خود كفايي گندم به قيمت حذف محصولات با ارزش تر
۱۱:۴۲
۱۳۸۴/۰۳/۰۲
به گزارش آفتاب نیوز، 
کارشناسان اقتصادي از يک بعدي کردن کشاورزي جهت خودکفايي انتقاد کرده مي گويند با وجود آنکه خودکفايي در توليد گندم کار ارزشمندي است اما يک بعدي کارکردن، در بخش کشاورزي افتخاري ندارد و نبايد خودکفايي به قيمت ضربه زدن و حذف محصولات ديگر تمام شود.
دکتر حسن رسول نيا، کارشناس اقتصاد کشاورزي در اين ارتباط مي گويد: بحث توليد جدي گندم از آن جا در دولت هاشمي رفسنجاني دنبال نمي شد که به خاطر شرايط فيزيولوژي و هم چنين توليد گندم و محصولات مهم کشاورزي ديگر تحت الشعاع قرار مي گرفت، به طوري که هم اکنون شاهديم درحالي که در سال گذشته اعلام شد چغندر قند به خودکفايي رسيده اما در سال جديد هنوز اين محصول حتي صحيح آبياري نشده است و در حقيقت تا زماني که آبياري محصول گندم تمام و اين محصول سيراب نشود، چغندر قند و ساير محصولات آبياري نمي شود. وي مي افزايد: البته سياست هاي غلط تشويقي در اين راه بر روند غلط توليد اين محصول افزوده است به گفته وي: در دولت گذشته زماني که خريد صرف گندم سياست اصلي بود، برخي از کارشناسان به شدت انتقاد داشتند که چرا ايران بزرگترين وارد کننده اين محصول در جهان است. اما در حال حاضر با توليد نادرست گندم، کشور در چند محصول ديگر به شدت محتاج کشورهاي ديگر شده است. به طوري که در شرايط کنوني 90 درصد از مواد اوليه روغن نباتي از ديگر کشورها تامين مي شود. در دولت گذشته بيشتر گندم مصرفي کشور از خارج وارد مي شد و همين مساله باعث مي شد محصولات ديگر، مزيت نسبي داشته باشند و غالب سطوح کشاورزي به زير کشت گندم نرود.
يکي از اعضاي خانه کشاورز در گفتگويي با خبرنگار ما سياست گذشته مبني بر خريد گندم از کشورهاي ديگر را بسيار بهتر از وضعيت کنوني ذکر کرده و مي گويد: سياستهاي غلط تشويقي براي خريد گندم از کشاورزان بزرگترين ضربه اي است که طرح خودکفايي گندم به کشاورزي کشور زده است.
عسگري ادامه مي دهد: در حالي دولت گندم را از کشاورزان بر مبناي هر کيلو 187 تومان مي خرد که هيچ نظري در اين ارتباط از شوراي اقتصاد کسب نشده است.
به گفته وي نرخ 187 توماني گندم که به آرد 240 توماني تبديل مي شود دو برابر قيمت جهاني اين محصول است و اين قيمت نامعقول باعث شده تا کشاورز محصول ديگري را به زير کشت نبرد.
عضو خانه کشاورز اظهار مي دارد: پس از اعمال سياستهاي غلط تشويقي براي توليد گندم سطح کشت بسياري از محصولات استراتژيک مثل جو، دانه هاي روغني، علوفه و قند کم شده و قيمت آنها به شدت بالا رفته است.
عسگري به گفته اي از وزير بازرگاني اشاره کرده و مي گويد: با نصف اين قيمت مي توانستيم دو برابر اين مقدار گندم را وارد کنيم و با اين وجود واردات محصولات ديگر زياد شده است.
وي معتقد است، افزايش قيمت گندم سبب شده برخي به منابع طبيعي نيز هجوم آورند و تپه ماهورها را جهت کشت اين محصول شخم بزنند که با اين اقدام آسيب هاي زيست محيطي مانند آبشويي زمين ها نيز به معضلات اضافي مي شود. زماني که بر سطوح کشت يک محصول اضافه مي شود بر همين مبنا نيز آفات و بيماريها زياد مي شود و اگر مديريت صحيح و برنامه ريزي دقيق اعمال نشود، اين بيماريها مي تواند دامنگير بسياري از محصولات کشاوزي ديگر نيز شود.
عضو خانه کشاورز در اين ارتباط مي گويد: در سال گذشته بالاي 5/1 ميليون هکتار مبارزه شيميايي بر عليه سن گندم داشتيم اما هيچ موقع رقم سمپاشي توسط وزارت جهاد کشاورزي ذکر نشده است. در اين حال کشت زياد، علف هاي هرز جديد را در خاک گسترش مي دهد.
عسگري مي افزايد: نظام مهندسي معتقد است با استفاده از مهندسين جوان فارغ التحصيل در هر هکتار 550 کيلو اضافه محصول داشتيم. و از اين راه 90 ميليارد ارزش افزوده داشته ايم. در حالي که اين آمار غلط است و در آن خسارات ناشي از سمپاشي، مبارزه با آفت سن حساب نشده.
عضو خانه کشاورز تاکيد مي کند: با اين حال چگونه مي توانيم عضو WTO شويم وقتي که بهترين نوع گندم با پروتئين بالا به نرخ ايران کيلويي 120 تومان عرضه مي شود، چطور مي توانيم 178 بخريم و با قيمت جهاني عرضه کنيم.
وي در پايان سخنان خود مي گويد: خود کفايي گندم طرحي کاملاً سياسي بود و براي عدم استيضاح وزير جهاد کشاورزي به کار رفت. البته بدون تفکر به آينده آن.
هم چنين يک کارشناس اقتصادي در گفتگو با خبرنگار ما، خودکفايي و توليد بسيار گندم را بدون توجه به مسايل زيربنايي ذکر کرد.
امير رضا واعظ آشتياني مي گويد: محل کافي براي نگهداري گندم هاي توليدي وجود ندارد و بخشي از گندم ها به همين جهت به ضايعات تبديل مي شود.
به گفته وي، ظرفيت سيلوهاي گندم کشور 5/3 تا 4 ميليون تن است در حالي که بالاي 11 تن سال گذشته توليد گندم داشتيم. به همين علت حتي زماني که واردات داشتيم به طور خرد خرد گندم را وارد کشور مي کرديم. وي مي گويد: ما جزو 5 کشور سيلو ساز جهان هستيم و در ترکمنستان و تاجيکستان سيلو مي سازيم اما براي خودمان نه!
در حالي که سيلو سازي در گذشته مربوط به وزارت جهاد سازندگي بود و انتظار مي رفت با ادغام اين وزارتخانه با وزات کشاورزي، بسياري از مشکلات حل شود ولي در عين حال اين گونه نشد.
وي با بيان اينکه 30 درصد از محصول گندم توليدي نابود مي شود مي افزايد: بخش عمده اي از اين ضايعات در بخش عرضه است.
وي همچنين مي گويد: بايد مديريت در بخش کشاورزي بسيار متمرکز و دقيق باشد و به اين بخش که يکي از ارکان توسعه است توجه جدي شود. به عنوان مثال استفاده از آب در محصولات کشاوزي در ايران سه برابر استاندارد جهاني است و 90 درصد از آب استحصال شده در بخش کشاورزي استفاده مي شود. گندم نيز از جمله محصولاتي است که نياز به آب بسياري دارد. بايد با استفاده از آبياري مکانيزه اين محصول را آبياري نمود. و نبايد بدون زير ساخت به کشت عمده اين محصول روي آورد.
واعظي آشتياني مي افزايد، ميزان ضايعات بخش کشاورزي 2 تا 5 ميليارد دلار بر آورد شده که با اين رقم 20 تا 25 ميليون گرسنه سير مي شوند.
همچنين سيد کاظم دلخوش، عضو کميسيون اقتصادي مجلس معتقد است: با وجود آن که مي توانستيم در بخش هاي مختلفي مانند ابريشم، برنج، مرغداري، دامپروري و جنگلداري بهره برداري مناسبي داشته باشيم به دليل ضعف مديريت ها آسيب هاي جدي و بسياري به بخش کشاورزي وارد شده است.
وي با تاکيد بر اينکه وظيفه وزارت جهاد کشاورزي منحصر به توليد گندم نيست و بايد به طور همه جانبه به کشاورزي بنگرد اضافه مي کند: اين که تنها گندم را مورد حمايت قرار دهيم و نسبت به جو، سويا، کنجاله و ساير دانه ها بي توجه باشيم ارزشي ندارد. زماني به خود کفايي خواهيم رسيد که از تمام محصولات کشاورزي حمايت جدي و اساسي شود.
کارشناسان اقتصادي از يک بعدي کردن کشاورزي جهت خودکفايي انتقاد کرده مي گويند با وجود آنکه خودکفايي در توليد گندم کار ارزشمندي است اما يک بعدي کارکردن، در بخش کشاورزي افتخاري ندارد و نبايد خودکفايي به قيمت ضربه زدن و حذف محصولات ديگر تمام شود. دکتر حسن رسول نيا، کارشناس اقتصاد کشاورزي در اين ارتباط مي گويد: بحث توليد جدي گندم از آن جا در دولت هاشمي رفسنجاني دنبال نمي شد که به خاطر شرايط فيزيولوژي و هم چنين توليد گندم و محصولات مهم کشاورزي ديگر تحت الشعاع قرار مي گرفت، به طوري که هم اکنون شاهديم درحالي که در سال گذشته اعلام شد چغندر قند به خودکفايي رسيده اما در سال جديد هنوز اين محصول حتي صحيح آبياري نشده است و در حقيقت تا زماني که آبياري محصول گندم تمام و اين محصول سيراب نشود، چغندر قند و ساير محصولات آبياري نمي شود. وي مي افزايد: البته سياست هاي غلط تشويقي در اين راه بر روند غلط توليد اين محصول افزوده است به گفته وي: در دولت گذشته زماني که خريد صرف گندم سياست اصلي بود، برخي از کارشناسان به شدت انتقاد داشتند که چرا ايران بزرگترين وارد کننده اين محصول در جهان است. اما در حال حاضر با توليد نادرست گندم، کشور در چند محصول ديگر به شدت محتاج کشورهاي ديگر شده است. به طوري که در شرايط کنوني 90 درصد از مواد اوليه روغن نباتي از ديگر کشورها تامين مي شود. در دولت گذشته بيشتر گندم مصرفي کشور از خارج وارد مي شد و همين مساله باعث مي شد محصولات ديگر، مزيت نسبي داشته باشند و غالب سطوح کشاورزي به زير کشت گندم نرود.
يکي از اعضاي خانه کشاورز در گفتگويي با خبرنگار ما سياست گذشته مبني بر خريد گندم از کشورهاي ديگر را بسيار بهتر از وضعيت کنوني ذکر کرده و مي گويد: سياستهاي غلط تشويقي براي خريد گندم از کشاورزان بزرگترين ضربه اي است که طرح خودکفايي گندم به کشاورزي کشور زده است.
عسگري ادامه مي دهد: در حالي دولت گندم را از کشاورزان بر مبناي هر کيلو 187 تومان مي خرد که هيچ نظري در اين ارتباط از شوراي اقتصاد کسب نشده است.
به گفته وي نرخ 187 توماني گندم که به آرد 240 توماني تبديل مي شود دو برابر قيمت جهاني اين محصول است و اين قيمت نامعقول باعث شده تا کشاورز محصول ديگري را به زير کشت نبرد.
عضو خانه کشاورز اظهار مي دارد: پس از اعمال سياستهاي غلط تشويقي براي توليد گندم سطح کشت بسياري از محصولات استراتژيک مثل جو، دانه هاي روغني، علوفه و قند کم شده و قيمت آنها به شدت بالا رفته است.
عسگري به گفته اي از وزير بازرگاني اشاره کرده و مي گويد: با نصف اين قيمت مي توانستيم دو برابر اين مقدار گندم را وارد کنيم و با اين وجود واردات محصولات ديگر زياد شده است.
وي معتقد است، افزايش قيمت گندم سبب شده برخي به منابع طبيعي نيز هجوم آورند و تپه ماهورها را جهت کشت اين محصول شخم بزنند که با اين اقدام آسيب هاي زيست محيطي مانند آبشويي زمين ها نيز به معضلات اضافي مي شود. زماني که بر سطوح کشت يک محصول اضافه مي شود بر همين مبنا نيز آفات و بيماريها زياد مي شود و اگر مديريت صحيح و برنامه ريزي دقيق اعمال نشود، اين بيماريها مي تواند دامنگير بسياري از محصولات کشاوزي ديگر نيز شود.
عضو خانه کشاورز در اين ارتباط مي گويد: در سال گذشته بالاي 5/1 ميليون هکتار مبارزه شيميايي بر عليه سن گندم داشتيم اما هيچ موقع رقم سمپاشي توسط وزارت جهاد کشاورزي ذکر نشده است. در اين حال کشت زياد، علف هاي هرز جديد را در خاک گسترش مي دهد.
عسگري مي افزايد: نظام مهندسي معتقد است با استفاده از مهندسين جوان فارغ التحصيل در هر هکتار 550 کيلو اضافه محصول داشتيم. و از اين راه 90 ميليارد ارزش افزوده داشته ايم. در حالي که اين آمار غلط است و در آن خسارات ناشي از سمپاشي، مبارزه با آفت سن حساب نشده.
عضو خانه کشاورز تاکيد مي کند: با اين حال چگونه مي توانيم عضو WTO شويم وقتي که بهترين نوع گندم با پروتئين بالا به نرخ ايران کيلويي 120 تومان عرضه مي شود، چطور مي توانيم 178 بخريم و با قيمت جهاني عرضه کنيم.
وي در پايان سخنان خود مي گويد: خود کفايي گندم طرحي کاملاً سياسي بود و براي عدم استيضاح وزير جهاد کشاورزي به کار رفت. البته بدون تفکر به آينده آن.
هم چنين يک کارشناس اقتصادي در گفتگو با خبرنگار ما، خودکفايي و توليد بسيار گندم را بدون توجه به مسايل زيربنايي ذکر کرد.
امير رضا واعظ آشتياني مي گويد: محل کافي براي نگهداري گندم هاي توليدي وجود ندارد و بخشي از گندم ها به همين جهت به ضايعات تبديل مي شود.
به گفته وي، ظرفيت سيلوهاي گندم کشور 5/3 تا 4 ميليون تن است در حالي که بالاي 11 تن سال گذشته توليد گندم داشتيم. به همين علت حتي زماني که واردات داشتيم به طور خرد خرد گندم را وارد کشور مي کرديم. وي مي گويد: ما جزو 5 کشور سيلو ساز جهان هستيم و در ترکمنستان و تاجيکستان سيلو مي سازيم اما براي خودمان نه!
در حالي که سيلو سازي در گذشته مربوط به وزارت جهاد سازندگي بود و انتظار مي رفت با ادغام اين وزارتخانه با وزات کشاورزي، بسياري از مشکلات حل شود ولي در عين حال اين گونه نشد.
وي با بيان اينکه 30 درصد از محصول گندم توليدي نابود مي شود مي افزايد: بخش عمده اي از اين ضايعات در بخش عرضه است.
وي همچنين مي گويد: بايد مديريت در بخش کشاورزي بسيار متمرکز و دقيق باشد و به اين بخش که يکي از ارکان توسعه است توجه جدي شود. به عنوان مثال استفاده از آب در محصولات کشاوزي در ايران سه برابر استاندارد جهاني است و 90 درصد از آب استحصال شده در بخش کشاورزي استفاده مي شود. گندم نيز از جمله محصولاتي است که نياز به آب بسياري دارد. بايد با استفاده از آبياري مکانيزه اين محصول را آبياري نمود. و نبايد بدون زير ساخت به کشت عمده اين محصول روي آورد.
واعظي آشتياني مي افزايد، ميزان ضايعات بخش کشاورزي 2 تا 5 ميليارد دلار بر آورد شده که با اين رقم 20 تا 25 ميليون گرسنه سير مي شوند.
همچنين سيد کاظم دلخوش، عضو کميسيون اقتصادي مجلس معتقد است: با وجود آن که مي توانستيم در بخش هاي مختلفي مانند ابريشم، برنج، مرغداري، دامپروري و جنگلداري بهره برداري مناسبي داشته باشيم به دليل ضعف مديريت ها آسيب هاي جدي و بسياري به بخش کشاورزي وارد شده است.
وي با تاکيد بر اينکه وظيفه وزارت جهاد کشاورزي منحصر به توليد گندم نيست و بايد به طور همه جانبه به کشاورزي بنگرد اضافه مي کند: اين که تنها گندم را مورد حمايت قرار دهيم و نسبت به جو، سويا، کنجاله و ساير دانه ها بي توجه باشيم ارزشي ندارد. زماني به خود کفايي خواهيم رسيد که از تمام محصولات کشاورزي حمايت جدي و اساسي شود.
برچسبها:
اقتصاد کشاورزی ارسال پیام
لینک های مفید