اعتراض يزدي به تحريف تاريخي در صدا و سيما

 
يزدي در نامه خود تاكيد كرده است: سناريونويس به اين ترتيب لابد خواسته است به بينندگان برنامه ارتباط و همكاري اينجانب با آمريكا را القاء كند. و اين نه تنها نادرست و خلاف شرع بلكه يك جرم مشهود قانوني است. 

در هيچ يك از آثار هايزر و يا منابع ديگر مربوط به انقلاب اسلامي ايران سندي در تأييد اين ادعاي سناريونويس «سقوط» وجود ندارد. بلكه ساخته ذهن غرض‌آلود يا ناآگاه خود ايشان است. بعد از خروج شاه از ايران، مسئله برگشت آقاي خميني به ايران بلافاصله موضوعيت پيدا كرد. 

همان‌طور كه در كتاب «آخرين تلاش‌ها در آخرين روزها» (صفحه 358) توضيح داده‌ام. شخصيت‌ها و گروه‌هاي مختلفي از ايران، از جمله روحانياني كه از قم و شهرستان‌ها و تهران در تهران گرد هم آمده بودند، همين نظر را داشتند و مرحوم آيت‌الله رباني شيرازي از جانب اين روحانيان پيام آنان را به نوفل لوشاتو منتقل ساخت.

اين نامه افزوده است: مقامات آمريكا نيز اصرار داشتند كه آقاي خميني بازگشت به ايران را به تأخير بياندازند. بعد از كنفرانس گوآدالوپ، هم‌زمان با خروج شاه از ايران، ابتدا رئيس جمهور وقت آمريكا، جيمي كارتر پيامي توسط ژيسگاردستين رئيس جمهوري فرانسه براي آقاي خميني فرستاده (18 دي‌ماه 1357). سپس پيام‌هاي ديگري، توسط نماينده ويژه سفارت آمريكا در پاريس براي آقاي خميني فرستاده شد. 

در اولين پيام دولت آمريكا به آقاي خميني (26 دي‌ماه 1357)، آمده است كه: « ارتش ايران خيلي خوب آگاهي دارد كه توده‌اي‌ها دعوت به عمليات مسلحانه كرده‌اند. و ارتشي‌ها ترس آن را دارند كه يك عمليات حساب شده‌اي توسط توده‌اي‌ها براي تحريك و درگيري بين ارتش و طرفداران آقا وجود داشته باشد. نيروهاي نظامي وقوع اين امر را بعد از خروج شاه از ايران و در صورت بازگشت فوري و ناگهاني آيت‌الله خميني احتمال مي‌دهند. به هر حال ژنرال هايزر مطمئن نيست كه عكس العمل ارتش در صورت برگشت فوري و ناگهاني آقا به ايران چه خواهد بود. »

بنابراين هدف آمريكا، كه در همين پيام و در پيام‌هاي بعدي آمده است عبارت از اين بود كه ارتش با روحانيان به يك توافق برسد. هايزر مأمور بود كه مانع كودتاي نظاميان بعد از خروج شاه از ايران بشود. انقلاب اسلامي ايران در اوج جنگ سرد رخ داد. آمريكا نگران عمليات روس‌ها، در بعد از خروج شاه از ايران بودند و بهترين راه جلوگيري از خطر احتمالي نفوذ چپ و بهره‌برداري روس‌ها را، ائتلاف ميان ارتش و روحانيان مي‌دانستند، و بازگشت آقاي خميني را هنکامی مفيد می‌دانستند كه اين طرح اجرا شده باشد. با بستن فرودگاه و ممانعت از بازگشت فوري آقاي خميني به ايران از يك طرف و مذاكره فشرده ميان شوراي انقلاب و روحانيان با قره‌باغي رئيس ستاد مشترك ارتش، از طرفي ديگر اين معنا حاصل شد و بعد از آن بود كه پرواز به ايران صورت گرفت.
(متن كامل اين پيام‌ها و ساير اسناد مربوطه در جلد دوم «تاريخ سياسي بيست و پنج ساله ايران (از كودتا تا انقلاب «نوشته سرهنگ غلامرضا نجاتي ـ مؤسسه فرهنگي رسا» آمده است.
در آخر اين نامه آمده است: درخواست مي‌شود توضيحات بالا در اولين فرصت به هر ترتيبي كه مناسب باشد از صدا و سيما منتشر گردد.