انقلاب شارون

به گزارش آفتاب نیوز، شارون که سرنوشت رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی(دکلرک) را تجربه کرده ،به استقبال طرح دموکراسی هدایت شده رفته تا ازاین طریق سیاست های کشورش نسبت به تحولات منطقه عقب نباشد.او زمانی سرسخت ترین دشمن صلح به شمار می رفت ونقش او در جنگ های 1948،1967،و1973 ونیز نقشه او برای حمله به بیروت در سال 1982 که منجر به کشتار پناهندگان صبراو شتیلا شد کاملا محرز است ، همچنین لقب بولدوزر را از این جهت به اودادند که کاملا بی محابا به تخریب منازل اعراب وتاسیس شهرک های یهودی نشین اقدام می کرد.اکنون او برای تامین منافع کشورش اقدام به یک چرخش بزرگ کرده تاجایی که برای احیای رسالت تاریخی خویش با نیروهای بنیاد گرا در کابینه اش در افتادوبه این ترتیب حزب راستگرای افراطی اتحاد ملی را از کابینه اش اخراج کرد که در نهایت به خروج حزب ملی مذهبی را نیز از کابینه اش منجر شد.

 او تیرخلاص را خودبه نظام قدیم حکومتش شلیک کرد.از حزب لیکود که خود آن را ایجاد کرده بود انشعاب کرد و اکنون سعی دارد با ایجاد حزب میانه رو مسئولیت ملی ائتلاف بزرگ طرفداران صلح رابرای رسیدن به قدرت سازمان میدهد. امری که شیمون پرز ازآن غافل شدووی را به گرداب ترور بنیادگرایان کشاند.

عملکرد شارون که به زعم کارشناسان، انقلاب وی برای پیشبرد طرح خاوریانه بزرگ به شمار می آید بی تردید فرآیند صلح را به طور اجتناب ناپذیری وارد مرحله جدیدی خواهد کرد.نخستین پیامد این امر در تاکید الزهار یکی از رهبران برجسته جنبش اسلامی حماس برای مشارکت در روند سیاسی تبلور یافته است.وی دیگر مشروعیت سلاح را کافی نمی داند.

اما آنچه از حرکت شارون میتوان به عنوان یک دشمن آموخت آن است که رهبران اسراییل برای عقب نیفتادن از تحولات منطقه گاه به گونه ای دست به نوسازی وبازسازی خود می زنند که تحیر همگان را به دنبال دارد ،تاجایی که برای حفظ اسراییل حاضرند نظم موجود خود را به چالش کشیده وبرای بقای اسراییل به طرح های جدید تر متوسل شوند.

هرچند این امر درظاهر آشوب در رهبری اسراییل را به نمایش می گذارد اما در گذر از چنین تحول بزرگی مایلند به دستاوردهای عطیم تری برسند مانند ادغام در فرآینداقتصادی منطقه.

اکنون باید پرسید نظام سیاسی ایران برای رسیدن به اهدافش تا چه اندازه می تواند به چنین طرح هایی متوسل شود.البته نظام سیاسی ایران یکبار برای اثبات توانایی خویش در خرداد 76 اقدام به چنین رفتاری کرد اما اکنون که ظرف سه ماه کشور به بحران هسته ای کشیده شده ،بورس یعنی مرکز نظام اقتصاد مدرن ایران در حال نابودی است و همچنین برخی مفاسد اقتصادی در شورای شهر در حال افشا شدن است،آیا نباید به مهندسی جامع الاطرافی راجع به شرایط حساس کنونی رسید.

در سال 76 خطبه نماز جمعه هاشمی رفسنجانی منجر به حفظ صندوق های رای شد،در باره انتخابات مجلس خبر گان آیا می توانیم به چنین حرکت مشابهی اقدام کنیم؟

به هر روی در نحوه عملکرد رژیم اسراییل که برای تامین منافع خویش در داخل به سازوکارهای دمکراتیک به منظورتحول وپیشرفت متوسل می شود ودر برابر مسلمانان از قدرتمند ترین شیوه های نظامی گری بهره می جوید شاید برای سیاستمداران ایرانی درس های زیادی نهفته باشد.