قوانین و مقرراتی که اجرا نمی شوند

به گزارش آفتاب نیوز، قانون گریزی مساله ای نیست که به یک دسته و گروه اختصاص داشته باشد بلکه متاسفانه قانون گریزها طیف وسیعی را شامل می شوند که در میان آنها حتی برخی از مسئولین نیز قرار دارند که در این ارتباط شاخص ترین نمونه و مثال دکتر دادکان رئیس فدراسیون فوتبال است که با اقداماتش علاوه بر این که این ورزش پر طرفدار را پر تنش ساخته زمینه دخالت دیگر ارگان ها و سازمان ها را در امور فدراسیون فوتبال مهیا کرده که این دخالت ها و بی قانونی ها می تواند واکنش منفی و اعتراض فیفا را در پی داشته باشد. 

همه روزه در جامعه شاهد قانون شکنی هایی هستیم که به دلیل کثرت به عادت تبدیل شده و قباحت را از دست داده اند. به طور مثال به خرید و فروش کوپن ارزاق می توان اشاره کرد که از جمله شغل های کاذب و پردرآمد برای بسیاری تبدیل شده است. در کنار آن باید به بعضی از مقررات جدید در زمینه تاکسیرانی اشاره کرد که چالش میان مسافران و رانندگان را افزایش داده است. 

بارها اعلام شده که تاکسی ها موظف به سوار کردن 2 مسافر در صندلی جلو نیستند. ولی گوش شنوایی برای این موضوع وجود ندارد و با وجود این که برخی از رانندگان به همین بهانه دست به افزایش بی رویه کرایه ها زده اند اما مقررات را رعایت نکرده و آنگونه که مایل هستند رفتار می کنند. جالب توجه است که اعتراض ها نیز به جایی نرسیده و کسی پاسخگوی اعتراضات نیست. 

سوال این است که چرا باید قوانین و مقرراتی را تصویب کرد ولی در راه اجرای آن تلاش نکرد؟ آیا صرفا تصویب یک قانون و مقررات میتواند مانع بروز تخلف شود یا این که باید برای اجرای آن نیز ابزار لازم را به کار گرفت؟