شعری دیگر از محبوبه بیات؛
سفره نوروز
هنوز هم شعله پر شور و حرارت شعر و ادب در دل این سرزمین روشن است و این هنر، مختص شاعران و ادیبان نیست، گویی جان مایه احساس سرودن، در تار و پود هر ایرانی نقش بسته است.
به گزارش خبرگزاری آفتاب، شعر و ادب، میراث طلایی فرهنگ ایرانزمین است. قدمت
این صنعت ادبی، در این مرز و بوم به بیش از هزار سال میرسد و شاعران
بلندآوازه ایران، قرنهاست که شهره تمام جهانیاناند.
در همین راستا
سرویس فرهنگ و هنر آفتاب نیوز از انتشار اشعار و قطعات ادبی مخاطبان
خوشذوق خود استقبال میکند. به همین منظور، علاقهمندان می توانند متن
تایپ شده در صفحه WORD را به آدرس اینترنتی ذیل ارسال نمایند.
aftabnews83@gmail.com
***
سفره نوروزمی رسد اینک بهـار و غم ز سـر، وا می کنم
همدم شمس و قـمر مستانه غوغا می کنم
فارغ از غمها، رهـا از هر چه قید و بند جـان
کلبـــه دنـج دلـم، حیــــران و شیـدا مــی کنــم
می تـراود مهر، از قـوس و قـزحهـای بهـار
از دل هـــفت آسمـان،نقشینه پیـــــدا می کنم
همچو نوبـرگ بهـاری، کو ز خاک آید برون
زیـن قفس گــــردم رهـا، رازم هویــــدا می کنم
با ردای برف و کولاکش، زمستان کـوچ کرد
ســـر بـه بـالیـن بهـــــار، عـالم ثـریــــــا می کنم
رفت یک سـال دگر، گَه با تبسم گَه به اشک
مـن بـه امّیـــد خــــدا دل را مــــداوا میکنم
بـا دعـــای یـا مُحــــوّل! حـال مـا نیـکو بــــدار
شکــــــرگـویان، سفــــــره نـوروز بـرپــا می کنم
** محبوبه بیات - اسفند 1395