بزرگان همه اديان را برای رفع تعارض دعوت کنید

بسم الله الرحمن الرحيم
با عنايت حضرت حق، نخستين كنگره بين‌المللی «علوم و دين» از 11 تا 14 اريبهشت 1385 در تهران در محل سالن كنفرانس اسلامی با شركت استادان و صاحب نظران داخلی و خارجی برگزار گرديد، اعضای شركت كننده با تشكر از مقامات ذي‌ربط كه امكان برگزاری چنين كنگره‌ای را فراهم آورده‌اند و نيز با سپاسگزاری از نهادهای پوشش دهنده اخبار اين همايش، نكات زير را يادآور می‌شوند:

1- علوم تجربی به ويژه از زمان رنسانس، استقلال خود را از دين اعلام كرده است و با اين كه بزرگان علوم، همگی به دين پایبند بوده‌اند ولی اصرار برخی از آنان نسبت به جدايی علم و دين، موجب تفكيك اين دو مقوله از هم شد و اين امر با گسترش علوم جديد به شرق نيز سرايت كرده‌ است؛ لذا تشكيل چنين كنگره‌های می‌تواند راه حلی برای بحران تعارض ميان علم و دين باشد.

2- باتوجه به اين كه تعارض ميان علم و دين مورد قبول دانشمندان غربی است و چنين تعارضی در اسلام وجود ندارد، بنابراين اسلام می‌تواند در گفت‌وگوی ميان علم و دين بسيار راه‌گشا باشد پس تشكيل چنين كنگره‌ای در كشور اسلامی ايران نقطه عطفی محسوب شده و از اهميتی مضاعف برخوردار است.

3- چون برخی از مسائل علوم جديد در حيطه دين وارد شده است و از ميان آنها برخی فلسفی، برخی كلامی و برخی معرفت شناسی است؛ لذا حل تضاد ميان علم و دين يك بحث ميان رشته‌ای را اقتضاد می‌نمايد.

4- پيشنهاد می‌شود كه يك دبيرخانه دائمی علم و دين توسط برگزار كنندگان اين سيمنار با همكاری همه نهادهای داخلی و خارجی علاقمند به اين نوع تحقيقات تأسيس شود.

5- پيشنهاد می‌شود كنفرانس علم و دين با تعاليم مشخص، حداقل هر دو سال يك بار در سطح داخلی و هر 4 سال يك بار در سطح بين‌المللی برگزار شود.

6- همه ما وظيفه داريم در حد وسع خود چيزی بر گفت‌وگوی علم و دين بيفزاييم و نيز دبيرخانه همايش موظف است با دعوت از بزرگان همه اديان راه را برای برطرف كردن تعارض ميان علم و دين هموار سازد.