تحلیل جاسوس بازنشسته از روابط ایران و آمریکا
به گزارش آفتاب نیوز، 
روز 28 آپریل، آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارش جدید در مورد برنامه هسته ای ایران، که بی صبرانه در انتظارش بودند را ارائه نمود.
البرادعی، از یک طرف توضیحات تکمیلی ارائه شده توسط ایرانیان را گزارش می دهد، و از طرف دیگر اعلام می کند که برخی از مطالب قبلی و برخی شبهه ها هنوز روشن نشده اند. به علاوه همه پاسخ های ایران به آژانس بین المللی انرژی اتمی هنوز به طور کامل بررسی نشده است.
بنابراین تنها خبر جدید همان است که ایرانی ها خودشان علنا اعلام کردند، يعنی انجام موفقيت آميز عملیات غنی سازی اورانیوم. ( ایرانیان در 1 ماه مه امسال موفق به غنی سازی 4.8 % اورانیوم شدند)
ماموریت "مثلث اروپا" عقیم ماند. ولی این تصور ايجاد می شود که نه آمریکا و نه ایران از این موضوع ناراحت نشدند. بسیاری از تحلیل گران بر اين اعتقادند که صرف نظر از تمامی بیانيه های علنی مقامات عالی دولت آمریکا، واشنگتن به هیچ عنوان به موفقیت پیشنهاد روسیه در مورد تشکیل موسسه مشترک غنی سازی اورانیوم با ایران در خاک روسیه، تمایلی نداشت.
رفتارهای دوگانه و متناقض ایران نسبت به پیشنهاد روسیه نیز نشان می دهد که تهران نيز ديدگاه خود را نسبت به طريقه حل و فصل مشکلات مربوط به برنامه هسته ای خود دارد.
ما به خوبی نمی دانیم که در کدام یک از محافل سران حکومتی ایران مشکلات کلیدی همچون فعالیت های هسته ای مورد تصمیم گيری قرار می گيرد. تنها مشخص است که در اين گروه شخصيت های معدودی قرار دارند. ولی کاملا واضح است که در این جمع بسیاری از اشخاص بر این باورند که تنها با کمک آمریکایی ها می توان به حل کامل اين شرایط که شامل متعارف ساختن روابط دو جانبه واشنگتن و تهران هم می شود، دست یافت.
ظاهرا قرارداد هسته ای غیر منتظره آمریکا و هند بر مقامات عالی حکومت ایران تاثیر خود را گذاشته است و ایشان را متقاعد ساخته که می توان بدون واسطه با بوش جوان به توافق رسید.
این همان چیزی است که آمریکا پشت پرده، با جديت به دنبال آن است. ايالات متحده نمی تواند اجازه دهد که کشورهای دیگر هرچند که متحدان وی در ناتو باشند، در حل هر مشکل بزرگ ژئوپلتیکی بخصوص اين مورد که در ارتباط با متحد استراتژیک سابقش که نقش مهمی هم در بازار نفت دارد دخالت کنند، چه رسد به روسیه که مجددا وارد عرصه سياست جهانی شده است.
درحالی که آمریکا با تغییر و جابجا کردن کار در نیویورک تقریبا ابتکار عمل را بعنوان طراح اصلی شرایط مصالحه در دست گرفت، می توان انتظار داشت که روند توافقات محرمانه بین تهران و واشنگتن سرعت بگیرد. چهره های پیشروی دولت جمهوری خواه کنونی آمریکا و از جمله "دونالد رامسفلد"، می دانند که چگونه بايد این کار را انجام داد. بعنوان نمونه همين رامسفلد وزير دفاع. در 19-20 دسامبر سال 1983 آقای رامسفلد به عنوان سفير ویژه ریگان، رئیس جمهور وقت، به عراق سفر کرد و با صدام حسین ملاقات نمود، این در حالی بود که 6 سال هیچگونه رابطه دیپلماتیکی بین دو کشور وجود نداشت، و از وی قول گرفت که مانع عرضه تسلیحات به ایران شود.
بنابر اين گذشتن از گزينه جنگ وحشتناک و درگيری بين دو کشور اکنون مشکل به نظر نمی رسد. به علاوه که خود آمریکا پیشنهاد ساخت کارخانه مشترک غنی سازی اورانیوم در ايران را داده بود، البته در زمان شاه. دستورالعمل فاش شده شماره 292 شورای امنیت ملی آمریکا را که در تاریخ 22 آپریل 1975 به امضای "هنری کیسینجر" رسیده بود را اکنون بايد به خاطر آورد. در بند اول آن مستقیما آمده است: "صدور اجازه استفاده از مواد آمریکایی برای تهيه سوخت در ایران، به منظور استفاده در راکتورهای ايران و انتقال آن به کشور ثالث با توافق آمریکا". و البته آنها هم جمهوری خواه بودند. متخصصان ایرانی آن دوران شیرین را به یاد می آورند و بسیاری از ایشان فکر می کنند که چرا این دوران دوباره برنگردد؟
"ر. هانتر" کارشناس مشهور سیاسی آمريکا، مشکل اساسی را به طور دقیق مشخص کرده است. وی با ظرافت اشاره می کند که "در حال حاضر برای آمریکا احمقانه ترین کار ممکن جنگ با ایران است. ما باید به ایران ضمانت امنیت بدهیم" . بله و "ازبيگنف بژيزينسکی" رهبر حزب "شاهین های" آمریکا نيز به تازگی خط مشی مقابله را مورد انتقاد قرار داد.
روسیه باید برای چرخش کاملا ناگهانی در مقابله ایران و آمریکا آماده باشد. در چنين شرایطی باید راه کارهای موثر برای حفظ منافع اقتصادی و سیاسی خود در ایران و همچنین تامین امنیت شهروندانمان را بیانديشيم. گویا بهترین راه در آینده نزدیک، پی روی از حد میانه و حفظ فاصله از طرفين درگير است.