شعری از محبوبه بیات؛
بازهم زائرت نیستم، از دور سلام
هنوز هم شعله پر شور و حرارت شعر و ادب در دل این سرزمین روشن است و این هنر، مختص شاعران و ادیبان نیست، گویی جان مایه احساس سرودن، در تار و پود هر ایرانی نقش بسته است.
به گزارش خبرگزاری آفتاب، شعر و ادب، میراث طلایی فرهنگ ایرانزمین است. قدمت این صنعت ادبی، در این مرز و بوم به بیش از هزار سال میرسد و شاعران بلندآوازه ایران، قرنهاست که شهره تمام جهانیاناند.
هنوز هم شعله پر شور و حرارت شعر و ادب در دل این سرزمین روشن است و این هنر، مختص شاعران و ادیبان نیست، گویی جان مایه احساس سرودن، در تار و پود هر ایرانی نقش بسته است.
در همین راستا سرویس فرهنگ و هنر آفتاب نیوز از انتشار اشعار و قطعات ادبی مخاطبان خوشذوق خود استقبال میکند. به همین منظور، علاقهمندان می توانند متن تایپ شده در صفحه WORD را به آدرس اینترنتی aftabnews83@gmail.com ارسال نمایند.
________________________________________________________________________________________________
محبوبه بیات- قرار نیست هر وقت برسی پشت پنجره فولادی حرم امام رضا (ع) اشک بریزی و دلتنگی هات را بشماری، یه وقت هایی لازمه سکوت کنی، خیره بشی به آن و حس کنی نگاهت میکنه، نگاهش میکنی... و تو را که میان مشکلات زندگی مچاله شدی، نجات بده! و دست آخر با همون نگاه بهش بگی، منم به اندازه دلتنگی همون بچه آهو به ضمانت دلم، دلتنگم .
هر از گاهی به شوق این ضمانت، نوازش قلم بر روی کاغذ معجزه می کند و مرا بی قرار سوی حرمت، به زیارت می کشاند.
چو بیــایم حرمات جـام زرم را خواهـم
رخ شیـداگر آن تـاج سـرم را خواهـم
مرحم چشم و دلم می شود هر دم نظـرت
شب و روزم به سرایت، گذرم را خواهــم
دل و جانم به فدایت، مکن از خـود دورم
لطف سرشار تو و چشـم تـرم را خواهــم
دل بیچـاره مـن گشته اسیــرت جـانا
بر درت بوسه زنم بـال و پـرم را خواهــم
باغبــان همه رویای من است، روی تو یار
همچو رویـا و خیـالی نظـرم را خواهــم
جمله گـویم همه دل در طلــب یارم باد
حرف دل بشنو که هر لحظه حرم را خواهـم