چالش ها و تنشها در حوزه سیاسی کشور و دعوای راست و چپ، اقتدارگرا و اصلاح طلب نیست ولی نمیشود به بهانه مهمتر بودن و یا اساسی تر بودن چالش های سیاسی، چشم بر تهدیدهای اجتماعی ملی بست.
اگر امروز هر یک از آسیب پذیریهای حوزه اعتیاد، سرقت، قتل، تجاوز، ترافیک، زلزله و . . . فقط یک آسیب پذیری است که در سایه مسایل سیاسی کشور مورد غفلت واقع شدهاند، تجربه دیگران (از جمله تنشهای اخیر در فرانسه) نشان داد که غفلت از انبار متراکم آسیب پذیریهای اجتماعی میتواند با جرقهای در این انبار به فاجعه ملی تبدیل گردد.
سخن از سیاست یا حمایت از دولت یا تضعیف آن نیست، سخن از مقصر دانستن دولتهای هاشمی، خاتمی و یا احمدی نژاد نیست، سخن بر سر بمبهای اجتماعی است که هر روز از کنار آنها عبور میکنیم و باور نداریم که تا چه حد خطرناک هستند.
برخی از ما که حسی مسئولانه تر از خود نشان می دهیم، اعتقاد داریم که این نوع مسایل را نباید در عرصه عمومی باز کرد، زیرا تنشزا است و تشویش اذهان عمومی را در پی دارد. گروهی نیز که در آنسوی این طیف و جانب دیگر آن قرار دارند، در مقطعی خاص بر طبل بزرگنمایی یا کوچک نمایی میکوبد تا موافقان یا مخالفان سیاسی خود را تقویت و یا از میدان بدر کنند.آسیب پذیری ها و تهدیدات اجتماعی حتی در سطح و نوع ملی شان همانند پنبه می سوزد و فقط هنگامی که غیر قابل مهار می شوند شعله آنها دیده می شود.
متاسفانه کنترل مدیریت این نوع بمبهای اجتماعی نیز نه تنها وظیفه دولت و حکومت است و نه اصولا دولت و حکومت به تنهایی از عهده آن بر می آیند.
اگرچه دولتها نیز به بهانه توجه به این آسیب های اجتماعی نمیتوانند و نمیباید، نهادهای مدنی و نخبگان را به سکوت در سایر مسایل از جمله دغدغه های سیاسی و اطلاع رسانی دعوت کنند.
نکته آخر آنکه، آسیب های اجتماعی با راه حل ةای ضربتی بیگانهاند. راه حلهای ضربتی یعنی دور زدن بسترها و مقدمات و الذامات و این خود یعنی، سیاست و راهبرد از ستونی به ستونی دیگر و در انتظار فرج. آسیبهای اجتماعی کثیر العله هستند و چند وجهی. تا دیر نشده، این تهدیدهای منفی فراموش شده را راه حلی باید.
تجربه فرانسه، کلاس بدون شهریه برای ما بود.