حاشیه های سیاسی حضور ایران در جام جهانی

به گزارش آفتاب نیوز،
فوتبال و سیاست
در جهان امروز هیچ حوزه ای از زندگی را از سیاست گریزی نیست، تا آنجا که حتی دنیای ورزش هم بی تاثیر از عرصه سیاسی نمانده است. 

به ویژه فوتبال به دلیل جذابیت ها و محبوبیت عمومی آن از دیرباز با سیاست آمیخته بوده است. بارها اختلافات و تنش های سیاسی کشورها به داخل مستطیل سبز نیز راه یافته است. 

معروفترین نمونه این رویارویی، بازی آرژانتین و انگلیس در جام جهانی 1986 است که در آن بازی مارادونا با فرستادن توپ آرژانتین با دست به دروازه انگلیس انتقام جنگ چهارساله انگلیس با آرژانتین به خاطر اشغال جزایر فالکلند آرژانتین توسط انگلیس را گرفت.

مارادونا دستی را که به انگلیس گل زد «دست خدا» نامید و آرژانتینی‌ها پیروزی تیم خویش بر تیم ملی انگلستان را به اندازه فتح دوباره جزایر فالکلند مهم می‌دانند.

بازی ایران و آمریکا در جام جهانی 98 فرانسه نیز سیاسی ترین بازی قرن لقب گرفت . اهمیت این بازی نه به خاطر ویژگی های تکنیکی آن بلکه به خاطر رویارویی تیم های دو کشور متخاصم پس از بیست سال قطع رابطه بود و در پس اشکهای حمید استیلی پس از وارد کردن توپ به دروازه آمریکا احساسات تاریخی یک ملت نهفته بود.

اما تاثیر بسیار جدی تر سیاست در ورزش، محرومیت تیم های ورزشی یک کشور از حضور در رقابتهای جهانی به دلایل سیاسی است از جمله می توان به 30 سال محرومیت حضور تیم راگبی آفریقای جنوبی در رقابتهای جهانی در اعتراض به سیاستهای تبعیض نژادی در این کشور اشاره کرد.

ممانعت از حضور تیم فوتبال یوگسلاوی سابق در جام جهانی 1992 سوئد و همچنین محرومیت تیم فوتبال صربستان و مونته نگرو در جام جهانی 1994 به دلیل قطعنامه های شورای امنیت علیه آنها نیز از دیگر نمونه های این مساله است.

ایران و جام جهانی 2006
با بالا گرفتن فشارهای غرب علیه فعالیت های هسته ای ایران، از مدتها پیش از آغاز رقابتهای جام جهانی 2006 زمزمه هایی از سوی برخی افراد و گروههای افراطی در اروپا و آمریکا آغاز شد که خواستار محرومیت ایران از شرکت در این مسابقات بودند. 

تيم ملي ايران را تحريم كنيد (کلیک کنید)

مخالفت پنج نفره با حضور ایران در جام جهانی (کلیک کنید)

دومین مساله سیاسی که موجب جنجال سازی رسانه ای فراوانی علیه ایران شد و حاشیه های زیادی را برای بازی های تیم ملی ایران در آلمان ایجاد کرد اظهارات احمدی نژاد علیه اسراییل به ویژه انکار هولوکاست، (قتل عام یهودیان در آلمان نازی) بود که واکنش برخی گروههای افراطی را بر انگیخت که احتمال تظاهرات نئونازی ها در حمایت از احمدی نژاد و تظاهرات یهودیان افراطی علیه او همزمان با بازیهای تیم ملی کشورمان ازجمله این واکنش ها بود.

تظاهرات نئونازی ها در حمایت از احمدی نژاد (کلیک کنید)

تظاهرات یهودیان آلمان در نورنبرگ قبل از بازی ایران (کلیک کنید)

آخرین تظاهرات یهودیان در آلمان علیه ایران (کلیک کنید)

مساله دیگری که مدتی تبدیل به موضوع جنجال ها و گمانه زنی های رسانه ای شد احتمال سفر احمدی نژاد به آلمان برای حضور در مسابقات تیم کشورمان بود که باز هم مجموعه ای از مخالفت ها را بر انگیخت و بسیاری این مساله را چالشی برای دولت دانستند. 

مخالفتها با ورود احمدی نژاد به جام جهانی (کلیک کنید)

تدارك آلماني ها براي ورود احمدی نژاد (کلیک کنید)

تا آنجا که برخی مقامات رسمی این کشور نیز مجبور به اظهار نظر و اعلام موضع در این زمینه شدند.

نام احمدی نژاد در لیست مهمانان آلمان نیست(کلیک کنید)

و سرانجام با اعلام اینکه احمدی نژاد برنامه ای برای سفر به آلمان و حضور در این بازیها ندارد حرف و حدیث ها به پایان رسید.

با وجود تمام این حاشیه های سیاسی و برخی تلاشها برای جنجال آفرینی نمی توان گفت این مسائل تاثیر جدی بر تیم ملی فوتبال کشورمان دراین رقابتها بر جای گذاشت و دلایل حذف زود هنگام تیم ملی ایرا را باید در زیرساختهای فوتبال و به طور کلی ورزش در کشورمان جستجو کرد . دلایلی که البته اگر عمیق تر بنگریم چندان هم با سیاست بی ارتباط نیست!