هشدار باهنر درباره رقبا؛ از کدام زاویه؟

به گزارش آفتاب نیوز، باهنر در سخنرانی خود در این نشست به اصولگرایان گفته بود:« لازم است نسبت به پاسداشت گشودگيِ فضاى سياسيِ منبعث از مردم سالارى دينى حساس باشيم تا هيچ گاه كشور ما به ورطه استبداد نغلتد و همچنين لازم است جريان ها و تشكل هاى معتقد به نظام و مبانيِ انقلاب اسلامى در فضاى سياسى كشور فعال و پويا حضور داشته باشند. بايد با نگرشى آكنده از مدنيت و بلوغ سياسى، جريان هاى رقيب را تحمل كنيم و حتماً كارى كنيم كه رقبا بتوانند فعاليت كنند و حرف خود را بزنند. ما محيط سياسى را دقيقاً مشابه اِكوسيستم هاى طبيعى مى دانيم كه حذف رقبا در آن حاصلى جز پريشان شدن خان و مان ها دربر ندارد. با اين حال معتقديم كه فعاليت تشكل هاى سياسى بايد در يك تعامل زنده و فعال در جهت تدوين سياست هاى كلى نظام در اين خصوص باشد و متقابلاً پس از تصويب اين سياست ها، تشكل ها بايد بكوشند چارچوب سياست هاى مذكور را رعايت كنند تا محيط سياسى از تعادل و گشودگى خارج نگردد». 

این اظهارات از چند منظر مورد توجه قرار گرفته و چند تحلیل را برانگیخته است: 

نخست آنکه باهنر از مؤثرترین افراد در جریان اصولگرا محسوب می شود و زمانی که نسبت به«حذف رقیب» هشدار می دهد، باید میان هشدار او با انتقادهای عادی احزاب مخالف دولت درباره محدودیتها و مشکلات موجود بر سر فعالیت سیاسی تفکیک قائل شد. 

به عبارت روشن تر، زمانی که افرادی چون باهنر نسبت به حذف رقبای اصولگرایان هشدار می دهند، روشن است که برنامه یا حرکتی جدی در این زمینه در بخشی از یک جناح طراحی و تعقیب شده که طیف دیگر (که افرادی چون باهنر را دربرمی گیرد)، لازم دیده اند به آن هشدار دهند. 

تحلیل دوم که عمدتا در نزد بخشی از فعالان جریان اصولگرا وجود دارد، این است که حرکت در جهت حذف رقبا به جای آنکه به تقویت موقعیت اصولگرایان منجر شود، زمینه آنچه که «مظلوم نمایی» و «طرح مجدد اصلاح طلبان در افکار عمومی» می نامند، فراهم می کند.

«عباس سلیمی نمین» از جمله افرادی است که چنین عقیده ای دارد و به همین دلیل  بود که سال گذشته و در پی انتشار بیانیه انصار حزب الله که در آن "قلع و قمع" مخالفان توصیه شده بود، به این امر واکنش نشان داد و حتی مناظره ای بحث انگیز میان وی و «صادق اشک تلخ» عضو ارشد انصار حزب الله برگزار شد.

 از این زاویه، به نظر می رسد افرادی چون باهنر نگران هستند که اقدامات طیف های تندرو و در عین حال بی تجربه اصولگرا در عرصه سیاست نهایتا به سود اصلاح طلبان شود و زمینه بازگشت آنها به عرصه قدرت را فراهم سازد. 

اما تحلیل سوم آن است که هژمونی و موقعیت طیف تندرو و مخالف هرگونه تحزب در جناح حاکم چنان تقویت شده که حتی طیفهای سنتی و باسابقه تر اصولگرا و چهره هایی چون باهنر را نیز برنمی تابد.از این زاویه، هشدار باهنر جهت تحمل رقیب، نه معطوف رقبای اصلاح طلب که احزاب سنتی اصولگراست. 

تشکلهایی چون مؤتلفه اسلامی و جامعه مهندسین که در یکسال گذشته بارها و به اشکال مختلف، نگرانی خود را از تضعیف اساس تحزب و برنتافتن سازمانهای سیاسی از سوی قدرت بیان داشته اند. 
                           ***
تحولات آتی نشان می دهد که منظور واقعی باهنر از این هشدار، معطوف به کدام یک از این سه زاویه تحلیلی بوده است.