فاصله ی ایران با غنی سازی از زمین تا آسمان است

به گزارش آفتاب نیوز، پرسش اصلی که کارشناسان به خاطر آن نمی توانند به دیدگاه مشترک دست بیابند این است که: توانایی های ایران پس از غنی سازی اورانیوم چیست که همه ی جهان از آن واهمه دارند؟

منشور سازمان بین المللی انرژی هسته ای و پیمان عدم گسترش تسلیحات هسته ای که ایران هم آن را امضا کرده است، غنی سازی اورانیوم توسط اعضا ممنوع نمی کند. (معادن
سرشار اورانیوم ایران در
سهند واقع است)

اورانیوم برای کاربرد در سوخت نیروگاه باید ٪4 و برای کاربرد در سلاح هسته ای ٪90 غنی شود. اما به طوری که آلکساندرومیانتسف استاد دانشگاه و وزیر سابق انرژی هسته ای روسیه و رئیس سابق هیأت روسی مذاکره کننده در باب مسایل هسته ای به روزنامه ی ایزوسیتا می گوید: غنی سازی اورانیوم در درجات بالاتر سرعت می گیرد و دشوارترین مراحل این کار گام های نخست است.

آیا ایران راز غنی سازی را می داند؟ در مجمع عمومی سازمان بین المللی انرژی هسته ای در وین رایزن روسیه که خواست موضوعات وظایفش آشکار نشود به خبرنگار ایزوستیا گفت: ایران تنها ساده ترین و ابتدایی ترین طرح ها را برای فرآوری اورانیوم در اصفهان به دست آورده است. به باور رومیا نتسف استاد دانشگاه، فاصله ی ایران تا غنی سازی اورانیوم از زمین تا آسمان است.

اما مواد و ابزار هسته ای بازارهای سیاهی در جهان دارند که هرازگاهی رسوایی هایی را سبب می شوند. بزرگ ترین این رسوایی ها، شبکه ی عبدالقدیرخان سازنده ی بمب هسته ای پاکستان بود که فناوری‌های سری را به لیبی، ایران و کره ی شمالی انتقال داده بود. بنا به اظهارات ایران از ادوات غنی سازی اورانیوم که به صورت غیر قانونی به دست آورده است، منحصراً برای استفاده های صلح آمیز استفاده خواهد شد. کنسرسیوم انگلیسی – هلندی اورنکو (Urenco) سازنده ی500 دستگاه سانتیریفوژ است. چنان که کارشناسان سازمان بین المللی انرژی هسته ای می گویند این دستگاه به حالت مونتاژ نشده است و کارشناسان ایران نمی دانند چگونه از آن استفاده کنند. از طرفی برای غنی سازی اورانیوم نه 500 دستگاه سانتریفوژ بلکه چند صدهزار از آن مورد نیاز است. پس قطعاً ایران تاکنون اورانیوم تسلیحاتی ندارد. ایران 40 تن اورانیوم غنی نشده دارد. هر سال در جهان 60 هزار تن اورانیوم مصرف می شود گرچه این مقدار در حال کاهش تا 35 هزار تن است.

اما برنامه ی هسته ای برای ایران چه اهمیتی دارد در حالی که این کشور دومین ذخایر گاز و سومین ذخایر نفت جهان را در اختیار دارد؟ ایران به دلایل امنیت ملی تمایل ندارد تنها به منابع فسیلی وابسته باشد. ظرفیت نیروگاه روسی بوشهر 1 گیگا وات است و پیش بینی می شود تا سال 2020 ظرفیت برق هسته ای ایران تا 6 گیگا وات افزایش یابد.

غیر از نیروگاه هسته ای نیمه تمام بوشهر و معادن اورانیوم، ایران دو مرکز هسته ای دیگر نیز دارد. یکی رآکتور تحقیقاتی در تهران که در سال 1967 و در دوران نزدیکی آمریکا با دولت شاه پهلوی به دست آمریکایی ها ساخته شد. در سال 1992 آرژانتین این رآکتور را مدرنیزه کرد و توانایی غنی سازی آن را از ٪93 تا ٪20 کاهش داد. ظرفیت این رآکتور 5 مگا وات و بسیار بالاتر از ظرفیت رآکتور شوروی در عراق بود که که آمریکا به آن سوءظن داشت و در سال 1991 پس از پیروزی در عملیات «طوفان صحرا» نابودش کرد. ایران رآکتور بسیار کوچک دیگری نیز با فناوری چینی و ظرفیت 30 کیلو وات دارد. یک کارخانه ی تولید آب سنگین نیز در اراک موجود است.

سه سال پیش یک منبع مرتبط با منافقان ادعا کرد مدارکی را درباره ی وجوه سری فعالیت های هسته ای ایران به آمریکا تحویل داده است. از آن زمان آمریکا پی در پی ادعا می کند ایران در حال انجام فعالیت هایی در زیر سطح زمین برای ساخت بمب هسته ای است. حتی گاه اظهارات متناقضی نیز درباره ی مدت زمان دست یابی ایران به بمب هسته ای و تهدید جهان! عنوان می شود.

ایران رسماً این ادعاها را تکذیب کرده و به صلح آمیز بودن اهدافش اصرار می ورزد.