به گزارش خبرگزاری آفتاب، 
محققان در نشست انجمن ژئوفيزيك آمريكا در سانفرانسيسكو گفتند ؛ قاره آفريقا در آن زمان گرفتار خشكسالي عظيمي شد كه هزاران سال ادامه داشت. اين يافته حاصل شواهدي است كه از رسوبات حفر شده در بستر درياچه مالاوي و تانگانيكا در شرق آفريقا و درياچه بوسومتوي در غنا به دست آمده است.
اين شواهد وجود بحراني اقليمي در حدود 70 هزار سال قبل زماني كه بوسومتوي كاملا خشك شد را آشكار ميكند.
درياچه مالاوي كه هم اكنون دريايي محصور در خشكي به طول 500 كيلومتر است در آن زمان به آبگيري به طول حداكثر 10 كيلومتر تقليل پيدا كرد.تنها يك خشكسالي طولاني در سراسر قاره ميتوانسته چنين تاثيري بر جاي بگذارد.
نكته جالب توجه درباره وقوع اين حادثه اين است كه از لحاظ زماني به نظريه حوا درباره تكامل انسان گره ميخورد.براساس اين نظريه جد همه انسان هاي امروزي به گروهي شامل تقريبا 10 هزار نفر كه در آن زمان در شرق آفريقا زندگي مي كردند ميرسد.
بلافاصله پس از پايان آن بحران، جمعيتهاي انساني به سرعت گسترش يافت و بسياري از اجداد انسانها به تدريج خروج از آفريقا به خاورميانه و وراي آن به آسيا و اروپا را آغاز كردند.
دانشمندان بيش از پيش قانع شدهاند كه وقايع فاجعه بار در عمق تاريخ همواره مسير تكامل انسان را به جهات تازهاي انداخته است. اين ايده كنجكاوي دانشمندان را برانگيخته كه ممكن است ما وجود خود را مديون گروه كوچكي از بازماندگان بحراني با ابعاد عظيم باشيم.
محققان در نشست انجمن ژئوفيزيك آمريكا در سانفرانسيسكو گفتند ؛ قاره آفريقا در آن زمان گرفتار خشكسالي عظيمي شد كه هزاران سال ادامه داشت. اين يافته حاصل شواهدي است كه از رسوبات حفر شده در بستر درياچه مالاوي و تانگانيكا در شرق آفريقا و درياچه بوسومتوي در غنا به دست آمده است. اين شواهد وجود بحراني اقليمي در حدود 70 هزار سال قبل زماني كه بوسومتوي كاملا خشك شد را آشكار ميكند.
درياچه مالاوي كه هم اكنون دريايي محصور در خشكي به طول 500 كيلومتر است در آن زمان به آبگيري به طول حداكثر 10 كيلومتر تقليل پيدا كرد.تنها يك خشكسالي طولاني در سراسر قاره ميتوانسته چنين تاثيري بر جاي بگذارد.
نكته جالب توجه درباره وقوع اين حادثه اين است كه از لحاظ زماني به نظريه حوا درباره تكامل انسان گره ميخورد.براساس اين نظريه جد همه انسان هاي امروزي به گروهي شامل تقريبا 10 هزار نفر كه در آن زمان در شرق آفريقا زندگي مي كردند ميرسد.
بلافاصله پس از پايان آن بحران، جمعيتهاي انساني به سرعت گسترش يافت و بسياري از اجداد انسانها به تدريج خروج از آفريقا به خاورميانه و وراي آن به آسيا و اروپا را آغاز كردند.
دانشمندان بيش از پيش قانع شدهاند كه وقايع فاجعه بار در عمق تاريخ همواره مسير تكامل انسان را به جهات تازهاي انداخته است. اين ايده كنجكاوي دانشمندان را برانگيخته كه ممكن است ما وجود خود را مديون گروه كوچكي از بازماندگان بحراني با ابعاد عظيم باشيم.
ارسال پیام
