تأخير در تصميم شوراي حكام يا مطرح كردن دوباره طرح روسيه؟
تاكتيك ايران كدام است؟
۱۶:۵۸
۱۳۸۴/۰۸/۳۰
به گزارش آفتاب نیوز، 
تصويب كليات طرح قطع همكاريهاي داوطلبانه ايران با آژانس از سوي نمايندگان مجلس در راستاي اقدامات چند روز اخير ايران و در آستانه ي برگزاري اجلاس شوراي حكام در مورد پرونده ي هسته اي ايران، انعكاس گسترده اي را به همراه داشت: از جمله روزنامه گاردين در مقاله اي با بررسي وضعيت ايران به عنوان يكي از طرفهاي مذاكره و تاكتيكهايي كه ايران در طول سه سال بحث و گفتگو در مورد جاه طلبيهاي هسته اي اش در پيش گرفته است، يكي از تاكتيكهايي كه باعث شده حتي بهترين ديپلماتهاي اروپايي نيز از ايران دلسرد شوند را عادت توقف ناگهاني توافقات حاصله از سوي ايران مي داند و مي نويسد: به اين ترتيب شما هيچ وقت نمي توانيد تعادلي در تعهدات ايران ببيند(!)
از جمله موارد ديگري كه گاردين به عنوان تاكتيكهاي ايران در مذاكرات نام برده، اين است كه ايران شرايطي را كه مذاكرات در آن دنبال مي شود را بر هم مي زند و زماني كه طرف مقابل مذاكرات را متوقف مي كند، بدون در نظر گرفتن شرايط توافق شده خواستار شروع دوباره ي مذاكرات مي شود. مسئله ديگر از نظر گاردين، مبهم بودن تفاوت تعهدات ايران در چارچوب آژانس بين المللي انرژي هسته اي و توافقاتي است كه در طول مذاكرات با اتحاديه اروپا حاصل شده است.
استفاده از «استقلال» هسته اي به عنوان شگرد ايرانيان در مذاكرات هسته اي، نكته اي است كه نويسنده ي اين روزنامه ي انگليسي، طرح ديروز مجلس ايران را در راستاي آن تفسير كرده و مي نويسد: زماني كه پارلمان تهران با رأي اكثريت به طرحي رأي داد كه در صورت ارجاع ايران به شوراي امنيت سازمان ملل به خاطر اشتباهات هسته اي كه مرتكب شده، به دولت اجازه مي دهد ورود بازرسان آژانس بين المللي انرژي هسته اي به سايتهاي خود را ممنوع كند، به نظر مي رسد بار ديگر از اين كارت استفاده كرده است.
گاردين در ادامه مي نويسد: بدون شك اين طرح بي ارتباط با نشست شوراي حكام در اواخر هفته براي بررسي ارجاع ايران به شوراي امنيت نيست، بنابراين رأي مجلس ايران براي به تعويض انداختن تصميم شواري حكام و يا مطرح كردن طرح جديد روسيه به عنوان موضع بحث، صورت گرفته است.
در ادامه، گاردين در راستاي مسائل هسته اي ايران توجه به سه نكته را حائز اهميت مي داند:
1- ايرن حق دارد نيروي هسته اي غير نظامي داشته باشد و در اين راستا سعي خواهد كرد تكنولوژيهاي قانوني را به دست آورد.
2- رژيم ايران گزينه ي تسليحات هسته اي در آينده را حفظ كرده، اما اين مسئله لزوماً به شكل آرايش نظامي و تسليحاتي به شكل كامل نيست بلكه نوعي حفظ آمادگي مي باشد.
3- مذاكرات با ايران طولاني و پيچيده شده است. موفقيت در مذاكرت به اين معني نيست كه ايران توسعه ي هسته اي اش را كاملاً متوقف كند بلكه مذاكرت باعث كم شدن سرعت اين توسعه شود.
در پايان، نويسنده مقاله پيشنهاد داده كه ايران در سه سطح عمومي، روشنفكرانه و سياسي تغييراتي را ايجاد كند تا بتواند از منافع بيشتري در اين زمان برخوردار شود.
تغيير در سطح عمومي، به خاطر اينكه دلبستگي ايرانيان عادي به نماد هسته اي احتمالاً خيلي قوي نيست. تغيير در سطح روشنفكرانه، به اين دليل كه ايران به غير از مسائل هسته اي، مسائل مهم ديگري هم دارد كه به آنها بپردازد و تغيير در سطح سياسي، كه البته لزوماً به معناي «تغيير رژيم» از طريق عوامل خارجي نيست بلكه نوعي تجديد ساختار داخلي و يا تعويض برخي شخصيتهاي كليدي مي باشد.
تصويب كليات طرح قطع همكاريهاي داوطلبانه ايران با آژانس از سوي نمايندگان مجلس در راستاي اقدامات چند روز اخير ايران و در آستانه ي برگزاري اجلاس شوراي حكام در مورد پرونده ي هسته اي ايران، انعكاس گسترده اي را به همراه داشت: از جمله روزنامه گاردين در مقاله اي با بررسي وضعيت ايران به عنوان يكي از طرفهاي مذاكره و تاكتيكهايي كه ايران در طول سه سال بحث و گفتگو در مورد جاه طلبيهاي هسته اي اش در پيش گرفته است، يكي از تاكتيكهايي كه باعث شده حتي بهترين ديپلماتهاي اروپايي نيز از ايران دلسرد شوند را عادت توقف ناگهاني توافقات حاصله از سوي ايران مي داند و مي نويسد: به اين ترتيب شما هيچ وقت نمي توانيد تعادلي در تعهدات ايران ببيند(!) از جمله موارد ديگري كه گاردين به عنوان تاكتيكهاي ايران در مذاكرات نام برده، اين است كه ايران شرايطي را كه مذاكرات در آن دنبال مي شود را بر هم مي زند و زماني كه طرف مقابل مذاكرات را متوقف مي كند، بدون در نظر گرفتن شرايط توافق شده خواستار شروع دوباره ي مذاكرات مي شود. مسئله ديگر از نظر گاردين، مبهم بودن تفاوت تعهدات ايران در چارچوب آژانس بين المللي انرژي هسته اي و توافقاتي است كه در طول مذاكرات با اتحاديه اروپا حاصل شده است.
استفاده از «استقلال» هسته اي به عنوان شگرد ايرانيان در مذاكرات هسته اي، نكته اي است كه نويسنده ي اين روزنامه ي انگليسي، طرح ديروز مجلس ايران را در راستاي آن تفسير كرده و مي نويسد: زماني كه پارلمان تهران با رأي اكثريت به طرحي رأي داد كه در صورت ارجاع ايران به شوراي امنيت سازمان ملل به خاطر اشتباهات هسته اي كه مرتكب شده، به دولت اجازه مي دهد ورود بازرسان آژانس بين المللي انرژي هسته اي به سايتهاي خود را ممنوع كند، به نظر مي رسد بار ديگر از اين كارت استفاده كرده است.
گاردين در ادامه مي نويسد: بدون شك اين طرح بي ارتباط با نشست شوراي حكام در اواخر هفته براي بررسي ارجاع ايران به شوراي امنيت نيست، بنابراين رأي مجلس ايران براي به تعويض انداختن تصميم شواري حكام و يا مطرح كردن طرح جديد روسيه به عنوان موضع بحث، صورت گرفته است.
در ادامه، گاردين در راستاي مسائل هسته اي ايران توجه به سه نكته را حائز اهميت مي داند:
1- ايرن حق دارد نيروي هسته اي غير نظامي داشته باشد و در اين راستا سعي خواهد كرد تكنولوژيهاي قانوني را به دست آورد.
2- رژيم ايران گزينه ي تسليحات هسته اي در آينده را حفظ كرده، اما اين مسئله لزوماً به شكل آرايش نظامي و تسليحاتي به شكل كامل نيست بلكه نوعي حفظ آمادگي مي باشد.
3- مذاكرات با ايران طولاني و پيچيده شده است. موفقيت در مذاكرت به اين معني نيست كه ايران توسعه ي هسته اي اش را كاملاً متوقف كند بلكه مذاكرت باعث كم شدن سرعت اين توسعه شود.
در پايان، نويسنده مقاله پيشنهاد داده كه ايران در سه سطح عمومي، روشنفكرانه و سياسي تغييراتي را ايجاد كند تا بتواند از منافع بيشتري در اين زمان برخوردار شود.
تغيير در سطح عمومي، به خاطر اينكه دلبستگي ايرانيان عادي به نماد هسته اي احتمالاً خيلي قوي نيست. تغيير در سطح روشنفكرانه، به اين دليل كه ايران به غير از مسائل هسته اي، مسائل مهم ديگري هم دارد كه به آنها بپردازد و تغيير در سطح سياسي، كه البته لزوماً به معناي «تغيير رژيم» از طريق عوامل خارجي نيست بلكه نوعي تجديد ساختار داخلي و يا تعويض برخي شخصيتهاي كليدي مي باشد.
ارسال پیام
لینک های مفید