راههای کم خطر برای رسیدن به قله

به گزارش آفتاب نیوز،
ایشان در بخش دیگری از  یادداشت خود  با استناد به جمله ای تقطیع شده از سخنان دکتر روحانی در جمع نمایندگان ادوار مجلس ، اینگونه نتیجه گیری کرده اند که سهوالبیان رییس سابق تیم مذاکره کننده هسته ای ،موجب شده است که مفهوم نامراد "حذف اسلام و ارزشهای انقلابی از تصمیم سازی ها و سیاست پردازیها "مستفاد شود.

آنگونه که از عنوان سرمقاله کیهان بر می آید ، آقای شریعتمداری بخش دوم انتقادات خود را حایز اهمیت بیشتری دانسته و از همین رو خواستار تصحیح گفتار دکتر  روحانی توسط خود وی شده اند.

هرچند نماینده مقام معظم رهبری در شورای عالی امنیت ملی در صورت لزوم خود در مقام پاسخگویی به انتقادات یاد شده بر می آید اما  بازخوانی دقیق سخنان بیان شده در جمع نمایندگان ادوار مجلس ،می تواند به روشن شدن اذهان سردبیر و خوانندگان محترم کیهان ، یاری برساند.

 ريشه چالش ها کجاست؟(کلیک نمایید)

عین گفته دکتر روحانی به این شرح است " درست است که ما در انديشه، آرمان گرا باشيم و در مباني، اصول‌گرا باشيم اما در مقام عمل و برنامه‌ريزي بايد واقع گرا باشيم. ناچاريم واقعيتهاي جهان و منطقه را مدنظر قرار دهيم. آرمان‌گرايي محترم، اصول گرايي هم محترم، اما نمي‌توان صرفاً بر مبناي آرمان‌گرايي و اصول‌گرايي برنامه‌ريزي  كرد. بايد واقعيت‌ها هم در برنامه‌ريزي مدنظر قرار دهيم. "
 قطعا آقای شریعتمداری خود  نیز تصدیق می نمایند که از سطور بالا به هیچوجه نمی توان  "حذف اسلام و ارزشهای انقلابی از تصمیم سازی ها و سیاست پردازیها " را نتیجه گرفت و تنها نتیجه منطقی این است که سردبیر محترم کیهان در نتیجه گیری از عبارت ،با سهوالنقل ،دچار سوء برداشت شده اند.اما برای نقد بخش نخست انتقادات ایشان،نیازی چندانی به استدلالات نقلی نیست . 

بی شک دکتر روحانی به عنوان نماینده مقام معظم رهبری در شورای عالی امنیت ملی ،به جایگاه حقیقی و حقوقی خویش نیک آگاه است و دقیقا از این منظر به تبیین راهکارهایی چند برای خروج از بن بست کنونی پرداخته است.در حقیقت بحث بر سر دو راهکار متفاوت برای دستیابی به هدفی واحد است.

یک کوهنورد برای رسیدن به قله ،از مسیر دشوار و پر و خطر دیواره سنگی ،با شیبی 90درجه ای و  کمک میخ و چکش صعود می کند و دیگری از راه دامنه و در مسیری مارپیچ بی  آنکه همراهان خود را از نفس بیاندازد ، پله پله بالا می رود.

بسته به میزان خطر پذیری و شتاب رهپویان برای رسیدن به قله ،می توان هریک از دو مسیر را انتخاب  کرد اما برای  آنکس که بار شیشه حمل می کند ، راهی که کم خطر تر است  لاجرم  مطلوب تر نیز هست .

اکنون که جنگ افروزی نئو محافظاکاران به مدد دامن زدن به وحشت موهوم ازخطر  هسته ای ایران، گوش جهان را پرکرده است، آیا درج مقاله ای به قلم سکاندار سابق دیپلماسی هسته ای جمهوری اسلامی  در مطبوعه ای  غربی، به منظور روشن سازی افکار عمومی نسبت به اهداف صلح جویانه برنامه هسته ای تهران را می توان به چیزی جز استفاده از ظرفیتهای حریف برای افزایش ضریب امنیت ملی و  در نهایت کسب امتیاز و فرصت در شطرنجی چنین پیچیده  تعبیر کرد؟

به راستی اگر استفاده از چنین تاکتیکهای کم هزینه و پرفایده ای بیش و پیش از این در دستور کار قرارمی گرفت ،بمب ساعتی افکار عمومی ، اکنون در پشت جبهه حریف ،لحظه به لحظه به انفجار علیه جنگ افروزان نزدیک نمی شد؟

سخن آخر اینکه  آرمانها ستاره های پرفروغ راهنما بر فراز آسمان تیره شب هستند.ستاره هایی که دریانوردان جسور ،با نظر دوختان به آنها ،هرگز راه خود را گم نمی کنند اما، هیچ نا خدایی هرگز بر آسمان پارو نمی کشد.