توپ مشکلات ال – 90 در زمین ایران

به گزارش آفتاب نیوز،
بخش اول؛ افتخارات 
هر قرارداد  جنبه های مثبت و منفی را توامان دارد. 
اما آنچه این قرارداد را به عنوان افتخار مطرح می کند جذب 300 میلیون یورو سرمایه گذاری خارجی است. از نظر موافقان این قرار داد، به جز قرار دادهای نفتی، در سالیان پس از انقلاب قراردادی با این حجم سرمایه گذاری خارجی در کشور منعقد نشده است. 

اسحاق جهانگیری که این قرار داد محصول دوران وزارت اوست، می گوید: به جز بحث سرمایه گذاری مستقیم خارجی در یکی از رشته های مهم صنعتی، اجرای این قرارداد سبب ورود تکنولوژی و دستیابی به بازارهای بین المللی می شود.
وزیر پیشین صنایع و معادن  از قرار دادهای دیگری که پس از این قرار داد منعقد شده است، به عنوان نکات مثبت قرار داد ال – 90 نام می برد و می گوید: چون نباید بیش از 50 درصد ساخت داخل در این قرارداد رعایت می شد، قراردادهای متعددی برای ساخت قطعات این خودور بین قطعه سازان خارجی و ایران منعقد شده است. 

بخش دوم؛ اشکالات 
اما با شروع کار مجلس هفتم قرار داد ال - 90 مورد بحث و مداقه مخالفان آن قرار گرفت. خلاصه بحث های مطرح شده، مشکلات مربوط به انتقال تکنولوژی و مواد مربوط به صادرات این خودرو بود. 

مخالفان، جذب این میزان سرمایه گذاری را نفی نکردند، اما آن را به معنای واردات "سی. کی. دی "تلقی کردند و گفتند ماحصل این قرارداد مونتاژ است و نه تولید. جهانگیری می گوید: مجلس چهار مورد اشکال بر این قرار داد وارد کرد که مورد توافق ما نیز بود. 

به گفته وی اشکالات نمایندگان مجلس نه به مفاد قرار داد بلکه به متن نوشته شده قرار داد بود. از نظر نمایندگان متن قرار داد به لحاظ حقوقی به اندازه کافی برای دستیابی به اهداف، محکم و مطمئن نبود. 

دو مورد اصلی ایراداتی که مجلس گرفت یکی بحث رعایت 51 درصد ساخت داخل بود و دیگری فراهم کردن بازار بین المللی برای صادرات 20 درصد از خودورهای تولید شده. 

بحث رعایت 51 درصد ساخت داخل به همراه دو مورد دیگر بدون مذاکره از سوی شرکت رنو نیسان پذیرفته شد، اما صادرات 20 درصد محصول با مشکلاتی مواجه شد، که بیشتر ناشی از شرایط داخلی ایران بود. 

خودرو ال – 90 هم اکنون در 10 کشور دنیا از جمله روسیه، ترکیه و هند تولید می شود و به زودی کشور یازدهم نیز به این جمع می پیوندد. 

به این ترتیب، اگر ایران از پاییز امسال خط تولید این خودرو را راه اندازی کند، دوازدهمین کشور تولید کننده خودرو ال -90 محسوب می شود. 

در این شرایط، بحث دسترسی به بازارهای بین المللی کمی پیچیده تر می شود. اشکالی که مجلس در این مورد به قرار داد وارد کرد، بنا بر گزارش های رسیده از سوی شرکت رنو نیسان پذیرفته شده اما موافقت  این شرکت با  صادرات 20 درصد محصولات، نمی تواند مشکل را به کلی حل کند.
 
به گفته کارشناسان، مساله این است که قیمت بین المللی خودرو ال – 90 حدود 5000 یورو (5/5 میلیون تومان) است؛ در این بازار رقابتی بین المللی ایران نمی تواند محصول خود را در رقابت با مثلا روسیه، به قیمت بالاتری به فروش برساند. 
این در حالی است که قیمت تمام شده این محصول در داخل ایران بیشتر است. بنابراین ایران هر چه صادرات این محصول را افزایش دهد، به ناچار باید متحمل ما‌به التفاوت قیمت آن باشد.
این درست همان شیوه ای است که برای صادرات سمند اعمال می شود. 

به گفته دست اندرکاران، دولت برای حفظ بازار فروش سمند در سایر کشورها، برای صادرات این خودرو یارانه می پردازد.
 به نظر می رسد تحقق صادرات 20 درصدی خودرو ال - 90 در قالب همین شیوه شدنی باشد. 

اما جهانگیری به موضوع دیگری نیز اشاره می کند و آن تفاوت تعرفه واردات محصولات ایرانی نسبت به  سایر کشورها است.
وی می گوید: قیمت تمام شده خودرو ال - 90 تولید شده در ایران قاعدتا از سایر کشورها بیشتر نیست و از طرفی خودروی تولید شده مطابق استانداردهای بین المللی است. بنابراین مشکلی برای صادرات و حضور در بازار نداریم.
 
اما شرکت رنو در مذاکرات خود متذکر شده است دولت ایران باید برای کاهش تعرفه ها با سایر کشورها مذاکره کند تا بتوان بازار هدف را تعیین کرد. 

اینجاست که ایران برای این که بتواند  خودرو تولیدی خود را  به بازارهای بین المللی صادر کند ،باید یا قیمت را کاهش دهد یا برای حذف تعرفه ها تلاش کند. وکاهش قیمت ها به معنای افزایش یارانه هاست! 

به هر حال، قرارداد ساخت خودرو ال - 90 حدود 70 درصد پیشرفت دارد، خطوط تولید آماده است، قطعاتی را که قطعه سازان داخلی باید می ساختند، ساخته شده و تایید آن از شریک خارجی اخذ شده است. 

تعطیل کردن کار در این مرحله امکان پذیر به نظر نمی رسد. اما می توان تردید همیشگی را چاشنی آن کرد.!