دلايل يك مخالفت
۱۷:۰۱
۱۳۸۵/۰۴/۱۰
به گزارش آفتاب نیوز، 
در حالی که برای روسیه ارتباط با ایالات متحده آمریکا و همچنین اتحادیه اروپا بسیار مهم است و در چند سال اخیر و بعد از حادثه 11 سپتامبر 2001 نیز روسیه و آمریکا در برخی از زمینه ها در قالب متحد یکدیگر عمل کرده اند. اما موضع گیریهای آمریکا در زمینه حقوق بشر در روسیه و همچنین شیوه حکومت مداری آقای پوتین موجب شده که روسیه به این درک برسد که آمریکا و اروپا هیچ گاه متحد واقعی او نیستند.
به خصوص اینکه دیک چنی در نطق اخیر خودش در ماه گذشته که در اروپای شرقی انجام داد به طور روشن و شفاف حکومت مداری پوتین را زیر سوال برد و وی را به شیوه های دیکتاتوری متهم کرد.
مواضع کشورهای گروه صنعتی 8 نسبت به روسیه رنگارنگ و متفاوت است، یعنی سیاست متحدی را نسبت به روسیه ندارند.
موضوع دیگری که در حاشیه این اجلاس وجود دارد، در رابطه با برگزاری کنفرانسی است که از سوی آقای گری کاسپاروف یکی از شخصیت های فعال در اپوزیسیون روسیه مطرح شد.
برگزار کننده کنفرانس «روسیه دیگر» همزمان با برگزاری اجلاس وزرای خارجه گروه صنعتی 8؛ از کشورهای اروپایی و آمریکایی خواسته است که افرادی را برای شرکت در این نشست اعزام کنند.
احتمالا نمایندگان غیر دولتی 8 کشور صنعتی در این نشست شرکت خواهند کرد. ضمن اینکه این احتمال نیز وجود دارد که اصلا خود این کشورها در تشویق آقای گری کاسپاروف در برگزاری چنین نشستی دخالت داشته باشند.
خوب به طور طبیعی می توان گفت که در چنین فضایی، روابط روسیه با اروپا و به ویژه با آمریکا نسبت به 3 یا 4 سال پیش قدری تفاوت دارد.
در واقع اظهار نظرها و سیاست ها و موضع گیریهای مقامات آمریکایی در مورد روسیه نسبت به اینکه آمریکا یک شریک جدی برای روسیه است؛ تردید ایجاد می کند.
در چنین فضایی امکان رسیدن توافق کشورها از جمله روسیه در مورد موضوع ایران دشوار به نظر می رسد. زیرا چنین توافقی می تواند در آینده خود مبنای اعمال فشارهای بیشتر بر روی روسیه باشد.
به همین دلیل است که رئیس جمهور روسیه نیز صریحا اظهار داشته که با تعیین ضرب الاجل برای پاسخگویی ایران به بسته پیشنهادی موافق نیست.
این اجلاس و نشست بعدی آن را که توسط روسای 8 کشور صنعتی برگزار می شود، باید به دقت دنبال کرد. زیرا ویژگی متفاوت این اجلاس با شورای امنیت در مورد پرونده هسته ای ایران یا گروه 1+5 در این است که این دفعه چین در کنار روسیه قرار ندارد.
در اين ميان طبیعی است که وقتی بحث ایران مطرح می شود، همیشه روسیه و چین مواضع مشترکی اتخاذ می كنند. اما در نشست گروه صنعتی 8 که چین در کنار روسیه نیست، مقداری حساسیت موضوع ایران را بالا می برد و باید دید که آیا روسیه با توجه به مشوق های احتمالی که به خودش ارائه خواهد شد، همچنان مواضعش نسبت به ایران همان مواضعی است که در گذشته در گروه 1+5 اتخاذ می کرده است یا نه؟
زیرا بحث حضور روسیه در سازمان تجارت جهانی تنها با مخالفت آمریکا روبرو است که همچنان عضویت او را در این سازمان متوقف نگاه داشته است.
من فکر می کنم که مسئولین جمهوری اسلامی ایران باید به دقت برگزاری نشست وزرای خارجه 8 کشور صنعتی را که منتهی به نشست گروه سران خواهد شد، دنبال کرده و طی این دو هفته، تماس های لازم را با طرفهای روسیه نیز داشته باشند.
در حالی که برای روسیه ارتباط با ایالات متحده آمریکا و همچنین اتحادیه اروپا بسیار مهم است و در چند سال اخیر و بعد از حادثه 11 سپتامبر 2001 نیز روسیه و آمریکا در برخی از زمینه ها در قالب متحد یکدیگر عمل کرده اند. اما موضع گیریهای آمریکا در زمینه حقوق بشر در روسیه و همچنین شیوه حکومت مداری آقای پوتین موجب شده که روسیه به این درک برسد که آمریکا و اروپا هیچ گاه متحد واقعی او نیستند.
به خصوص اینکه دیک چنی در نطق اخیر خودش در ماه گذشته که در اروپای شرقی انجام داد به طور روشن و شفاف حکومت مداری پوتین را زیر سوال برد و وی را به شیوه های دیکتاتوری متهم کرد.
مواضع کشورهای گروه صنعتی 8 نسبت به روسیه رنگارنگ و متفاوت است، یعنی سیاست متحدی را نسبت به روسیه ندارند.
موضوع دیگری که در حاشیه این اجلاس وجود دارد، در رابطه با برگزاری کنفرانسی است که از سوی آقای گری کاسپاروف یکی از شخصیت های فعال در اپوزیسیون روسیه مطرح شد.
برگزار کننده کنفرانس «روسیه دیگر» همزمان با برگزاری اجلاس وزرای خارجه گروه صنعتی 8؛ از کشورهای اروپایی و آمریکایی خواسته است که افرادی را برای شرکت در این نشست اعزام کنند.
احتمالا نمایندگان غیر دولتی 8 کشور صنعتی در این نشست شرکت خواهند کرد. ضمن اینکه این احتمال نیز وجود دارد که اصلا خود این کشورها در تشویق آقای گری کاسپاروف در برگزاری چنین نشستی دخالت داشته باشند.
خوب به طور طبیعی می توان گفت که در چنین فضایی، روابط روسیه با اروپا و به ویژه با آمریکا نسبت به 3 یا 4 سال پیش قدری تفاوت دارد.
در واقع اظهار نظرها و سیاست ها و موضع گیریهای مقامات آمریکایی در مورد روسیه نسبت به اینکه آمریکا یک شریک جدی برای روسیه است؛ تردید ایجاد می کند.
در چنین فضایی امکان رسیدن توافق کشورها از جمله روسیه در مورد موضوع ایران دشوار به نظر می رسد. زیرا چنین توافقی می تواند در آینده خود مبنای اعمال فشارهای بیشتر بر روی روسیه باشد.
به همین دلیل است که رئیس جمهور روسیه نیز صریحا اظهار داشته که با تعیین ضرب الاجل برای پاسخگویی ایران به بسته پیشنهادی موافق نیست.
این اجلاس و نشست بعدی آن را که توسط روسای 8 کشور صنعتی برگزار می شود، باید به دقت دنبال کرد. زیرا ویژگی متفاوت این اجلاس با شورای امنیت در مورد پرونده هسته ای ایران یا گروه 1+5 در این است که این دفعه چین در کنار روسیه قرار ندارد.
در اين ميان طبیعی است که وقتی بحث ایران مطرح می شود، همیشه روسیه و چین مواضع مشترکی اتخاذ می كنند. اما در نشست گروه صنعتی 8 که چین در کنار روسیه نیست، مقداری حساسیت موضوع ایران را بالا می برد و باید دید که آیا روسیه با توجه به مشوق های احتمالی که به خودش ارائه خواهد شد، همچنان مواضعش نسبت به ایران همان مواضعی است که در گذشته در گروه 1+5 اتخاذ می کرده است یا نه؟
زیرا بحث حضور روسیه در سازمان تجارت جهانی تنها با مخالفت آمریکا روبرو است که همچنان عضویت او را در این سازمان متوقف نگاه داشته است.
من فکر می کنم که مسئولین جمهوری اسلامی ایران باید به دقت برگزاری نشست وزرای خارجه 8 کشور صنعتی را که منتهی به نشست گروه سران خواهد شد، دنبال کرده و طی این دو هفته، تماس های لازم را با طرفهای روسیه نیز داشته باشند.
ارسال پیام
لینک های مفید