پایتخت گاز جهان رو به تحولی دیگر

ایران در حال با در اختیار داشتن بیش از 15 ذرصد ذخایر گازی دنیا پس از روسیه در رده دوم دارندگان در سراسر جهان قرار دارد. با این حال کمتراز نیمی از ذخایر گازی کشور درمیدان گازی پارس جنوبی قرار دارد. سهم ایران از این میدان گازی عظیم در منطقه مشترکی میان ایران وقطر قرار دارد ، 450 تریلیون مترمکعب ، معادل 6/8 درصد گاز جهان می باشد.

جمهوری اسلامی ایران به منظور بهره برداری از منابع بزرگترین میدان مستقل گازی جهان در سال 1377 منطقه ویژه انرژی پارس را در منطقه ای با 10 هزار هکتار وسعت در سواحل خلیج فارس تاسیس کرد.قطریها از سالها پیش بهره برداری از منابع پارس جنوبی را آغاز کرده بودند اما در ایران بدلیل هزینه های ناشی از جنگ تحمیلی و عدم وجود زیر ساخت های لازم تا سال 1381 که زمان اجرایی شدن فازهای 2 و3 بود فرصت استفاده از این منبع عظیم بوجود نیامد. با همه این احوال به گفته مهندس ترکان مدیر عامل شرکت نفت وگاز پارس با بهره برداری از فازهای 4 و5 ، ایران وقطر هم اکنون به متعادلی از تولید درپارس جنوبی رسیده اند.

قرارداد فازهای 4 و 5 در سال 1379 میان شرکت نفت و گاز پارس به عنوان کارفرما و کنسرسیومی متشکل از شرکتهای نیکو و پتروپارس از ایران وآجیپ از ایتالیا منعقد گردید. به موجب این قرارداد با تکمیل طرح روزانه 50 میلیون متر مکعب گاز طبیعی در فازهای 4 و5 تولید وبرای فراوری به پالایشگاه انتقال خواهد یافت. علاوه بر گاز طبیعی به عنوان محصول اصلی روزانه 80 هزار بشکه میعانات گازی، 1/05 میلیون تن گاز مایع(LPG) در سال برای صادرات ، دو میلیون متر مکعب اتان در روز و400 تن گوگرد در روز از طریق فازهای 4 و 5 استحصال می شود.

تاسیسات اجرایی این دو فاز شامل بخش دریا و بخش خشکی است که گاز حاصله از میدان پارس جنوبی را با خط لوله ای به طول بیش از یکصد کیلومتر از خلیج فارس به منطقه عسلویه واقع در جنوب بوشهر انتقال می دهد.

بدلیل حجم بسیار بالای ذخایر در منطقه پارس جنوبی و ضرورت تاسیس پالایشگاه ها و صنایع پایین دستی جهت استفاده از گاز طبیعی ، منطقه عسلویه بتدریج جایگاه خود را به عنوان پایتخت گاز جهان تثبیت می کند. به گفته بیژن زنگنه وزیر نفت ایران ، با راه اندازی هریک از فازهای پارس جنوبی ، یک درصد به تولید ناخالص داخلی کشور افزوده می شود که این مساله خود به تنهایی بیانگر اهمیت بسیار بالای توسعه این میدان عظیم گازی است. درعین حال با وجود حجم عظیم سرمایه گذاری های انجام شده منطقه عسلویه ظرفیت های خالی این منطقه به اندازه ای است که در 10 سال آینده توانایی جذب بیش از 50 میلیارد دلار سرمایه گذاری را دارد.اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) در گزارشی جامع درآمد حاصل از پارس جنوبی را در صورت توسعه کامل طی 30 سال به میزان 330 میلیارد دلار ارزیابی کرده است. شتاب فزاینده مصرف گاز در کشور به گونه ای است که توسعه کامل میدان گازی پارس جنوبی را اجتناب ناپذیر می نماید. از سوی دیگر بازارهای بالقوه فراوانی در سراسر جهان وجود دارند که هر کدام از آنها می تواند پایگاهی برای صادرات گاز ایران باشد. قرار گرفتن در میان دو بازار بزرگ گاز طبیعی جهان(اروپا و شرق آسیا) ونیز برخورداری از مزیت های جغرافیایی ، موقعیتی استثنایی را برای تبدیل شدن به یکی از بزرگترین صادرکنندگان گاز جهان پیش روی ایران قرار داده است.

همه اینها مستلزم سرعت بخشیدن به روند استفاده منابع گازی پارس جنوبی و تقویت هرچه بیشترمنطقه ای است که می خواهیم پایتخت گاز جهان باشد.
LPG) در سال برای صادرات ، دو میلیون متر مکعب اتان در روز و400 تن گوگرد در روز از طریق فازهای 4 و 5 استحصال می شود. تاسیسات اجرایی این دو فاز شامل بخش دریا و بخش خشکی است که گاز حاصله از میدان پارس جنوبی را با خط لوله ای به طول بیش از یکصد کیلومتر از خلیج فارس به منطقه عسلویه واقع در جنوب بوشهر انتقال می دهد.

بدلیل حجم بسیار بالای ذخایر در منطقه پارس جنوبی و ضرورت تاسیس پالایشگاه ها و صنایع پایین دستی جهت استفاده از گاز طبیعی ، منطقه عسلویه بتدریج جایگاه خود را به عنوان پایتخت گاز جهان تثبیت می کند. به گفته بیژن زنگنه وزیر نفت ایران ، با راه اندازی هریک از فازهای پارس جنوبی ، یک درصد به تولید ناخالص داخلی کشور افزوده می شود که این مساله خود به تنهایی بیانگر اهمیت بسیار بالای توسعه این میدان عظیم گازی است. درعین حال با وجود حجم عظیم سرمایه گذاری های انجام شده منطقه عسلویه ظرفیت های خالی این منطقه به اندازه ای است که در 10 سال آینده توانایی جذب بیش از 50 میلیارد دلار سرمایه گذاری را دارد.

از سوی دیگر بازارهای بالقوه فراوانی در سراسر جهان وجود دارند که هر کدام از آنها می تواند پایگاهی برای صادرات گاز ایران باشد. قرار گرفتن در میان دو بازار بزرگ گاز طبیعی جهان(اروپا و شرق آسیا) ونیز برخورداری از مزیت های جغرافیایی ، موقعیتی استثنایی را برای تبدیل شدن به یکی از بزرگترین صادرکنندگان گاز جهان پیش روی ایران قرار داده است. همه اینها مستلزم سرعت بخشیدن به روند استفاده منابع گازی پارس جنوبی و تقویت هرچه بیشترمنطقه ای است که می خواهیم پایتخت گاز جهان باشد.