آشتی ملی در عراق، در ایران چرا نه؟

به گزارش آفتاب نیوز، طرح آشتی ملی در عراق زمانی مطرح می شود که این کشور در آتش و خون می سوزد. 

گروههای مختلف سیاسی این کشور یکدیگر را به تلاش برای به اغتشاش کشاندن عراق متهم می کنند و نیروهای اشغالگر عراق کماکان از برقراری امنیت و ثبات در عراق ناتوانند.

 از زمان روی کار آمدن دولت مالکی در عراق دو اتفاق بسیار مهم در عرصه سیاسی عراق روی داده که هر یک به تنهایی بحث هایی متمادی را طلب می کند. 

اولین حادثه مهم پس از روی کار آمدن دولت مالکی کشته شدن ابو مصعب الزرقاوی، معروف به امیر القاعده در عراق بود. القاعده عراق با از دست دادن زرقاوی دچار تشویش و پریشانی شد به صورتی که با گذشت نزدیک به یک ماه از کشته شدن وی،این گروه حتی از انجام یک حمله موثر علیه نیروهای ائتلاف عاجز بوده و از سوی دیگر مدارک و اسناد کشف شده در خانه الزرقاوی کمک فراوانی به شناسایی دیگر اعضای فعال القاعده در عراق کرده است به صورتی که طی هفته های پس از قتل الزرقاوی حدود 200 تروریست مرتبط با القاعده توسط نیروهای امنیتی عراق بازداشت شده اند. 

دومین حادثه مهم در عرصه سیاسی عراق پس از روی کار آمدن دولت نوری المالکی اعلام طرح آشتی ملی از سوی نخست وزیر عراق بوده است. 

نوری المالکی به امید رفع درگیری هایی که در حال حاضر یکی از موانع بازسازی عراق است، طرح آشتی ملی را اعلام کرده است. 

آشتی ملی چیست؟ 
در عرف دیپلماسی، اعلام طرح آشتی ملی امری رایج و پسندیده است. هنگامی که کشوری با درگیری نیروهای داخلی و یا با تهدیدات خارجی روبروست اعلام آشتی ملی تنها راه ایجاد وحدت و وفاق میان توده ها برای مقابله با تهدیدات است. 

اعلام طرح آشتی ملی در عراق اگر چه امری است که ایران از آن استقبال می کند اما این سوال در نزد کارشناسان مطرح می شود که با توجه به وضعیت بحرانی پرونده هسته ای از سویی و نارضایتی هایی که در میان نیروهای داخل نظام به خصوص پس از انتخابات سوم تیر بوجود آمده است آیا اکنون زمان اعلام آشتی ملی در ایران نیست؟ 

آیا زمان توجه به انتقاد وزیر اطلاعات مبنی بر بسته بودن دایره خودی ها و لزوم بازکردن این دایره پدید نیامده است؟ دکتر ابراهیم یزدی دبیرکل نهضت آزادی که خود دیپلماتی کهنه کار است با یادآوری شرایط کشور بر ضرورت اعلام آشتی ملی تاکید می کند.

 وی در این باره به خبرنگار سیاسی آفتاب می گوید: هنگامی که کیان مملکتی در اثر تهدیدات خارجی در معرض خطر است در همه کشورها اعلام آشتی ملی می شود. 

وی در توضیح مبنای آشتی ملی گفت: بسیاری از گروههای سیاسی بعضا دارای مواضع کاملا متضاد با یکدیگر هستند اما قطعا نقطه وفاق تمام گروههای سیاسی حفظ کیان ایران است و بر این مبنا باید نوعی آشتی میان آنها شکل گیرد. 

بحث آشتی ملی در ایران اولین باری نیست که مطرح می شود. آن طور که یزدی در این باره توضیح می دهد، همزمان با پیروزی انقلاب و حتی قبل از بازگشت امام خمینی از پاریس، این پیشنهاد توسط افرادی چون آیت الله طالقانی و مهندس بازرگان مطرح شد که پذیرفته نشد. 

محمد کیانوش راد، عضو شورای مرکزی حزب مشارکت همچنان که بر لزوم طرح آشتی ملی تاکید می کند، اما ظرفیت پایین جریانات سیاسی ایران را مانعی بر سر این کار می داند: «متاسفانه ظرفیت پایین برخی از جریانات سیاسی و بعضا دولتها در جامعه ایران عملا موجب نادیده گرفتن میثاق های ملی در جامعه ما گردیده و این مطلب گویای آن است که نیاز به ایجاد فرهنگ سیاسی و روحیه مدارا گونه در بین دولتمردان، احزاب و مردم هستیم.» 

آنچه مسلم است امروز ضرورت ایجاد وفاق و همدلی در بین گروههای سیاسی پیش از هر زمان دیگری احساس می شود و این مطلبی است که ظاهرا حکومت و حتی اپوزیسیون بر آن تاکید دارند اما مشخص نیست چرا تاکنون محقق نشده است؟