دیپلماتی که پستچی شد

به گزارش آفتاب نیوز،
در این مقاله آمده است، در عصر ارتباطات الکترونیک که ارتباطات سریع و بی واسطه را میسر می کند، استفاده از یک نامه کاغذی به عنوان یک ابزار دیپلماتیک تا حدی غیر متعارف است. 

اما هفته گذشته رئیس جمهوری ایران نامه ای 18 صفحه ای به رئیس جمهوری آمریکا فرستاد که در آن انتقادات خود به سیاستهای آمریکا را مطرح کرده و توصیه هایی از منظر مذهبی و سیاسی خطاب به بوش ارائه کرده بود. 

در حال حاضر معمولا سران کشورها و نمایندگان دیپلماتیک آنها از طریق تلفن یا پست الکترونیک با هم ارتباط برقرار می کنند و نامه های امضا شده کمتر استفاده می شود به ویژه در مورد دو کشور ایران و آمریکا که روابط دیپلماتیک ندارند، ارسال چنین نامه ای دشواری های خاص خود را دارد. 

برای ارسال این نامه، وزیر امور خارجه ایران صبح دوشنبه از سفیر سوئیس در این کشور که حافظ منافع آمریکا در ایران است خواست که به سفارتخانه آمده و نامه ای را تحویل بگیرد و سفیر سوئیس نیز پس از دریافت نامه روز بعد آن را به کاخ سفید ارسال کرد.
نویسنده مقاله در ادامه می نویسد: آلکس بیسکارو، سخنگوی سفارت سوئیس در واشنگتن در مورد چگونگی ارسال این نامه با لحنی که گویی در مورد یک مساله بسیار سری سخن می گوید گفت: فقط می توانم بگویم که این وظیفه از طریق کانال های دیپلماتیک مورد اعتماد ما انجام شد. 

نویسنده حدس می زند که احتمالا این کار به این صورت انجام شده که نامه را در یک بسته بندی دیپلماتیک قرار داده و با هواپیما به واشنگتن حمل کرده اند.
وی می افزاید: این روزها راههای پیشرفته تری برای ارسال نامه های دیپلماتیک وجود دارد که یک نمونه آن هفته گذشته در آفریقا انجام شد.
زمانی که رابرت زولیک، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در نیجریه به سر می برد و تلاش می کرد که رهبران گروههای شورشی دارفور را ترغیب کند که معاهده صلحی را بپذیرند، با مخالفت آنها روبرو شد.
به همین دلیل جرج بوش، رئیس جمهوری آمریکا در نامه هایی جداگانه به دو تن از رهبران شورشیان دارفور از آنها خواست که این معاهده را امضا کنند.
این نامه به فایل گرافیک دیجیتالی تبدیل شد و به صورت پیوست نامه الکترونیکی به دارفور ارسال شد و در آنجا چاپ شده و به سران دو گروه مورد نظر تقدیم شد.
اتفاقا این نامه ها موثر واقع شد و یکی از آنها معاهده را امضا کرد. 
البته گفته می شود، اوباسانجو رئیس جمهور نیجریه چندان از این روش راضی نبود و اعتراض داشت و می گفت که من نامه خودم را از بوش می خواهم!