چهره هفته: مرد خسته وزارت خارجه

به گزارش آفتاب نیوز،
حمیدرضا آصفی متولد سال 1331 در تهران است و دکترای شیمی دارد. هنگامی که پس از سه سال ماموریت به عنوان سفیر ایران در پاریس به تهران بازگشت، تا در کنار کمال خرازی وزیرخارجه دولت محمد خاتمی فعالیت تازه خود را آغاز کند، همه چیز در وزارت خارجه ایران از تحرک و انرژی خبری داد.

از ماهی یکبار به ماهی چهار جلسه
 گرچه وزارت خارجه ایران در دوره دکتر علی اکبر ولایتی سخنگو داشت اما با آمدن آقایان خرازی و آصفی به صدر وزارتخانه، جلسات سخنگویی از ماهی یک جلسه به هفته ای یک بار رسید. پای خبرنگاران و گزارشگران به وزارت خارجه ایران باز شد و تلفن همراه آقای سخنگو به نمایندگان رسانه ها سپرده شد تا لحظه و هر جا سئوالی بی پاسخ نماند. یک خبرنگار ساکن تهران می گوید که آقای آصفی حتی شماره تلفن منزل خود را نیز به وی داده بود تا اگر تلفن های موبایل در تهران برقراری تماس را ممکن نمی کرد، خبرنگار با منزل آقای سخنگو تماس بگیرد. اتفاقی که یک با نیز رخ داد. حمیدرضا آصفی در هنگامی که از معدود روز هایی بود که ساعت 10 شب به خانه رسیده بود، پاسخگوی خبرنگار شد. 
هر روز صبح ساعت 6
سخنگوی وزارت خارجه ایران کارش را هر روز  ساعت 6 صبح آغاز می کرد. تلویزیون بزرگی که در اتاق کار وی همیشه روشن بود معمولا یکی از چهار شبکه خبری مهم دنیا را نمایش می داد. حمیدرضا آصفی خود می گوید که صبح ها تا ساعت 9 تمام مطالب مرتبط با سیاست خارجی روزنامه های ایران را نیز می خواند. گرچه گزارش های مقاله های روزنامه ها و رسانه های جهان درباره ایران هر روز به صورت جزوه به دست آقای آصفی می رسید، وی خود نیز تلاش می کرد تا از طریق شبکه اینترنت از خبر و گزارش و اظهار نظری جا نماند و منتظر بولتن خبری نمی شد. 

خبرنگاران ایرانی روزهایی را به یاد می آورند که آقای ‌آصفی پس از پایان جلسه رسمی سخنگویی، ساعت ها به آنها به بحث می نشست و درباره سیاست های خارجی ایران نظر آنها را جویا می شد. در میان سالهای سخنگویی آصفی بود که با خبرساز شدن پرونده اتمی ایران، خبرنگاران خارجی هم به جای ماهی یک بار هر هفته در جلسات حضور حضور پیدا می کردند چنانکه دیگر جایی برای نشستن و در ماه های اخیر، برای ایستادن در اتاقی که دیوارهایش مملو از عکس های یادگاری مقام های بلندپایه ایرانی و دیپلمات با همتایان خارجی شان بود، جا وجود نداشت. 

سه دوره کاری برای سالهای سخنگویی
حمیدرضا آصفی هشت سال سخنگوی وزارت خارجه ایران بود. شاید بتوان این هشت سال را به سه دوره کاری تقسیم کرد. چهار سال نخست که در برگیرنده ماه های نخست تنش زدایی از سیاست خارجی ایران و به ثمرنشستن آن بود، دوره ای سرشار از تحرک و انرژی بود. هفته ای نبود که حمیدرضا آصفی پشت میز بلند سخنگویی بنشیند و خبر تازه ای از سفر محمد خاتمی به کشور خارجی یا حضور مقام بلندپایه ای از دیگر کشورها به ایران نباشد. این دوره همزمان با جا افتادن سمت سخنگویی میان دستگاه های مختلف اداری ایران نیز همراه بود.
حضور حمیدرضا آصفی در وزارت خارجه و عطاالله مهاجرانی در دولت (و پس از آن عبدالله رمضانزاده) و استقبال جامعه رسانه ای ایران از آنها، شورای نگهبان، قوه قضاییه و وزارت کشور را نیز تشویق کرد تا سخنگویانی را برای ارائه مواضع و اخبار خود تعیین کنند. 

دوره طلایی برای سخنگویان ایران
دوره دوم سخنگویی حمیدرضا آصفی، دو سال نخست دور دوم ریاست جمهوری محمدخاتمی بود که شاید درخشان ترین همه این سالها بود. سیاست اعتمادسازی ایران با جامعه جهانی در این دوره در اوج خود قرار داشت و وزارت خارجه ایران بسیار پر تکاپو بود که با حل شدن پرونده اتمی ایران و واکنش جامعه جهانی  کم کم این موضوع  به 10 خبر مهم و دائمی جهان تبدیل شد، گر چه جلسات سخنگویی بسیار شلوغ و پرتعداد شد اما به نظر می رسید که فشار کارهای اداری بر حمیدرضا آصفی بسیار بیش از گذشته شده است چنانکه خود وی نیز در گپ و گفت و گوهایش با خبرنگاران از حساسیت کار سخنگویی می گفت و چهره کم خواب و خسته وی در پشت تریبون سخنگویی گواه گفته هایش بود.

استدلال مسئولیت آور
 در دو سال پایانی با رفتن دکتر محمد هادی از معاونت کنسولی و پارلمانی نیز یک سمت دیگر به شغل سخنگویی و دستیاری وزیرخارجه ای آصفی اضافه شد تا وی روزهای بسیار پرکاری را سپری کند. هنگامی که شورای شهر تهران برای آماده کردن زمینه عادی سازی روابط با مصر نام خیابان خالد اسلامبولی را به انتفاضه تغییر داد، این حمیدرضا آصفی بود که از طرف وزارت خارجه به شورای شهر رفت تا برای اعضا توضیح دهد و دلایل دستگاه دیپلماسی کشور را برای این تغییر بازگو کند.

 ظاهرا استدلال های وی به همراه عزم قوی شورای شهر(دوم) تهران چنان کارساز بود که کمال خرازی، آصفی را زمینه خوبی برای رایزنی های پارلمانی یافت تا به جای دکتر محمدهادی بنشیند. دو سال پایانی فعالیت حمیدرضا آصفی شاید به دلیل خستگی وی، کم فروغ تر از همه شش سال گذشته بود. انتقادها و حجم زیاد کارها دیگر فرصت زیادی برای وی نمی گذاشت که همانند سالهای نخست پاسخ خبرنگاران را به روی تلفن همراهش بدهد. یا در جلسات رسمی دیدگاه و نظر خبرنگاران و گزارشگران را جویا شود. البته به همه اینها باید سال پایانی حضور وی در سمت سخنگویی را اضافه کرد . 

از همراهی تا برکناری
هنگامی که زمزمه خداحافظی کمال خرازی از وزارت خارجه شنیده شد، بسیاری تصور می  کردند که حمیدرضا آصفی یار دیرین و دستیار ویژه آقای خرازی هم به کار خود در این سمت پایان خواهد داد. اما چنین نشد و وی برای یک سال دیگر در این سمت ماند و منوچهر متکی وزیرخارجه جدید را همچون کمال خرازی دوست دیرینه اش همراهی کرد. این همراهی مانع انتقاد همفکران مطبوعاتی رئیس جمهور از وی نشد. موضوعی که به نظر می رسید آقای آصفی را رنجانده است. 

با این همه اینک او پس از 8 سال از سمت سخنگویی کناره گیری خواهد کرد و چندان هم مطمئن نیست که تریبون سخنگویی به شخص دیگری سپرده شود. آقای آصفی شاید به یک ماموریت اروپایی برود. موضوعی که یک سال پیش نیز مطرح بود اما با تعیین سفیر جدید ایران در آلمان به واقعیت نپیوست.
اما او در هیأت مدیره تیم استقلال و فدراسیون فوتبال باقی ماند.
او کمی احتیاج به رسیدگی بیشتر به خانواده 5 نفری خود را دارد. پدری که فرزندش به شوخی گاه او را آقای تکذیب صدا می کرد شاید در روزهای آینده فرصت بیشتری داشته باشد که با پسرش به دیدن مسابقات فوتبال و تشویق تیم استقلال بروند.