سردار در آوردگاه آخر

به گزارش آفتاب نیوز، از كانديداتوري سردار قاليباف دو برداشت متفاوت در دست است. برداشت اول از عبور بي محاباي سردار از خط قرمز شوراي هماهنگي اصولگرايان حكايت مي كند كه بي ترديد تبعات منفي سنگين را براي او به دنبال خواهد داشت و برداشت دوم تاكتيك خاص محافظه كاران براي بسته بندي جديد نامزد نهايي آنهاست.
سردار قاليباف با تفكري اصول گرا و ژستي اصلاح طلب مي تواند اميدوارترين نامزد اردوگاه محافظه كاران باشد.
بزرگترين خطري كه سردار را تهديد مي كند اظهار نظرهاي شتاب زده و احساسي طيف جوان آبادگران است. به تجربه ثابت شده كه نيروهاي جوان تشكل آبادگران چيز زيادي از مصلحت انديشي سياسي نمي دانند و بي پروا تمام مواضع خود را روي دايره
مي ريزند.
به اين ترتيب پاسخ هاي شفاف در برابر سوالات ايدولوژيك آبادگران جوان آرزوهاي سردار را براي تصاحب آراي خاموش به باد خواهد داد و از طرف ديگر به نظر مي رسد كنترل اين مردان جوان سياسي هم از سوي عقلاي قوم غير ممكن باشد. بنابراين قاليباف پيش از آنكه به فكر مقابله با خطر تخريب وجهه خود از سوي اصلاح طلبان باشد بايد براي مهار رفقاي خود چاره اي بينديشد.
توپخانه رسانه هاي وابسته به طيف محافظه كار هنوز مواضع سردار را هدف قرار مي دهند و همين امر به خوبي ثابت مي كند كه قاليباف، خط قرمز اصول گرايان نيست.
شايعه تشكيل كابينه نظامي از سوي سردار در صورت رسيدن به كرسي رياست جمهوري نگراني ويژه محافل سياسي است. البته آگاهي مردم از عواقب تشكيل يك دولت نظامي مي تواند مقدمه اي براي فعاليت آتشفشان رأي خاموش باشد.
از شواهد و قرائن چنين بر مي آيد كه سردار يك پيش باخته بزرگ است و اين آوردگاه مي تواند آخرين نبرد يك سردار بزرگ به شمار رود. در اين حالت سردار، تنها بازنده نيست و مردم نيز يك نيروي خلاق را در حوزه امنيت از دست مي دهند. بي شك نامزد انتخابات رياست جمهوري به نيروي انتظامي باز نمي گردد. هر چند بازگشت سردار هم فايده اي ندارد و همه مي دانند كه يك سردار شكست خورده هيچ گاه با صداي بلند آواز نمي خواند.