هادی قابل و فاضل میبدی بررسی کردند:
جایگاه دین در میان اصلاح طلبان کجاست
۱۶:۵۸
۱۳۸۵/۰۴/۱۵
به گزارش آفتاب نیوز، 
پرسش کنونی
در این میان، اگر چه اکثریت قاطع اصلاح طلبان نقد کلی «کمتر پرداختن به گفتمان دینی» را به عنوان یکی از نقایص تاکتیکی خود پذیرفتند، اما در اظهار نظرات آنها پس از انتخابات این مضمون که «جنبش اصلاحات هرگز از دین به عنوان ابزار سوء استفاده از احساسات مردم و راهی برای پیروزی در انتخابات استفاده نکرد» به استدلال ایشان در برابر منتقدان تبدیل شد.
گفت و گو با حسین موسوی تبریزی در همین زمینه
(کلیک کنید)
اما تلاش در جهت رفع نقیصه فوق بود که احزاب و گروه های دوم خردادی را بر آن داشت که با برگزاری مجالس و برنامه های مذهبی در مقیاسی وسیعتر نسبت به گذشته به بازسازی چهره خود در نزد طبقه متدین جامعه که تحت تاثیر رسانه ها و مراکز تبلیغاتی جریان محافظه کار «سکولاریسم و بی دینی» اصلاح طلبان را از روز روشن تر می دیدند، اقدام کنند.
دانستن این نکته که «آیا واقعا بی توجهی به دغدغه های دینی مردم از دلایل شکست اصلاح طلبان در سه آوردگاه گذشته بوده یا نه؟» موضوعی است که کماکان در محافل سیاسی این جناح، مطرح است و به نظر می آید که پاسخ به آن نیازی به یک تجزیه و تحلیل سراسری و گسترده در تمام احزاب دوم خردادی را می طلبد.
پایگاه دینی و سنتی اصلاح طلبان
با این حال یک عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت دلیل کمتر پرداختن اصلاح طلبان به موضوعات دینی را «خویشتن داری و وسواس بیش از حد به خرج دادن برای جلوگیری از شیوع تلقی نادرستی می داند که به احساس سوء استفاده اصلاح طلبان از مسائل دینی دامن می زد.»
«هادی قابل» که به عنوان یک روحانی در قامت شورای مرکزی بزرگترین حزب اصلاح طلب نشسته است،به خبرنگار سیاسی آفتاب می گوید:« این حساسیت بیش از حد اصلاح طلبان باعث تبلیغات نادرست محافظه کاران علیه ما شد در صورتی که تمام رهبران اصلاح طلب از محله های جنوبی و مذهبی شهر تهران مانند نازی آباد و از درون مساجد و حسینیه ها و خانواده هایی با گرایشات قدیمی مذهبی برخاسته اند».
وی تاکید کرد: «بسیاری از اصلاح طلبان در وانفسای قبل از انقلاب و هجوم مارکسیسم به دانشگاه ها به علت عضویت در انجمن های اسلامی دانشجویان که مذهبی ترین تشکل های آن دوران بودند، انگ امل بودن را به خود می خریدند، اما این افراد اکنون به بی دینی متهم می شوند.»
قابل تصریح می کند: «درست است که این نقد کلی تا حدودی بر اصلاح طللبان وارد است اما این امر به دلیل جلوگیری از به وجود آمدن این تصور در میان مردم بود که اصلاح طلبان بعد از به قدرت رسیدن می خواهند از دین برای باقی ماندن در قدرت استفاده کنند.»
این روحانی اصلاح طلب، سابقه مذهبی اصلاح طلبان را باعث واکنش نشان دادن محافظه کاران به ورود مجدد اصلاح طلبان به عرصه مسائل دینی می داند و می گوید: «محافظه کاران می دانند که اگر مجموعه اصلاح طلبان با آن سابقه دینی وارد حوزه مسائل دینی شوند باب جدیدی در حوزه نواندیشی دینی می گشایند که به سود محافظه کاران نیست.»
مخالفت اصلاح طلبان با سوءاستفاده از دین
این در شرایطی است که یک استاد حوزه علمیه قم بر «مخالفت خود با هر گونه استفاده انتخاباتی یا سیاسی اصلاح طلبان از سکوی مذهب» تاکید می کند.
«محمدتقی فاضل میبدی» می گوید: «اینکه اصلاح طلبان بخواهند در ایامی مانند شهادت امام حسین (ع) یا فاطمیه در درون مردم نفوذ کنند و بدین وسیله به اهداف سیاسی خود دست یابند، مخالف دین اسلام است.»
وی بر جدایی مقوله سیاست و رقابت های انتخاباتی از مقوله دین تاکید می کند و خاطرنشان می سازد: «در کشور ما هنوز جنگ و صلح و حتی مذاکره با یک کشور دیگر را به جای اینکه با سیاست توجیه کنند با دین توجیه می کنند که این موضوع خیانت به اصل دین است.»
عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم اعتقاد دارد: «استفاده ابزاری از دین را محافظه کاران آغاز کردند که با متهم کردن اصلاح طلبان به بی دینی احساسات مردم را بر علیه ایشان تحریک کردند.»
پرسش کنونی
در این میان، اگر چه اکثریت قاطع اصلاح طلبان نقد کلی «کمتر پرداختن به گفتمان دینی» را به عنوان یکی از نقایص تاکتیکی خود پذیرفتند، اما در اظهار نظرات آنها پس از انتخابات این مضمون که «جنبش اصلاحات هرگز از دین به عنوان ابزار سوء استفاده از احساسات مردم و راهی برای پیروزی در انتخابات استفاده نکرد» به استدلال ایشان در برابر منتقدان تبدیل شد.
گفت و گو با حسین موسوی تبریزی در همین زمینه
(کلیک کنید)
اما تلاش در جهت رفع نقیصه فوق بود که احزاب و گروه های دوم خردادی را بر آن داشت که با برگزاری مجالس و برنامه های مذهبی در مقیاسی وسیعتر نسبت به گذشته به بازسازی چهره خود در نزد طبقه متدین جامعه که تحت تاثیر رسانه ها و مراکز تبلیغاتی جریان محافظه کار «سکولاریسم و بی دینی» اصلاح طلبان را از روز روشن تر می دیدند، اقدام کنند.
دانستن این نکته که «آیا واقعا بی توجهی به دغدغه های دینی مردم از دلایل شکست اصلاح طلبان در سه آوردگاه گذشته بوده یا نه؟» موضوعی است که کماکان در محافل سیاسی این جناح، مطرح است و به نظر می آید که پاسخ به آن نیازی به یک تجزیه و تحلیل سراسری و گسترده در تمام احزاب دوم خردادی را می طلبد.
پایگاه دینی و سنتی اصلاح طلبان
با این حال یک عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت دلیل کمتر پرداختن اصلاح طلبان به موضوعات دینی را «خویشتن داری و وسواس بیش از حد به خرج دادن برای جلوگیری از شیوع تلقی نادرستی می داند که به احساس سوء استفاده اصلاح طلبان از مسائل دینی دامن می زد.»
«هادی قابل» که به عنوان یک روحانی در قامت شورای مرکزی بزرگترین حزب اصلاح طلب نشسته است،به خبرنگار سیاسی آفتاب می گوید:« این حساسیت بیش از حد اصلاح طلبان باعث تبلیغات نادرست محافظه کاران علیه ما شد در صورتی که تمام رهبران اصلاح طلب از محله های جنوبی و مذهبی شهر تهران مانند نازی آباد و از درون مساجد و حسینیه ها و خانواده هایی با گرایشات قدیمی مذهبی برخاسته اند».
وی تاکید کرد: «بسیاری از اصلاح طلبان در وانفسای قبل از انقلاب و هجوم مارکسیسم به دانشگاه ها به علت عضویت در انجمن های اسلامی دانشجویان که مذهبی ترین تشکل های آن دوران بودند، انگ امل بودن را به خود می خریدند، اما این افراد اکنون به بی دینی متهم می شوند.»
قابل تصریح می کند: «درست است که این نقد کلی تا حدودی بر اصلاح طللبان وارد است اما این امر به دلیل جلوگیری از به وجود آمدن این تصور در میان مردم بود که اصلاح طلبان بعد از به قدرت رسیدن می خواهند از دین برای باقی ماندن در قدرت استفاده کنند.»
این روحانی اصلاح طلب، سابقه مذهبی اصلاح طلبان را باعث واکنش نشان دادن محافظه کاران به ورود مجدد اصلاح طلبان به عرصه مسائل دینی می داند و می گوید: «محافظه کاران می دانند که اگر مجموعه اصلاح طلبان با آن سابقه دینی وارد حوزه مسائل دینی شوند باب جدیدی در حوزه نواندیشی دینی می گشایند که به سود محافظه کاران نیست.»
مخالفت اصلاح طلبان با سوءاستفاده از دین
این در شرایطی است که یک استاد حوزه علمیه قم بر «مخالفت خود با هر گونه استفاده انتخاباتی یا سیاسی اصلاح طلبان از سکوی مذهب» تاکید می کند.
«محمدتقی فاضل میبدی» می گوید: «اینکه اصلاح طلبان بخواهند در ایامی مانند شهادت امام حسین (ع) یا فاطمیه در درون مردم نفوذ کنند و بدین وسیله به اهداف سیاسی خود دست یابند، مخالف دین اسلام است.»
وی بر جدایی مقوله سیاست و رقابت های انتخاباتی از مقوله دین تاکید می کند و خاطرنشان می سازد: «در کشور ما هنوز جنگ و صلح و حتی مذاکره با یک کشور دیگر را به جای اینکه با سیاست توجیه کنند با دین توجیه می کنند که این موضوع خیانت به اصل دین است.»
عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم اعتقاد دارد: «استفاده ابزاری از دین را محافظه کاران آغاز کردند که با متهم کردن اصلاح طلبان به بی دینی احساسات مردم را بر علیه ایشان تحریک کردند.»
ارسال پیام
لینک های مفید