تاریخ هسته‌ ای جهان فصل سوم (قسمت 4) - در سال 1949 حمد جيمل Hemed Gimmel يك واحد تخصصي در شركت علمي‌IDF و . . .

به گزارش آفتاب نیوز، تاریخ هسته‌ ای جهان (فهرست)

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل سوم (قسمت 3) - 25 آگوست 2004- «فيليپ ورلگر» اقتصاددان انرژي آمريكا و . . .

در سال 1949 حمد جيمل Hemed Gimmel يك واحد تخصصي در شركت علمي‌IDF يك تحقيق دو ساله ژئولوژيكي را در رابطه با صحراي نقب با هدف يافتن منابع اورانيوم آغاز كرد. اگرچه هيچ منبع مهم اورانيومي‌پيدا نشد اما مقادير قابل بازيافت در رسوبات فسفات يافت شدند. با تشكيل كميسيون انرژي اتمي‌اسرائيل در سال 1952 برنامه هسته‌اي اسرائيل گام ديگري به جلو رفت. رئيس اين كميسيون ارنست ديويد برگمن بود كه به تبليغ اين موضوع پرداخت كه مجهز شدن به يك بمب اتم بهترين راه براي جلوگيري از قتل عام دوباره يهوديان است. حمد جيمل كه بعدها ماچون Machon نام گرفت تا سال 1953 نه تنها يك پروسه براي استخراج اورانيوم در نقب را تكميل كرده بود بلكه متد جديدي براي توليد آب سنگين نيز به كاربرد كه به اسرائيل اين امكان را مي‌داد كه مهمترين مواد هسته‌اي را توليد كند. در پاييز 1956 فرانسه پذيرفت راكتور تحقيقي 18 مگاواتي را در اختيار اسرائيل قرار دهد. اما چند هفته بعد، بحران سوئز وضعيت را به كلي دگرگون كرد. با سقوط مصر در كانال سوئز در ماه جولاي فرانسه و انگليس با اسرائيل به توافق رسيدند كه با حمله به مصر بهانه لازم را براي اروپايي‌ها براي فرستادن سربازانشان در قالب حافظان صلح به منطقه مهيا كنند تا بدين وسيله كانال را اشغال و دوباره افتتاح كنند. پس از پايان بحران سوئز كه با دخالت آمريكا و حمايت اين كشور از مصر پايان يافت، اتحاد جماهير شوروي يك تهديد جدي براي سه كشور به وجود آورد. در نتيجه اين موضوع فرانسه به فكر تقويت اسرائيل به عنوان هم پيمان خود در خاورميانه افتاد تا جايي كه نخست وزير فرانسه اعلام كرد كه يك بمب هسته‌اي به اسرائيل مديون است.
بدين ترتيب در اكتبر سال 1957 فرانسه و اسرائيل توافقي براي ساخت يك راكتور 24 مگاواتي امضا كردند. در اين پروتكل‌ها به يك كارخانه فرآوري شيميايي نيز اشاره شده بود.
اين كارخانه به طور مخفيانه با همكاري تكنسين‌هاي اسرائيلي و فرانسوي در ديمونا در صحراي نقب ساخته شد و آژانس هيچ گونه نظارتي بر ساخت آن نداشت. اهميت ديمونا براي اسرائيل تا حدي است كه يك آژانس اطلاعاتي جديد با نام Lekem براي مخفي نگه داشتن آن و محافظت از آن تشكيل شد و بدين ترتيب 1500 اسرائيلي و فرانسوي در ديمونا مشغول به كار شدند. نيروي هوايي فرانسه پس از خريد آب سنگين از نروژ با اين شرط كه آن را به هيچ كشور ثالثي منتقل نمي‌كند، 4 تن از اين مواد را مخفيانه به اسرائيل منتقل كرد.
فرانسه در سال 1964 به فعاليت‌هاي هسته‌اي خود در اسرائيل خاتمه داد و اين بار نوبت آمريكا بود. آمريكا در سال 1958 از وجود ساختمان ديمونا آگاه شد. با اين حال دو سال بعد تشخيص داد كه اين ساختمان يك سايت هسته‌اي است. ديويد بن گورين در دسامبر 1960 براي مقامات آمريكايي فاش ساخت: ساختمان ديمونا يك مركز تحقيقات هسته‌اي است كه براي اهداف صلح آميز ساخته شده است. اگرچه ايالات متحده آمريكا ادعا مي‌كند كه در آن زمان به تشويق فعاليت‌هاي هسته‌اي اسرائيل نپرداخت اما اقدامي‌براي توقف آن انجام نداد. اسرائيل در طول سال‌هاي 1970 تا سال 1980 به ساخت تعدادي كلاهك هسته‌اي را پايان داد و احتمالاً 100 تا 200 كلاهك هسته‌اي تا اواسط دهه 90 ساخته شد.
در اين دوره مقامات اسرائيلي از آمريكايي‌ها خواستند كه با اجراي يك آزمايش هسته‌اي توسط اين رژيم موافقت كند. اسرائيل به خوبي واقف بود كه توان هسته‌اي اين رژيم بايد آشكار مي‌شد تا اين رژيم را به عنوان تنها قدرت هسته‌اي منطقه دست كم در منطقه استراتژيك خاورميانه بتواند نقش ابرقدرت را ايفا كند. با اين حال آمريكايي‌ها كه از عكس العمل جهاني به شدت بيمناك بودند به شدت با اين مسأله مخالفت كردند.
اسرائيل هرگز نتوانست رضايت آمريكا را براي انجام يك آزمايش هسته‌اي كه همواره در آرزوي آن بود به دست آورد. بنابر اين سناريوي ديگري نوشت. سناريويي كه شايد از آزمايش هسته‌اي تأثير بيشتري داشت. بازيگر صحنه اول اين سناريو مردخاي وانونو تكنسين انرژي هسته‌اي اسرائيل بود. اين تكنسين ناراضي اسرائيل به تازگي به دين مسيحيت گرويده بود، انگيزه لازم را براي اين بازي سياسي داشت. وي با سرقت عكس‌هايي از ديمونا در سال 1986 مشخصات و عكس‌هاي آن را در روزنامه انگليسي ساندي تلگراف منتشر كرد.
عكس العمل شديد جهاني نسبت به افشاي برنامه هسته‌اي اسرائيل موجب شد روياي آزمايش هسته‌اي اين رژيم 18 سال به تعويق افتد. اسرائيل با ربودن مردخاي وانونو، وي را به عنوان بمبي مخفي كرد تا در فرصت و زمان مناسب از او استفاده كند.
اكنون پس از گذشت 18 سال از آن زمان و در حالي كه افكار عمومي‌متوجه ايران و كره شمالي است، مقامات اسرائيلي فرصت را براي صحنه بعدي اين سناريو مناسب يافتند. وانونو آزاد شد و اسرائيل بلافاصله از محمد البرادعي رئيس آژانس دعوت كرد كه به فلسطين اشغالي سفر كند. سفر البرادعي صحنه دوم اين سناريو است كه اسرائيل در جريان آن كوشيد وجود هسته‌اي خود را به آژانس و جهانيان تحميل كند. اسرائيل درهاي نيروگاه هسته‌اي ديمونا را به روي البرادعي بست تا علامت سوالي را كه در اذهان جهانيان حك كرده است براي روز مبادا حفظ كند. 

تاریخ هسته‌ ای جهان (فهرست)