پایگاه خبری آفتاب
۲۶ /خرداد /۱۴۰۵
Tuesday 16 June 2026
کد خبر:۲۸۵۵
۱۳:۴۹
۱۳۸۴/۰۱/۰۸

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل دوم (قسمت14) - اول اكتبر 1983 (بنيانگذاري طرح هسته‌اي جنگ هسته‌اي) و . . .

۱۳:۴۹
۱۳۸۴/۰۱/۰۸
به گزارش آفتاب نیوز، تاریخ هسته‌ ای جهان (فهرست)

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل دوم (قسمت13) - 22 سپتامبر 1979 (آزمايش هسته‌اي آفريقاي جنوبي) و . . .

اول اكتبر 1983 (بنيانگذاري طرح هسته‌اي جنگ هسته‌اي)
به گزينش‌ها و راهبردهايي كه بر توان پيش بيني شده و تخميني دشمن استوارند و در صورت وقوع حمله هسته‌اي احتمالاً از آنها استفاده خواهد شد طرح‌هاي استراتژيك جنگ هسته‌اي گويند. طرح‌هاي استراتژيك جنگ هسته‌اي ايالات متحده را كه «طرح عملياتي يكپارچه و واحد» خوانده مي‌شود در اول اكتبر 1983 بنياد گذاشته اند. طرح‌هاي هسته‌اي اضطراري ايالات متحده از نخستين روزها و ماه‌هاي ما بعد جنگ جهاني دوم به اين سو يكسره دگرگون شده است. در آن زمان‌ها بمب افكن‌ها مأموريت داشتند به مراكز صنعتي، خطوط تسهيلات حمل و نقل و بمب افكن‌هاي دشمن ضربه زنند. در آغاز دهه 1960، گزينش‌هاي جنگ هسته‌اي «محدود» را تدوين كردند كه در آنها ميان حمله به هدف‌هاي نظامي‌صرف و وارد كردن ضربه به مراكز غيرنظامي‌تمايز قائل شده بودند. در يك گزارش آمده است «چنين مي‌انگارند كه زدن ضربه به هدف‌هاي نظامي‌صرف كه نتيجه آن محدود شدن ضايعات است نيروهاي هسته‌اي دشمن را منهدم خواهد كرد و حق انتخاب حمله به مراكز غيرنظامي‌براي تلافي (حملات دشمن) حفظ مي‌شود.» تا 1974 گزينش‌هاي انتخابي تري كه بالنسبه كوچك مقياس بودند را به عمليات بزرگ مقياس موجود افزودند. جيمي‌كارتر پس از ورود به كاخ سفيد فرمان بازنگري سياست هدف گيري هسته‌اي را صادر كرد و نتيجه اين بازنگري تدوين استراتژي اي بود كه تأكيد مي‌كرد «هيچ نتيجه محتمل(يك حمله هسته‌اي از جانب شوروي) نمايانگر يك موفقيت نخواهد بود.» دولت ريگان به منظور تقويت و افزايش نظارت و كنترل بعد از وقوع حمله بر نيروهاي هسته‌اي بهسازي در سيستم فرماندهي و نظارت را به عنوان اولويت درجه اول مورد تأكيد قرار داده و طلب كرده است هماهنگي بيشتري ميان طرح‌هاي استراتژيكي و تاكتيكي برقرار شود. با پذيرش استراتژي جنگ محدود به عنوان شالوده استراتژي هسته‌اي ايالات متحده، شوروي، طرح‌هاي استراتژيك جنگ هسته‌اي دگرگوني‌هاي بس مهمي‌را شاهد بود. سياست آن زمان ايالات متحده از يك بررسي اطلاعاتي جامع ناشي شده است و در آن نتيجه گيري كرده اند كه برنامه ريزان هسته‌اي شوروي بر اين باورند كه يك جنگ هسته‌اي بالنسبه طولاني امكان پذير است. در اين زمينه گزينش‌هاي ايالات متحده براي تعيين دقيق هدف‌هايي كه بايد زير ضربه قرار مي‌گرفتند و يا كنترل تصاعد جنگ هسته‌اي بر اين انديشه استوار بود كه شوروي استراتژي اي جز نمايش عظيم قدرت را دنبال مي‌كرد. نشريه «قدرت نظامي‌شوروي» در شماره سال 1984 نوشت: «ضربه زدن به سيستم‌هاي پرتاب و سلاح‌هاي هسته‌اي دشمن، سيستم فرماندهي، نظارت و كنترل هسته‌اي، دفاع ضدهوايي و مراكز سياسي- اداري از هدف‌هاي اوليه نيروهاي شوروي خواهند بود.» بدين ترتيب نيروهاي برنامه ريز هسته‌اي ايالات متحده نتيجه مي‌گيرند كه ضروري است ايالات متحده در عرصه تسليحاتي و طرح‌هاي هسته‌اي هدف گيري انتخابي (اهداف نظامي‌و غيرنظامي) را مدنظر قرار دهد. برنامه ريزان ايالات متحده با بررسي نشريات نظامي‌اتحاد جماهير شوروي ده قاعده كلي راكه احتمالاً انديشه شوروي را در اين باب بازتاب مي‌داد تدوين كردند:
1- بازدارندگي گزينش راهبردي كه شوروي‌ها مصرانه آن را بر ديگر گزينش‌ها ترجيح داده اند.
2- اگر شوروي در راهبرد بازدارندگي موفق نمي‌شد وارد كردن ضربه دوم تنها گزينه اي است كه انتخاب مي‌كردند.
3- شوروي در سال‌هاي 67-1966 راهبرد «شليك به محض دريافت اخطار‌» را (بعد از بارندگي) پذيرفتند.
4- در يك تبادل هسته‌اي، نيروهاي هسته‌اي نخستين هدف‌هايي هستند كه بايد به طور تام و تمام منهدم شوند.
5- خنثي كردن نيروهاي نظامي‌غيرهسته‌اي يك هدف ثانوي است كه بايد با هر وسيله ممكن به آن دست يافت.
6- نابودي نظام كنترل سياسي دشمن و حفظ قدرت و كنترل دولت شوروي در زمره اولين اولويت‌هاست.
7- هدف‌هاي صنعتي و ديگر اهداف اقتصادي كه براي ادامه و پيگيري روند جنگ اهميت بسزايي دارند، در يك جنگ جهاني از اولويت بالايي برخوردارند.
8- هدف كلي هر عمليات نظامي‌دفاعي از شوروي است.
9- يك جنگ هسته‌اي طولاني امكان پذير است.
10- دستيابي به پيروزي به لحاظ نظري امكان پذير است.

آگوست 1985- اتحاد جماهير شوروي اعلام كرد به زودي يك آزمايش اتمي‌انجام خواهد داد.
16 اوت 1985 (انعقاد معاهده ايجاد منطقه عاري از سلاح هسته‌اي در جنوب اقيانوس آرام):
معاهده ايجاد منطقه عاري از سلاح هسته‌اي در جنوب اقيانوس آرام كه «معاهده» راراتونگا هم نام گرفته است در 16 اوت 1985 و بعد از دو سال گفت وگو ميان حكومت‌هاي كشورهاي حوزه جنوب اقيانوس آرام به امضا رسيد. پيشنهاد اوليه در اين مورد را دولت استراليا در 1983 مطرح كرد و يك سال بعد كه روبرت مولدون نخست وزير محافظه كار زلاندنو و يكي از سرسخت ترين مخالفان اين پيشنهاد در انتخابات شكست خورد ديويد لانگي نخست وزير جديد به اين پيشنهاد روي خوش نشان داد. دست آخر «وانوآتو» تنها كشور جزيره اي در جنوب اقيانوس آرام بود كه از امضاي اين معاهده سرباز زد. در ماده سوم اين معاهده آمده است «امضاكنندگان موافقت مي‌كنند كه از ساختن، دستيابي و يا تملك سلاح‌هاي هسته‌اي امتناع وزريده و بر هيچ بمب و يا سلاح اتمي‌به هر طريقي كه باشد و در هر جايي در داخل و يا خارج منطقه عاري از سلاح‌هاي هسته‌اي در جنوب اقيانوس آرام اعمال كنترل نكنند.» اين معاهده قدرت‌هاي ديگر را از استقرار سلاح‌هاي هسته‌اي در جنوب اقيانوس آرام منع مي‌كند و به كشورهايي كه «خارج» از معاهده هستند اجازه نمي‌دهد بمب‌هاي اتمي‌شان را در محدوده منطقه آزمايش كنند و يا زباله‌هاي هسته‌اي خويش را در درياها و اقيانوسي كه در محدوده منطقه قرار دارد بريزند. 

تاریخ هسته‌ ای جهان (فهرست)

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل دوم (قسمت15) - معاهده ايجاد منطقه عاري از سلاح هسته‌اي در جنوب اقيانوس آرام و . . .
گزارش خطا
ارسال پیام
captcha