اکبر اعلمی احتمال داد:
پیشنهاد هسته ای ایران برای مشارکت با آمریکا
به گزارش آفتاب نیوز،
وي معتقد است كه اين نامه به احتمال زياد از سوي اركان اصلي تري از نظام نوشته شده است كه خطوط قرمز براي آنها كمتر است و احمدي نژاد تنها مجري اين اقدام است.
نماينده تبريز در تحليل سياسي خود از اين نامه با اعلام اين موضوع كه هيچ مشورتي با اعضاي مجلس در اين مورد صورت نگرفته و خود نيز از محتواي آن اطلاعي ندارد گفت:‹ مطمئنا اين نامه نمي تواند مضمون تند و احساسي داشته باشد . چون در غير اينصورت آقاي احمدي نژاد به همان روال قبلي پيش از ارسال آن به مفاد احيانا تند آن نيز اشاره مي كرد .
اما بنابريك تحليل ديگر احتمالا در اين نامه پيشنهاداتي به آمريكا مبني بر مشاركت در فعاليت هسته اي ايران داده شده است. ›
اعلمي همچنان تاكيد كرد يكي از آثار ارسال اين نامه مي تواند اين باشد كه ايران به دنبال ايجاد تنش نيست و سعي دارد راه هاي تازه اي براي حل مسالمت آميز بحران فعلي را امتحان كند.
وي در مورد واكنش احتمالي آمريكا به اين نامه گفت:‹ اينكه انتظار داشته باشيم بلافاصله پس از اين نامه تحول جدي در سياست هاي آمريكا ديده شود انتظار بجايي نيست. چنانچه آمريكا تا به امروز نيز به نوعي از مذاكره مستقيم با ايران طفره رفته است. به هر حال اين نامه در بهترين حالت مي تواند فتح الباب روابط ديپلماتيك قطع شده باشد.›
رئيس گروه دوستي پارلماني ايران و آلمان در مورد تاثير اين نامه در سياست داخلي گفت:‹ رئيس جمهور طي چند هفته اخير درصدد ترميم چهره داخلي و پايگاه اجتماعي خود در بين مردم بود كه البته گاه با طرح هايي چون حضور زنان در ورزشگاه ها نتوانست آن را اجرايي كند اما به هر حال با اين نامه تابوي 27 ساله مذاكره با آمريكا را شكست كه اين مي تواند تاثير مثبتي در سياست داخلي ايجاد كند. هر چند به نظر من اين طرح با حساسيت فوق العاده بين المللي كه دارد نمي تواند با نظر شخصي احمدي نژاد و مشاورانش نگاشته شده باشد و رئيس جمهور تنها مجري آن بوده است.›
اكبر اعلمي در پايان از احمدي نژاد و برخي افراد نزديك به وي كه اين نامه را در راستاي مشي پيامبر اسلام به نيت نام گذاري سال جاري به نام آن حضرت توجيه مي كنند انتقاد كرد و گفت:‹ گره زدن مسائل سياسي با اعتقادات مذهبي مردم مي تواند پيامدهاي غير قابل جبراني داشته باشد و رئيس جمهور نيز بايد متوجه باشد كه مسئولين انقلاب نيز طي اين 27 سال داعيه دار همين حكومت اسلامي و نيز پيروي از پيامبر اسلام را داشته اند.اين سخنان به نوعي مي تواند بر اين باور ايشان تاكيد ببخشد كه ديگر مسئولين در راستاي مسيري غير از اسلام و پيامبري گام برداشته اند.›