مرداد را امرداد بگوییم

به گزارش آفتاب نیوز، بسیاری از واژگانی که در گویش و گفتار ایرانیان به عنوان زبان پارسی به کار می رود ریشه در زبان باستانی ایران یعنی اوستایی و پهلوی دارد، از جمله نام هر یک از ماه های ایرانی که فروردین، اردیبهشت، خورداد، امرداد، شهریور تا اسفند بوده و همه از نام های کهن ایرانی و هر یک دارای معنای ارزشمندی می باشند تا در هر فصلی امید به بیداری، زنده بودن، تلاش و سازندگی را به ملت سرافراز ایران از هر دین و قوم و نژادی یادآوری کرده باشند. 

نماینده زرتشتیان گفت: نخستین روز از ماه دوم تابستان یعنی امرداد را اغاز کرده ایم. در حالیکه بسیاری از مردم ایران که به معنای درست نام این ماه پی نبرده اند، این کلمه را به اشتباه مرداد ادا می کنند. 

مرداد در فرهنگ و زبان ایران باستان به معنای مرگ و نیستی است که به نادرست در میان 11 ماه سال قرار گرفته و هم خوانی با فلسفه اسامی ماه های دیگر ندارد، از آنجا که ایرانیان پیوسته به زندگی، سرسبزی، کار و کوشش و پیشرفت، اندیشه داشته اند، در اوج گرمای تابستان نام این ماه را نیز امرداد به معنای پایداری و جاودانگی گذاشته اند. 

از زمانی که تقویم خورشیدی برای گاه شماری ایرانیان برگزیده شد، نام این ماه در تقویم ایران امرداد نامیده شد ولی سال ها بعد و به دلیل نامعلوم و نادرستی در گویش مردم تغییر کرده و به مرداد تبدیل شد. یعنی زنده بودن و تلاش کردن و پیوستن به جاودانگی در تقویم جای خود را به مرگ و مردن و نابودی داد. 

نیکنام تاکید کرد: سال گذشته در تذکری به دولت پیشنهاد دادم تا این واژه را در تقویم ایرانی اصلاح نمایند و مرداد را به امرداد تغییر دهند ولی تاکنون راهکار مناسبی برگزیده نشده است در حالیکه شایسته نیست تا ایرانیان زنده و هوشیار در این ماه با گفتن مرداد از مرگ و نیستی یاد کنند. 

اکنون پیشنهاد دارم تا در یک عزم و اراده مردمی و همگانی نام این ماه را درست به کار برده آن را امرداد بگوییم تا در تقویم و فرهنگ ملت بزرگوار ایران، مرگ و نیستی جای خود را به زندگی، پویایی و جاودانگی داده باشد.