پایگاه خبری آفتاب
۱۹ /خرداد /۱۴۰۵
Tuesday 09 June 2026
کد خبر:۲۸۵۴
۱۳:۴۹
۱۳۸۴/۰۱/۰۸

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل دوم (قسمت13) - 22 سپتامبر 1979 (آزمايش هسته‌اي آفريقاي جنوبي) و . . .

۱۳:۴۹
۱۳۸۴/۰۱/۰۸
به گزارش آفتاب نیوز، تاریخ هسته‌ ای جهان (فهرست)

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل دوم (قسمت12) - 1975 (تشكيل جنبش حفظ زرادخانه‌هاي هسته‌اي در سطح كنوني) (انجماد هسته‌اي) و . . .

22 سپتامبر 1979 (آزمايش هسته‌اي آفريقاي جنوبي)
در 22 سپتامبر 1979 يك ماهواره شناسايي ايالات متحده به نام ماهواره (Vella) دو تشعشع خيره كننده را به فاصله زماني يك ثانيه در 2400 كيلومتري جنوب دماغه اميدنيك ثبت كرد. وزارت خارجه آمريكا در 25 اكتبر گزارش داد كه تشعشع‌هاي ثبت شده نمي‌توانسته است- جز در غيرعادي ترين شرايط- از پديده‌هاي طبيعي ناشي شده باشد. به گفته وزارت خارجه، اين تشعشع‌هاي خيره كننده با بيشترين احتمال ناشي از انفجار يك بمب اتمي‌كم قدرت «سه مگاتني» بوده است. كشتي‌هاي جنگي ايالات متحده كه به محل رفته بودند نتوانستند شواهد و مدارك ديگري كه دال بر درستي اين ادعا باشد، بيابند. اما سخنگويان وزارت دفاع ايالات متحده گفتند كه با توجه به محل انفجار و قدرت انفجار، اميدوار نبودند كه مدارك زيادي گردآوري كنند. آفريقاي جنوبي در 13 اوت 1988 اعلام كرد كه از توانايي ساختن يك بمب اتمي‌برخوردار است اما از تأييد يا تكذيب اين گزارش‌ها كه عملاً يك بمب اتمي‌ساخته است خودداري كرد. چيزي كه ماهواره «ولا» در 1979 گزارش كرده بود به احتمال بسيار زياد يك آزمايش هسته‌اي كوچك بود كه يكي از قدرت‌هايي كه در آستانه دستيابي به سلاح هسته‌اي قرار دارند انجام داده بود. اين بمب را در مكاني دورافتاده منفجر كرده بودند تا احتمال كشف آن را به كمترين حد ممكن كاهش دهند. بمب را همچنين به گونه اي طراحي كرده بودند كه در صورت شناسايي و كشف عامل اصلي استتار شود. اسرائيل و آفريقاي جنوبي به عنوان محتمل ترين كشورهايي كه اين آزمايش را انجام داده اند، در كانون گمانه زني‌ها و شايعات قرار گرفتند. هر دوي آنها معاهده منع آزمايش‌هاي هسته‌اي را امضا كرده بودند و چنين انفجاري احتمالاً نقض فاحش مفاد اين معاهده بود. هر دو هرگونه مشاركتشان را در حادثه 1979 يك سره منكر شدند. شبكه تلويزيوني (CBS) در 1980 گزارش كرد كه اين انفجار چيزي جز آزمايش بمب هسته‌اي اسرائيل نبود كه با كمك و تشريك مساعي آفريقاي جنوبي صورت گرفته است. اين انفجار بار ديگر اين واقعيت را نشان داد كه كشورهايي كه در آستانه دستيابي به سلاح اتمي‌قرار دارند مي‌توانند به راحتي با آزمايش چنين سلاح‌هايي و يا حتي بدون آزمايش به اين سوي خط بلغزند و زرادخانه اتمي‌خويش را بنا نهند.

7 ژوئن 1981 (حمله به راكتور هسته‌اي عراق)
هواپيماهاي جت رژيم صهيونيستي براي آن كه عراق را از توسعه سلاح‌هاي هسته‌اي بازدارند در 1981 يك راكتور اتمي‌تجارتي اين كشور را منهدم كردند. هواپيماهاي جنگي اسرائيل در 7 ژوئن 1981 محل راكتور اتمي‌«تموز‌» را در نزديكي بغداد بمباران كردند و ساختمان اصلي را به كلي ويران كردند. كار ساختن اين راكتور كه كارشناسان فرانسوي اجراي پروژه آن را برعهده داشتند نزديك به اتمام بود اما هنوز از سوخت اورانيوم غني شده، استفاده نمي‌كرد. در اين حمله يك كارگر خارجي كشته شد. اسرائيل مدعي بود كه عراق قصد داشته است به كمك اين راكتور بمب‌هاي اتمي‌بسازد و آنها را احتمالاً بر ضد اسرائيل به كار گيرد. مناخيم بگين نخست وزير وقت اسرائيل تصريح كرد كه در جريان اين تهاجم يك كارخانه مخفي و زيرزميني سلاح‌هاي هسته‌اي كه عراقي‌ها براي پنهان داشتن از ديد بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي‌در زيرزميني ساخته بودند، منهدم شده است. بيشتر كشورها از جمله آمريكا و شوروي اين تهاجم را محكوم كردند.
تهاجم به راكتور هسته‌اي عراق آنچه را كه بيش از سه دهه براي استراتژيست‌هاي آمريكايي عيان بود به طرزي بارز نماياند. اين كه گسترش تكنولوژي‌هاي هسته‌اي در گستره جهان، صلح و ثبات جهاني را عموماً و منافع استراتژيكي ايالات متحده را خصوصاً تهديد خواهد كرد، در نظر بسياري از كارشناسان نظامي‌و سياسي، اين احتمال كه يك كشور تروريستي و يا يك حكومت ايدئولوژيكي بي ثبات سلاح هسته‌اي را بر ضد دشمنان تصوري اش به كار گيرد بسيار بيشتر از احتمال استفاده ابرقدرت‌ها از اين سلاح بر ضد يكديگر است. مقامات رژيم صهيونيستي مدعي بودند كه اقدامشان به مثابه كاربرد مشروع دكترين دفاع مشروع پيش بيني شده است. اما قابل توجه است كه حتي متحدان اسرائيل هم علناً با اين رويكرد مخالفت كردند.

مي‌1982 (ابتكار تكنولوژي‌هاي پديدار شونده)
ابتكار تكنولوژي‌هاي پديدارشونده جزو راهبردهاي هسته‌اي است كه نخستين بار در اجلاس عالي ناتو كه در ماه مي‌1982 برگزار شد پيشنهاد كردند. ابتكار تكنولوژي‌هاي پديدارشونده يكي از چند استراتژي مبتني بر انگاره ضربت در عمق است كه ناتو آنها را براي دفاع از اروپا پيشنهاد كرده است. در اين طرح كه وسيع ترين ابتكار ضربت در عمق، ناتو است از فرادستي تكنولوژيكي غرب به منظور جبران مزيت پيمان ورشو در عرصه سلاح‌هاي متداول بهره مي‌گيرد. به خصوص در اين استراتژي به عرصه‌هايي چون هدف يابي، برآورد اوضاع، هدايت بسيار دقيق و ميزان مرگ آفريني مهمات توجه مي‌شد. اين طور تصور مي‌شد كه غرب با به كارگيري اين تكنيك‌ها قادر خواهد بود تا زماني كه مهمات ايالات متحده به پايان نرسيده، پيشروي شوروي را سد كند. 

تاریخ هسته‌ ای جهان (فهرست)

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل دوم (قسمت14) - اول اكتبر 1983 (بنيانگذاري طرح هسته‌اي جنگ هسته‌اي) و . . .
گزارش خطا
ارسال پیام
captcha