به گزارش خبرگزاری آفتاب، 
پژوهشگران دانشگاه ويسكانسين ، ۲۵ميمون نر را كه در آستانه پدر شدن بودند و ۳۳ميمون حامله را از زمان بسته شدن نطفه تا تولد فرزند تحت نظر گرفته اند.
ميمونهاي نر بطور متوسط در طي اين مدت حدود ۱۰درصد اضافه وزن پيدا كردند در حالیکه اين ميزان اضافه وزن در ميان ميمونهاي حامله به چشم نميخورد. در عوض ميمونهاي ماده در اواخر دوران بارداري اضافه وزن پيدا كردند.
توني زيگلر، سرپرست گروه محققان می گوید:این اضافه وزن مردان به آنان كمك ميكند تا براي پرستاري از همسر و فرزند در دوران پس از زايمان از انرژي بيشتري برخوردار باشند.
ازدياد وزن در ميمونهاي نر احتمالا ناشي از عملكرد هورمون پرولاكتين بوده است. اين هورمون در ميمونهاي ماده مسوول توليد شير است. به اعتقاد اين محقق احتمالا اين هورمون در ميمونها و انسانها نيز تاثير مشابهي را در جنس نر ايجاد ميكند.
پژوهشگران دانشگاه ويسكانسين ، ۲۵ميمون نر را كه در آستانه پدر شدن بودند و ۳۳ميمون حامله را از زمان بسته شدن نطفه تا تولد فرزند تحت نظر گرفته اند. ميمونهاي نر بطور متوسط در طي اين مدت حدود ۱۰درصد اضافه وزن پيدا كردند در حالیکه اين ميزان اضافه وزن در ميان ميمونهاي حامله به چشم نميخورد. در عوض ميمونهاي ماده در اواخر دوران بارداري اضافه وزن پيدا كردند.
توني زيگلر، سرپرست گروه محققان می گوید:این اضافه وزن مردان به آنان كمك ميكند تا براي پرستاري از همسر و فرزند در دوران پس از زايمان از انرژي بيشتري برخوردار باشند.
ازدياد وزن در ميمونهاي نر احتمالا ناشي از عملكرد هورمون پرولاكتين بوده است. اين هورمون در ميمونهاي ماده مسوول توليد شير است. به اعتقاد اين محقق احتمالا اين هورمون در ميمونها و انسانها نيز تاثير مشابهي را در جنس نر ايجاد ميكند.
ارسال پیام
