هنر دیپلماسی هسته ای ایران

به گزارش آفتاب نیوز، اکنون به نظر می رسد که بکارگیری زبان تهدید و گسترش اختلاف با غرب در موقعیت کنونی، کمکی به حل مساله هسته ای ایران نخواهد کرد، بلکه ممکن است موجبات تشدید بحران را فراهم آورد. چنانچه ارسال پرونده هسته ای کشور از آژانس بین المللی انرژی اتمی به شورای امنیت تاثیرات منفی بخصوص بر بخش اقتصادی کشور داشته است، از جمله این تاثیرات می توان خروج سرمایه، عدم ورود سرمایه کاهش اعتبارات بانکهای جهانی، افزایش هزینه های بانکی اعتبارات جهانی، افزایش ریسک ایران در بیمه های خارجی و.... است. 

بدیهی است که جریان بررسی پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت، آثار منفی مذکور را افزایش خواهد داد. از طرف دیگر اکنون آمریکا نیز واقف شده است که هرگونه اقدام علیه ایران شامل تحریم، انزوا و اقدام نظامی، مشکلات پیش روی آمریکا در منطقه را افزایش خواهد داد و حتی باعث مخالفت متحدان او خواهد شد. چنانچه آمریکا هنوز نتوانسته برخی از متحدان خود و کشورهایی چین و روسیه را در زمینه نحوه برخورد با ایران با خود همراه سازد. 

با توجه به شرایط فوق، ایران برای خروج از بن بست طرح گفتگوی مستقیم با آمریکا را رد نکرده است و از این طریق می تواند چرخشهای لازم را با درایت در کانونهای تهدید در پرونده هسته ای بوجود آورد. از طرف دیگر آمریکا با رد طرح گفتگوی مستقیم ایران – آمریکا مترصد آن است که با ارائه بسته اروپای به ایران که به احتمال زیاد توسط ایران پذیرفته نخواهد شد. 

دو کشور چین و روسیه را نیز با خود در شورای امنیت همراه سازد و با گنجاندن بند 7 منشور سازمان ملل ایران را به عنوان تهدید کننده صلح و امنیت جهانی معرفی نموده و قطعنامه ای را در شورای امنیت علیه ایران تصویب نماید و تحریم اقتصادی و در مرحله بعدی اقدامات نظامی علیه ایران را در اولویت برنامه های خود قرار دهد. بنابراین آنچه در سیاستها و مواضع کاخ سفید مشخص است آن است که بوجود ‌آوردن یک اجماع جهانی در پرونده هسته ای ایران در اولویت سیاست خارجی آمریکا قرار دارد، بنابراین هنر دیپلماسی ایران باید در شکستن این اجماع به ویژه در بین اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل باشد. 

در این راستا شانس موفقیت دیپلماتیک ایران، بررسی و تمهید ایجاد فضای مناسب دیپلماسی کارآمد خواهد بود. شانسی که در آن ضمن رد خواسته های غیر منطقی آمریکا در چارچوب حقوق قانونی ایران خود را در مواجهه با آمریکا قرار نداده و برای بازگرداندن اعتماد جهانی گام هایی را با ارائه طرحهای کارشناسی ارائه دهد تا به عنوان نقطه شروع در راه حلهای جدید پرونده هسته ای مطرح و مورد بررسی قرار گیرد. 

در این راستا آنچه که مسئولین و مقامات تصمیم گیرنده باید مد نظر قرار دهند آن است که نباید تعاملات و معاملات بین المللی را به صورت بازی با حاصل جمع صفر یا بصورت سیاه و سفید دید، بلکه بر اساس سه وضعیت همکاری، رقابت، یا تفاهم در اشکالی چون منافع مشترک، منافع موازی و منافع متضاد، با در نظر گرفتن توانمندیها و مقدورات کشور به دفاع از منافع ملی کشور که در راس آنها اکنون برنامه هسته ای قرار دارد اهتمام ورزید.