کد خبر: ۳۴۰۸
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار : ۲۴ فروردين ۱۳۸۴ - ۱۳:۵۰
آفتاب‌‌نیوز : آقاي حسابي! چه شد كه نام تان به عنوان كانديداتور رياست جمهوري مطرح شده؟
چند سال بود كه در حواشي برنامه ها و همايش هاي علمي، دانشگاهي و المپيادها، بعضي افراد و دوستان اين پيشنهاد را مطرح مي كردند و اصرار داشتند تا براي انتقال و اجراي تجربيات و خواسته هاي پدر در حوزه اجرايي وارد اين حوزه شوم. به هر حال علي رغم اين كه چندين سال به اين خواسته بي توجه بودم ولي نهايتاً عده اي از دانشجويان و فارغ التحصيلان محقق دانشگاه، اسمم را به عنوان كانديدا اعلام كردند و به شكل خودجوش به سرپرستي يك نفر از جمع دانشگاهي شان خواستند در اين عرصه حضور پيدا كنم.

يعني ستاد انتخاباتي مشخصي با نيروهاي سياسي نداريد؟
خير! كساني كه از گذشته در عرصه علمي و پژوهشي و گروه هاي آموزشي دانشگاهي همكاري و ارتباط داشته اند هم اينك بدون هيچ چشم داشتي بنده را مورد حمايت قرار داده اند و اين افراد كه البته مي توانند در آينده نيز در صورت به وجود آمدن جايگاهي اجرايي به مردم خدمت كنند همگي در حوزه فني و علمي فعاليت دارند. به ويژه اين كه هرگز موافقت نكرده ام كساني با پول و بودجه براي تبليغات انتخاباتي ام حاضر شوند تا در آينده هم سهمي از ما طلب بكنند. معمولاً هيچ نيرو يا گروه سياسي اي در كار نيست و جداسازي هاي جناحي را هم قبول نداريم.

چرا از فعاليت سياسي در انتخابات يك پست سياسي بهره مند نيستيد؟
به نظر مهم نيست كه در انتخابات رئيس جمهوري پيروز شويم يا نه! بلكه مهم آن است اعتماد گذشته مردم كه حاصل شناخت و تجربه طولاني مدت آنهاست از بين نرود. هيچ تشكل سياسي را به كار نگرفته ام تا به مردم قول بدهم به خاطر تزريق قدرت يا پول سياسي در آينده تنهايشان نخواهم گذاشت. البته با هيچ كس مخالفت و دشمني نداريم و از توان هركسي كه با تخصص خود قصد سربلندي مملكت و گسترش پژوهشي را دارد استفاده خواهيم كرد.

فكر مي كنيد جامعه علمي و پژوهشي مي تواند در انتخابات رياست جمهوري با شرايط موجود و رقباي سياسي فعلي رقابت كند؟
به قول پروفسور حسابي علت شكست خوردن و سرنگوني رضا شاه اين بود كه جغرافيا بلد نبود! ببينيد... بزرگترين مشكل ايران طي تاريخ معاصر خود، بي سوادي و ضعف آگاهي هاست. همان طور كه غير از رضاشاه، كلاه بزرگي هم بر سر محمدرضا پهلوي با عنوان اصلاحات ارضي رفت. اگر انسان هاي انديشمند در رأس امور قرار داشتند شاهد تجربيات تلخ در اين كشور غني نبوديم. تنها چيزي كه دنياي پيشرفته امروز را نگه داشته، علم است. نمونه اش اين كه حتي در پارلمان كشوري مثل آمريكا، لوايح مورد تصويب، ابتدا توسط چندين شركت تحقيقاتي و پژوهشي ارزيابي و اعلام نظر مي شوند. مهم نيست كه موضوع سياسي، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، علمي، فني يا... باشد بلكه مهم اين كه روش علمي و پژوهشي مجري آن باشد.
طبق اعلام يونسكو در سال 2000، علم جهان در سال 2005، 10 برابر و طبق آخرين نظر تحقيقي يونسكو در سال جاري، در سال 2010 ميلادي، علم جهان هر 12 ساعت دو برابر مي گردد. بنابراين چاره اي نيست جز آن كه در تمام امور جامعه ايران مسئولان علمي با روش هاي پژوهشي عمق مسائل را درك كنند. براي توضيح اين كاركردها مي توان به چالش هاي اخير قضيه هسته اي ايران و اتحاديه اروپا اشاره كرد و متذكر شد كه اگر از پژوهشگران ايراني حمايت كرده بوديم امروز نيازي نبود ناچاراً يك پروتكل هسته اي را امضا كنيم. به عبارتي دانش فني، راه شكست قدرت هاي تحميلي در دنياست... ضمناً همواره نبايد انتظار داشت 50-60 نفر از مسئولان و مشهوران گذشته چندين سال در عرصه خدمت به مردم فعاليت كنند. بلكه بايد ايده هاي نو هم امكان حضور و فعاليت بيابند.

اينها كه گفتيد برنامه تان بود؟ با چه شعاري در انتخابات حاضر مي شويد؟
برنامه ام حمايت از پژوهش و جامعه علمي در تمام سنين و اقشار است، از يك دانش آموز متفكر و خلاق تا يك بازنشسته فعال فرهنگي يا مخترع. بايد عوامل حمايت از پژوهنده به وجود آيد. هيچ شعاري هم نمي دهم و ندارم... اگر كسي نظر يا سوال و مباحثه اي دارد حاضر به پاسخگويي هستم. به خصوص آن كه معتقدم مردم هيچ كس را در يك لحظه نمي شناسند بلكه در ارتباط مستمر و شناختي حاصل از تجربه هاي دور راجع به وي نظر مي دهند. بنابراين چندان اهميتي ندارد كه صرفاً در انتخابات رأي آوريم يا نياوريم. من ياد گرفته ام شبي سه ساعت بخوابم... با دست خودم هر چيزي بسازم، مدارك مختلفي از سطح پايين كارگري تا مهندسي فني كسب كنم و به درجه عالي در مهارت هاي شخصي برسم. پس حتي اگر حضورم باعث پيدايش شور و هيجان انتخاباتي براي جامعه علمي علاقه مند در جامعه كه احساس مي كند مورد بي توجهي قرار گرفته، شود برايم كافي است. هدفم اين است كه موجب اعتلا و سربلندي كشور شوم.

اگر كسي بگويد الان از جايگاه علمي و انديشه اي زنده ياد پروفسور حسابي به نفع خودتان استفاده كرده ايد چه مي گوييد؟
اتفاقاً دقيقاً اين نظر را تأييد مي كنم. يعني با شناخت دقيق روش، تجربه و برنامه هاي علمي، اجرايي و فرهنگي پروفسور، قصد دارم بتوانم آرزوهاي 90 سال تجربه ايشان براي سربلندي ايران را احيا كنم. آرزويم اين است كه بتوانم حداقل 10 درصد از خدمات ايشان را در مقام مسئوليت ايفا كنم و از اين طريق به مردم خدمت كنم. چه اشكالي دارد يك نفر بخواهد ايده هاي علمي و فني يك آدم عاشق را براي اين جامعه اجرا كند؟ در پايان بايد تأكيد كنم كه به قول دكتر، «كار ايران سه ماهه شروع به راه افتادن مي كند و پنج ساله به نتيجه مي رسد.»
بازدید از صفحه اول ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره
عضویت در خبرنامه
انتشار یافته: ۲
ناشناس
|
-
|
۱۳:۳۰ - ۱۳۸۴/۰۱/۲۷
0
0
به اميد سر بلندي ايران و ايرانيان

انشاءالله
ناشناس
|
-
|
۱۳:۳۵ - ۱۳۸۴/۰۱/۲۷
0
0
به اميد سربلندي ايران و ايرانيان


انشاءالله
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین
پرطرفدار ترین عناوین