قربانیان پدرخوانده بزرگ

به گزارش آفتاب نیوز، جشنواره موسیقی جوان که به گفته رئیس آن دکتر محمد سریر بارها به تعویق افتاد و از آبان و آذر امسال به سوی اردیبهشت سال آینده پرواز کرد معلوم نیست که آیا این پرواز فرود خوبی هم خواهد داشت یا باید با اعلام وضعیت خطر باز هم جشنواره را به تعویق انداخت. جشنواره موسیقی جوان که محمل مناسبی برای کشف استعدادهای نوپا شناسایی آنها برای ورود به عرصه‌های حرفه‌ای موسیقی بود بنظر می رسد قربانی پدرخوانده بزرگ خود ( جشنواره موسیقی فجر) شده است. 

اما تیرهای فجر تنها جشنواره موسیقی جوان را زخمی نکرده بلکه ترکش های آن به جشنواره نواحی هم اصابت کرده است چون همزمان خبر عدم برگزاری این جشنواره نیز به دلیل نبود بودجه به گوش می رسد. 

حال پدرخوانده بزرگ ( جشنواره موسیقی فجر) که تمامی بودجه‌های اختصاص یافته به جشنواره‌های دیگر را بلعیده و از نظر ظاهری فربه شده، با یک مشکل اساسی و جدی در محتوا روبروست: لاغر شدن در اثر عدم استقبال گروههای مقتدر و تاثیرگذار. به نظر می رسد جشنواره فجر در سال های گذشته تنها به صحنه‌ای بدل شده که گروههایی نه چندان حرفه‌ای و تاثیرگذار در آن به اجرای برنامه می پردازند و در صف انتظار از سوی دیگر دولت جدید با گونه‌ای سیاست فرهنگی که تنها مجال بروز و ظهور هندهای همسو با دیدگاههای ارزش و اسلامی را می‌دهد، هنرمندان را دچار نوعی بلاتکلیفی کرده و از خلق اثر بازداشته است. 

با روی کار آمدن صفارهرندی به عنوان وزیر ارشاد دولت احمدی نژاد نگرانی‌ها درباره شدید برخورد با هنرمندان مستقل، جشنواره‌های هنری و تحکیم نگاه تک بعدی با رویکردی انحصار گرایانه قوت گرفت. چنانکه در نخستین اقدامات، وزارت ارشاد با قطع بودجه در جشنواره نواحی و جوان و منحصر کردن موسیقی تنها به یک جشنواره (موسیقی فجر) نخستین قربانیان سیاست فرهنگی خود را در حوزه موسیقی گرفت. 

عرصه موسیقی که از دیرباز محل مناقشه مردم و هنرمندان در یکسو و حمایت از موسیقی حکومت از سوی دیگر (عدم حمایت) برده همچنان که تا دیروز در زیر قباها و در کنج خانه‌ها به حیات ادامه داده بوده و تازه چند سالی مجال یافته بود که در عرصه عمومی نفس بکشد، بنظر می رسد سیاست دولت جدید بر بازگرداندن موسیقی به پستوی خانه‌ها و محو آن از صحنه جامعه است.