برخورد دوگانه آمریکا با روسیه

به گزارش آفتاب نیوز،
در همین راستا روزنامه لس آنجلس تایمز در تحلیلی از روابط آمریکا و روسیه این فرضیه را مطرح می کند که حتی اگر شدت انتقادات واشنگتن نسبت به سیاستهای داخلی و روابط خارجی پوتین افزایش یابد، آمریکا از اهرم های فشار کمی برای ایجاد تغییر در روسیه برخوردار است. 

هر چند دولت بوش اعلام کرده است که کرملین را برای ایجاد دموکراسی در داخل کشور و برخورد با همسایگانش بر اساس قانون تحت فشار قرار خواهد داد اما در عمل برای اجرای این اهداف، واشنگتن اهرم های فشار کمی در اختیار دارد. به رغم امیدهای دولت بوش و دیگران، روسیه که روزی فقیر و وابسته بود امروز با تکیه بر ثروت ناشی از فروش نفت خود صاحب نفوذ جهانی شده است. 

در دهه 1990، روسیه عمیقا به وامهای خارجی وابسته بود و در آرزوی تبدیل شدن به یک قدرت جهانی به سر می برد. اما امروز با فروش نفت با قیمت بیش از 70 دلار و با ذخیره 220 میلیارد دلاری از طلا و پول رایج کشور در خزانه های روسیه، مسکو نیاز کمتری به کمکها یا تایید بین المللی دارد. این تغییر یادآور این نکته است که چگونه قیمت نفت می تواند توازن قدرت را به هم بریزد. 

به این ترتیب، واشنگتن در ایجاد تغییر در سیاستهای روسیه با پیشرفت کمی روبرو خواهد بود و احتمالا در سالهای پیش رو باید شاهد روابط پیچیده با کرملین باشد. 

استیفن پیفر از مقامات ارشد دولت اول جرج بوش و کارشناس مسائل روسیه می گوید: اگر در چهار سال گذشته روابط خود با روسیه را بهبود بخشیده بودیم اینک اهرم های بیشتری در اختیار داشتیم. وی معتقد است که اکنون روابط دو کشور بسیار ضعیف است. 

این در حالی است که جرج بوش در دور اول ریاست جمهوری خود امیدوار بود بتواند روابط با روسیه را ارتقا بخشد. حوادث یازده سپتامبر نیز این فرصت را در اختیار آمریکا قرار داد. پوتین اعلام کرد که برای مقابله با تروریسم با آمریکا همکاری خواهد کرد و روسای جمهور دو کشور طرح شرکای استراتژیک جدید را پی ریزی کردند. در این راستا پروژه های بزرگ در زمینه انرژی، همکاری امنیتی و گسترش ارتباط میان مردم آمریکا و روسیه مورد توجه قرار گرفت. 

اما روابطی که آنها انتظار داشتند هیچ گاه عملی نشد. پروژه های انرژی متوقف شد، روابط اقتصادی کاهش یافت و حتی کمکهای ضد تروریستی مسکو بنا به گفته برخی از مقامات آمریکا کمتر از میزان مورد انتظار بود. 

این مساله تا اندازه ای به خاطر قصور و کوتاهی هر دو طرف بوده است و این نیز به خاطر آن است که هر دو دنیا را بسیار متفاوت می بینند.
آمریکا سعی کرد در مورد موضوعات مورد توجه روسیه مثل اقدامات مسکو بر علیه جدایی طلبان چچن اظهار نظر کند، از سوی دیگر روسیه با حمله به عراق به رهبری آمریکا مخالفت کرده است. بعلاوه، این روزها واشنگتن مسکو را یکی از موانع جدی برای تلاش خود در جهت اعمال فشار بین المللی بر علیه برنامه هسته ای ایران می داند. 

در عین حال به رغم وجود برخی دیدگاههای تندرو در مورد برخورد با روسیه، جرج بوش و کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه اش خواستار برخورد صبورانه با روسیه هستند.
سناتور جان مک کین از جرج بوش خواسته است از شرکت در نشست سن پطرز بورگ (نشست هشت کشور بزرگ صنعتی) که کرملین میزبان آن است خودداری کند. 

پیفر از مقامات ارشد سابق آمریکا و مشاور مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی در واشنگتن معتقد است جرج بوش قبل از رفتن به سن پطرز بورگ باید موضع خود در مقابل روسیه را روشن سازد. و می گوید: این اجلاس می تواند موقعیت پوتین را بهبود بخشد اما در عین حال خطراتی را برای جرج بوش به همراه خواهد داشت. بوش اگر چیزی برای ارائه کردن در این نشست نداشته باشد به شدت ضربه خواهد خورد. پیفر می افزاید: فکر نمی کنم کسی در کاخ سفید وجود داشته باشد که برای رفتن به سن پطرزبورگ بسیار مشتاق باشد. 

اما با وجود انتقادات نسبت به عملکرد روسیه چه در داخل کشور و چه در برخورد با همسایگانش، مقامات آمریکا اعلام کرده اند که نمی خواهند جنگ سرد دیگری را شروع کنند و قصد دارند با روسیه در زمینه هایی که منافع هر دو کشور ایجاب می کند کار کنند. 

وزیر امور خارجه آمریکا هفته گذشته در مصاحبه با شبکه ان. بی. سی در رابطه با روابط آمریکا و روسیه گفت: «همه می خواهند روابط استراتژیک خوب و محکمی با روسیه داشته باشند. وی افزود: روسیه، شوروی سابق نیست. اگر چه برخی زمینه های نگرانی وجود دارد.
در حالیکه مقامات آمریکایی از بیان راههایی که می توانند از آن طریق روسیه را به خاطر نادیده گرفتن خواسته های کاخ سفید تنبیه کنند، اجتناب می ورزند آندروسی کوچین از موسسه کارنگی معتقد است: مساله دولت بوش این است که ما واقعا اهرم های فشار کمی (در مقابل روسیه) در اختیار داریم. وی می گوید: ما چیزهای زیادی از آنها می خواهیم اما در واقع اهرم های فشار چندانی نداریم.