عقب نشینی بوش از مواضع ددمنشانه

به گزارش آفتاب نیوز، تلگراف در ادامه می افزاید: با وجود آن که ایالات متحده از سال 1979 یعنی زمان وقوع انقلاب اسلامی ایران با این کشور روابط دیپلماتیک نداشته است اما این بار و پس از گذشت حداقل دو دهه از آن زمان، خلیل زاد این فرصت را یافته است تا به نمایندگی از مقامات کشورش با مقامات ایران در خصوص آشوب های داخلی عراق مذاکره کند.
مقامات آمریکایی تاکنون بارها ایران را متهم به حمایت از آشوبگران عراقی متهم کرده و ادعا کردند که مرزبانان ایران به تروریست های بین المللی اجازه عبور و مرور از مرزهایشان را می دهند. انگلستان نیز اخیرا مدعی شده است که بمب هایی که سربازان انگلیسی را به قتل رسانده است در حقیقت از خاک ایران وارد عراق شده است.
طرح فعلی ایالات متحده برای برقراری رابطه با ایران،‌ جایگزینی دیپلماسی نرم میانه رو کاندولیزا رایس به جای دیپلماسی خشن سردمداران قدرت در ایالات متحده در دوره اول ریاست جمهوری جورج بوش است.
آمریکا در نخستین قدم اجرای این طرح،‌ به حمایت از طرح اتحادیه اروپا و سوریه برای حل دیپلماتیک پرونده ایران پرداخت.
تلگراف در ادامه این مقاله می نویسد: تلاش آمریکا برای برخورد تعاملی با ایران، از سوی مقامات این کشور، نوعی ضعف و کوتاه آمدن آمریکایی ها تلقی شده، تا آن جا که صادق زیباکلام در عکس العمل به این درخواست های آمریکا برای مذاکره می گوید: این قبیل تحرکات بیانگر شکست سیاست های آمریکا برای برقراری امنیت و ثبات در عراق است.
مایکل لین که به عنوان محقق مسائل ایران در یک موسسه تحقیقاتی وابسته به محافظه کاران کار می کند، در این خصوص می گوید: تعبیر انگیزه اصلی جورج دبلیو بوش از تلاش برای برقراری رابطه با ایران بسیار مشکل است. جمهوری اسلامی ایران هرگز قدمی برای کمک به ایالات متحده برنداشته است. ایرانی ها هیچ شکی در خصوص نقش خود در جهان ندارند آنها خود را گورکن جهانیان می دانند.