وبلاگ نویسی زیر گلوله باران

به گزارش آفتاب نیوز، روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش جالبی به بررسی این جنبه خاص و نادیده در جنگ بین اسرائیل و لبنان پرداخته است.
در این گزارش آمده است،‌ وبلاگ نویس‌هایی در دو طرف مرز لبنان و اسرائیل در حین روزهای جنگ و آشوب، وبلاگ‌هایشان را به روز می‌کردند،‌در وبلاگ‌های افرادی در آن سوی مرز اظهارنظر می‌کردند و حتی به مطالب یکدیگر لینک می‌دادند.
 
لیزا گلدمن یک روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس کانادایی – اسرائیلی با اعلام این مطلب می‌گوید:‌ این اولین بار است که ساکنین دو کشور متخاصم در زیر بارش گلوله‌ها با هم گفت‌وگو می‌کنند.

نویسنده گزارش می‌افزاید: اگر چه دولت لبنان ارتباط شهروندان خود با اسرائیلی‌ها را ممنوع کرده بود ولی همه می‌دانند که ممنوعیت ارتباط در اینترنت مثل آب در هاون کوبیدن است.
 در گیرودار روزهای جنگ،‌ متصل شدن به اینترنت و سرزدن به وبلاگ‌ها و خواندن نوشته‌های طرف مقابل به جوانان لبنانی و اسرائیلی کمک می‌کرد تا حس وحشتناک ناتوانی و انفعال در جنگی را که بین کشورهایشان جریان داشت، ‌تسکین دهند.

آنها با این کار سعی می‌کردند از وضعیت طرف مقابل آگاه شده و از طریق روایت‌های شخصی خود به تغییر دیدگاه‌های کلیشه‌ای و تصورات نادرست کمک کنند.

مصطفی حموئی، جوان لبنانی در وبلاگی با نام «بهار بیروت» می‌نویسد، من فکر می‌کنم که جریان جدیدی آغاز شده است. این به نوعی یک انقلاب است.
او می‌افزاید:‌ ایجاد ارتباط به خودی خود، گام مثبتی است. وقتی کسی بگوید «از تو متنفرم». ما می‌توانیم بپرسیم «چرا از من متنفری؟» و به این ترتیب گفت‌وگو آغاز می‌شود.

جنگ به شکل تناقض‌آمیزی زمینه این ارتباط را فراهم کرد و وبلاگ که a رسانه‌ای بسیار جوان در لبنان با عمری نزدیک به 3 سال است، فضای آن را به وجود آورد.

جین ساوس، دختر وبلاگ‌نویس 25 ساله لبنانی که در پاریس برای صلیب سرخ کار می‌کند اخیراً از طریق وبلاگ، دوست جدیدی پیدا کرده است: آنات یک وبلاگ‌نویس اسرائیلی که مادر دو فرزند است و در طی جنگ در وبلاگش یادداشت‌هایی در مورد شرایط زندگی و خاطرات شخصی خود می‌نوشت. آنها با ایمیل نیز با هم تماس دارند و حتی آنات،‌جین را به اسرائیل دعوت کرده است.

جین در وبلاگ خود از اسرائیلی‌ها خواسته است که نظر خود را در مورد لبنان و مردم آن بنویسند. او می‌گوید: من بیش از 92 نظر دریافت کردم که 32 مورد آن را اسرائیلی‌ها نوشته بودند و از اتهام و بدگویی تا عذرخواهی در بین آن دیده می‌شد.
او در مقابل، از لبنانی‌ها نیز خواسته است که نظر خود را در مورد اسرائیلی‌ها بنویسند.

او می‌گوید: پیش از این جامعه اسرائیل برای من یک علامت سؤال بزرگ بود ولی حالا از طریق این وبلاگ حس می‌کنم که شناخت واقعی‌تری پیدا کرده‌ام.

اسکار وادفسکی، وبلاگ‌نویس 36 ساله‌ای که در تل‌آویو زنگی می‌کند نیز در اظهارنظری که در وبلاگ جین نوشته، می‌گوید: تا پیش از خواندن وبلاگ‌های لبنانی‌ها من هیچ درکی از لبنان نداشتم. او می‌افزاید: لبنان کشوری بسیار پیچیده است و هیچ کس شناخت درستی از آن ندارد و همه ما تنها حدس می‌زنیم. 

در پایان گزارش به این نکته اشاره شده است که بیشتر این وبلاگ نویس ها جوان و دانشجو هستند .لبنانی ها بیشتر به زبانهای عربی و انگلیسی می نویسند و اسراییلی ها نیز اگرچه بیشتر عبری می نویسند ولی در هنگام جنگ بسیاری از آنها نیز وبلاگهایشان را به انگلیسی می نوشتند تا راحت تر با هم ارتباط برقرار کنند.

به این ترتیب در حالی که بر اثر سیاستهای جنگ افروزانه دولت اسراییل نظامیان دو طرف در حال جنگ بودند و شهرها و روستا ها ویران می شد، این وبلاگ نویسان جوان فرصت تجربه جدیدی را به دست آوردند و سعی کردند به درک و شناخت بهتری برسند شناختی که شاید امید صلحی پایدار را در خود بپرورد.